زیست شناسی سلولی و ملکولی میکروبیولوژی
 

همه چیز در مورد سرماخوردگی میکروب های درگیر و درمان سرما خوردگی

همه چیز در مورد سرماخوردگی میکروب های درگیر و درمان

همه چیز در مورد سرما خوردگی باکتری ها و ویروس های درگیر

 

بيش‌تر مردم بدون مشكل جدي از اين بيماري رهايي مي‌يابند، اما گاهي بيماري به عفونت باكتريايي، از جمله عفونت گوش، عفونت سينوس‌ها يا عفونت مجراهاي تنفسي(برونشيت)، مي‌انجامد. البته، با نگهداري مناسب از بيمار در خانه مي‌توان از اين عفونت‌ها پيش‌گيري كرد. در برخي بيماران ممكن است عفونت‌هاي دردسر سازتري مانند نومونيا به وجود بيايد. بيماراني كه در خطر چنين عفونتي هستند و بايد در بيمارستان بسري شوند، عبارت‌اند از: بچه‌هاي كم سن، بزرگسالان 65 ساله يا بيش‌تر و كساني كه ناراحتي‌هاي پزشكي جدي دارند.

چه چيزي آنفولانزا را به وجود مي‌آورد؟
دو نوع ويروس آنفولانزا، A و B ، باعث آنفولانزا مي‌شوند. به طور معمول نوع A عامل همه‌گيري سالانه‌اي است كه رخ مي‌دهد. اين ويروس‌ها پيوسته تغيير مي‌كنند و زيرنوع‌ها يا سوش‌هايي را توليد مي‌كنند كه با ويروس اولي تفاوت دارند اما برخي از ويژگي‌هاي آن را حفظ كرده‌اند. سوش‌هاي ويروس آنفولانزا كه باعث آنفولانزا مي‌شوند ممكن است از سالي به سال ديگر تفاوت داشته باشد.

نشانه‌هاي آنفولانزا چيست؟
آنفولانزا با تب، سرفه، احساس سردي همراه با لرز، كوفتگي و درد در بدن، سر درد و خستگي همراه است. اين نشانه‌ها به طور معمول 3 تا 4 روز ادامه دارند و پس از آن ممكن است بيمار براي يك هفته‌ي ديگر يا بيش‌تر، سرفه‌هاي خشك، آب‌ريزش بيني و گلودرد داشته باشد. دوره‌ي كمون(شكل‌گيري)، يعني زماني كه فرد در معرض ويروس آنفولانزا قرار مي‌گيرد تا زماني كه نشانه‌هاي بيماري را بروز مي‌دهد، 1 تا 4 روز است.
اگرچه مردم اغلب واژه‌ي آنفولانزا را براي هر نوع بيماري به كار مي‌برند كه نشانه‌هايي مانند آنفولانزا دارد( مانند سرماخوردگي معمولي يا ويروس معده)، آنفولانزا يك بيماري ويروسي مجزا با نشانه‌هاي ويژه‌ي خود است و به‌طور معمول در زمان‌هاي ويژه‌اي از سال، پايان پاييز و طي زمستان، رخ مي‌دهد.

آنفولانزا چگونه تشخيص داده مي‌شود؟
متخصصان بهداشت به طور معمول آنفولانزا را از روي نشانه‌هاي آن تشخيص مي‌دهند، به‌ويژه اگر موردهاي مشابه زيادي از بيماري در جامعه ديده شود و مركز بهداشت منطقه شيوع بيماري را تاييد كرده باشد. به طور معمول به آزمون‌هاي مرسوم از افرادي كه نشانه‌هاي شاخص آنفولانزا را دارند، نيازي نيست. به‌ندرت، با آزمون نمونه‌ي خون يا مايع بيني يا گلو، ويروس آنفولانزا را شناسايي مي‌كنند.
آنفولانزا چگونه درمان مي‌شود؟
مراقبت و استراحت در خانه همه‌ي چيزي است كه براي تسكين نشانه‌هاي آنفولانزا نياز هست. باوجود اين، داروهاي ضد ويروس براي كاهش مدت زمان بيماري و شدت نشانه‌ها نيز وجود دارد. اين داروها به‌ويژه براي افراد مسن و كساني كه خطر شدت گرفتن پيامدهاي بيماري در آنان بالاست، مفيد هستند. مصرف اين داروها را طي دو روز پس از بروز نخستين نشانه‌ها بايد آغاز كرد. مصرف اين داروها به دستور پزشك نياز دارد.

درمان خانگي آنفولانزا چيست؟
استراحت، استراحت و استراحت. براي كاهش تب و سر درد مي‌توانيد از استامينوفن يا ايبوپروفن استفاده كنيد. دكانجستانت‌ها مي‌توانند آبريزش بيني را كاهش دهند و از فشار و درد بافت‌هاي باد كرده در صورت و پشت پرده‌ي صماخ گوش بكاهند. با نوشيدن مايع و ضد سرفه‌هايي كه به تجويز پزشك نياز ندارند، مي‌توانيد از سرفه‌ها بكاهيد. شستن دست و صورت و پاشويه، البته نه با آب بسيار سرد، نيز به كاهش تب كمك مي‌كند.

آيا ازآنفولانزا مي‌توان پيش‌گيري كرد؟
شما با واكسينه‌شدن سالانه عليه ويروس آنفولانزا مي‌توانيد از اين بيماري پيش‌گيري كنيد. اين واكسن به بدن شما تزريق مي شود و بهترين زمان براي اين كار ماه مهر و آبان است. اين واكسن را به كودكان بالا‌تر از 6 ماه و هر فردي كه مي‌خواهد به پيش‌گيري از اين بيمار كمك كند، تزريق كرد. اين واكسن براي افراد زير سفارش مي‌شود:همه‌ي كودكان6 تا 23 ماهه همه‌ي بزرگسالان بالاتر از 50 سال بزرگسالان و كودكان 2 ساله و بيش‌تر كه به ناراحتي‌هاي ديگري مانند آسم، بيماري قلبي، ناراحتي‌هاي تنفسي يا بيماري‌هاي دستگاه ايمني دچار هستندزناني كه طي فصل آنفولانزا باردار هستندواكسني ديگر نيز به بازار آمده است كه نوعي افشانه‌ي بيني است و براي كودكان سالم و بزرگسالان 5 تا 49 سال مناسب است. اين واكسن به زنان باردار و كساني كه بيماري‌ دستگاه ايمني دارند، داده نمي‌شود.

بيش‌تر بدانيم
همه‌گيري‌ گسترده‌ي آنفولانزا درپي تغييرهاي شگرفي در ويروس آنفولانزا رخ مي‌دهد. اين همه‌گيري حدود هر 10 سال رخ مي‌دهد. وقتي تغيير شگرفي در ويروس رخ مي‌دهد، افرادي كه به آنفولانزا مبتلا شده‌اند، با شدن بيش‌تري بيمار مي‌شوند.
ويروس سرماخوردگي از فردي به فرد ديگر منتقل مي‌شود. قطره‌هاي كوچكي از سرفه يا عطسه‌ي ديگران، چيزهايي مانند دستمال يا هوله كه به مايع بيني يا گلوي فرد بيمار آلوده شده باشد يا تماس با دست آلوده‌ي فرد مبتلا، مي‌تواند شما را بيمار كند. از اين رو، شستن دست‌ها، به‌ويژه طي زمستان، سفارش شده است.
افرادي كه به ويروس آنفولانزا آلوده شوند، 1 روز پيش از اين كه نشانه‌هاي بيماري بروز كند تا 5 روز پس از بروز آن، مي‌توانند ديگران را آلوده كنند. بنابراين، ممكن است شما زماني كه هنوز نمي‌دانيد به اين بيماري دچار شده‌ايد، آن را به ديگران انتقال دهيد.
دور نگه‌داشتن دست‌ها از بيني، چشم‌ها و دهان نيز به پيش‌گيري از بيماري كمك مي‌كند. احتمال اين كه ويروس از اين راه‌ها به بدن شما وارد شود، زياد است.
ورزش منظم، غذاي مناسب، سيگار نكشيدن به پيشگري از آنفولانزا كمك مي‌كند.دود سيگار به پوشش مجراهاي تنفسي و شش‌ها آسيب مي‌رساند و آن‌ها را به ويروس‌ حساس مي‌كند.
آنفولانزا به طور معمول طي 5 تا 7 روز فروكش مي‌كند. البته، خستگي آن ممكن است ادامه داشته باشد. گاهي ممكن است به عفونت‌هاي باكتريايي نيز دچار شويد كه در اين صورت بايد بي‌درنگ به پزشك مراجعه كنيد. عفونت گوش، مجراهاي تنفسي و سينوس‌ها از نشانه‌هاي عفونت باكتريايي است.
شما به مصرف آنتي‌بيوتيك نمي‌توانيد از اين بيماري پيش‌گيري يا آن را درمان كنيد. آنتي‌بيوتيك‌ها براي مبارزه با باكتري‌ها مناسب هستند و روي ويروس‌ها اثري ندارند. البته، آنتي‌بيوتيك‌ها بايد همواره با نظر پزشك مصرف شوند.
مصرف فراوان ويتامين‌ها، مواد معدني، مانند قرص‌هاي ويتامين سي و روي يا داروهاي گياهي به درمان يا پيشگيري از آنفولانزا كمك نمي‌كنند و بهتر است به رژيم غذايي سالم توجه بيش‌تري داشته باشيم.

معرفي ويروس آنفلوانزا
ويروس آنفلوانزا متعلق به خانواده اورتوميكسوويريده بوده و ويروس RNA داراست و از 4 گونه (ويروس نوع C, B, A و توگوتو) تشكيل شده است.
ويروس آنفلوانزاي نوع A در حيوانات پست و پرندگان اهميت بيشتري دارد. اين ويروس علاوه بر انسان حيوانات زيادي را مبتلا مي‌كند كه شامل خوك، اسب، پستانداران دريايي و گونه‌‌هاي پرندگان مي‌باشند.
تعدادي از ويروس‌هاي آنفلوانزاي پرندگان از انسان جدا شده و گزارشات سرولوژيك مبين اين مسئله است كه ويروس آنفلوانزاي پرندگان قادر است به انسان منتقل گردد.
تاكنون 15 زير گونه H و 9 زيرگونه N براي ويروس آنفلوانزا A در پرندگان آبي جدا گرديده است.
مورتاليتي و موربيديتي همه‌‌گيري جهاني آنفلوانزا، صدمات بسيار بالاي اجتماعي و اقتصادي به دنبال خواهد داشت و بر اساس نظريات كارشناسان سازمان جهاني بهداشت در جريان پاندمي بالغ بر 25 درصد افراد جامعه بيمار خواهند شد و كارشناسان از احتمال بروز يك زيرگروه ويروس آنفلوانزا در آينده نزديك خبر داده‌اند كه بر اساس مدل‌هاي رياضي پيش‌بيني مي‌شود پاندمي آينده 2 – 4/7 ميليون مورد مرگ به همراه داشته باشد.
غيرقابل پيش‌بيني بودن نوع ويروس در چرخش و سرعت انتشار آن بر اهميت آمادگي براي پيشگيري از پاندمي مي‌افزايد به بيان ديگر فرصت‌ برنامه‌ريزي مناسب و آمادگي مقابله با پاندمي را نبايد از دست داد.

مداخله هاي درماني
بر اساس توصيه‌هاي سازمان جهاني بهداشت واكسن‌ها تنها مداخله بسيار مهم جهت پيشگيري از بيماري و مرگ ناشي از آنفلوانزا در طي اپيدمي‌هاي فصلي و پاندمي‌ها مي‌باشند. حداقل 4 تا 6 ماه زمان جهت توليد اولين دوزهاي واكسن به دنبال جداسازي ويروس جديد پاندمي نياز است و ذخيره سازي زياد واكسن توصيه نمي‌شود.
همه كشورها بايستي اولويت‌هاي خود را جهت واكسيناسيون گروه‌هاي پرخطر تعيين نمايند و تحقيقات نشان داده است كه داروهاي ضد ويروسي، هم در پيشگيري و هم در درمان زودرس آنفلوانزا اگر در 48 ساعت اوليه شروع بيماري داده شوند موثر مي‌باشند.
در طي اپيدمي‌هاي فصلي آنفلوانزا، داورهاي ضد ويروسي، كمك كننده بسيار مهمي به واكسيناسيون در استراتژي‌هاي كاهش بار طبي و اقتصادي آنفلوانزا مي‌باشند چرا كه داروهاي ضد ويروسي مي‌توانند با حجم زياد ذخيره شوند و اثرات تكميلي آني داشته باشند.

گروههاي در معرض خطر
با توجه به اين مطالب و به دليل محدوديت‌هاي توليد واكسن در سراسر جهان، استفاده از واكسن به افراد در معرض خطر بيماري شديد آنفلوانزا مانند افراد بالاي 60 سال، افراد مقيم در آسايشگاه‌ها و اماكن نگهداري بيماران مزمن، بالغين و كودكان داراي بيماري مزمن ريوي و قلبي عروقي از قبيل آسم، بالغين و كودكان داراي بيماري‌هايي از قبيل بيماري‌هاي مزمن متابوليكي، نارسائي كليوي هموگلوبينو پاتي‌ها، ضعف سيستم ايمني- كودكان 23 تا 6 ماه، افرادي كه به مدت طولاني تحت آسپرين درماني بوده‌اند، زناني كه در فصول مختلف مستعد عفونت با ويروس آنفلوانزا در سه ماهه دوم و سوم حاملگي خواهند بود و همچنين افرادي كه در معرض تماس بيماري آنفلوانزا قرار دارند از قبيل شاغلين در مراكز ارائه كننده خدمات بهداشتي- درماني، شاغلين در اورژانس‌ها، شاغلين در مراكز گردشگري، پرسنل ارائه دهنده خدمات شهري (متوفيات- دفع زباله‌هاي عفوني) و كاركنان مرغداري‌ها (كاركناني كه در قسمت‌هاي ذبح و تكه نمودن و پركندن و دفع اجساد مرغ‌ها فعاليت داشته‌اند) محدود مي گردد.

تفاوت سرما خوردگی با آنفولانزا
سرما خوردگی وآنفولانزا علائمی مشابه دارند. سرما خوردگی معمولا خفیف تر است در حالی که آنفولانزا علائم شدید تری دارد. هنگام سرما خوردگی معمولاعلاوه بر احساس خستگی عطسه و سرفه می کنید و آبریزش بینی دارید. ممکن است تب نداشته یا تب پایینی داشته باشید. (فقط یک یا 2 درجه بالا تر از حد طبیعی). هچنین ممکن است کوفتگی عضلانی یا سوزش گلو، اشک ریزش وسر درد هم داشته باشید. آنفولانزا ناگهان شروع شده و بسیار آزار دهنده است. شما احساس ضعف و خستگی می کنید و تب دارید. علائـــم دیگر شامل سرفه های خشک، آبریزش از بینی، لرز، درد عضلانی، سر درد شدید، درد چشم وگلو درد میشود. مدت زمان بیشتری طول می کشد تا آنفولانزا کاملا خوب شود اما در سرما خوردگی این مدت کوتاه تر است.

علت سرما خوردگی و آنفولانزا چیست؟
بیش از ۱۰۰ نوع ویروس مختلف می توانند سرما خوردگی ایجاد کنند. امــــــا ویروس هایی که باعث آنفولانزا می شوند زیاد نیستند. همین مطلب یعنی انواع کم ویروسهایی که باعث آنفولانزا می شوند باعث شده واکسن هایی تهیه شود که به پیشگیری از آنفولانزا کمک می کنند. اما در مورد سرما خوردگی ساختن واکسن به دلیل تعداد زیاد ویروسها میسر نیست.

داروهای قابل مصرف بدون دستور پزشک
ترکیبات زیر در داروهایی که برای سرما خوردگی و آنفولانزا تجویز می شوند وجود دارند. قبل از مصرف داروها بر چسب آنها را با دقت بخوانید. اگر سوالی داشتید حتما از پزشک یا داروساز بپرسید.
- داروهای ضد التهاب و آرام بخشها معمولا درد را بهبود بخشیده، تب را پایین می آورند. بعضی از این داروها شامل استامینوفن، آسپرین، ایبوبروفن، کتوبروفن و ناپروکسن می شوند. بچه ها و کودکان نباید آسپرین بخورند.
- داروهای ضد سرفه که باعث قطع سرفه می شوند مثل دکسترومتورفان.
در صورتی که سرفه شما حاوی ترشحات است از این دارو استفاده نکنید.
- اکسپکتورانت ها که موجب رقیق تر شدن ترشحات گلو می شوند و باعث می گردند هنگام سرفه این ترشحات راحت تر خارج شوند. یکی از انواع این دارو ها گایفنزین است.
- ضد احتقان هایی که به داخل بینی ریخته شده و باعث کاهش احتقان بینی می شوند، نمونه ای از این داروها پسودوافدرین است.

در مورد داروها
هیچ درمان یا داروی خاصی برای بهبود سرما خوردگی و آنفولانزا وجود ندارد. آنتی بیوتیکها ویروسها را از بین نمی برند. بعضی از داروها فقط به بر طرف شدن علائم آنفولانزا و سرما خوردگی کمک می کنند. قبل از دادن هر گونه دارویی به فرزندان خود حتما با پزشک مشورت کنید. شما می توانید داروهای سرما خوردگی و آنفولانزا را بدون تجویز پزشک از داروخانه ها تهیه کنید. بعضی از داروهای تجویزشده به نــام ضد ویروسها می توانند به بر طرف شدن علائم آنفولانزا کمک کنند. این داروها در صورتیکه سریع و بلا فاصله بعد از آغاز بیماری مصرف شوند باعث ایجاد احساس بهبودی می شوند. این داروها می توانند به صورت قرص یا استنشاقی مصرف شوند. انواع استنشاقی ممکن است برای بعضی از افراد مبتلا به آسم یا بیماری مزمن ریوی ایجاد مشکل نماید. در صورتیکه مبتلا به آسم هستید و برای درمان سرماخورد گی و آنفولانزا به پزشک مراجعه کرده اید حتما ابتلای خود به آسم را به وی گوشزد کنید.

درمان علائم سرما خوردگی و آنفولانزا
- در خانه بمانید و استراحت کنید مخصوصا در هنگام بروز تب.
- سیگار نکشید و از همراهی با افرادیکه سیگارمیکشند اجتناب کنید.
- مایعات فراوان بنوشید مثل آب، آب میوه و سوپ رقیق شده.
- از نوشیدن الکل پرهیز کنید.
- با آب نمک ولرم چند بار در روز غرغره کنید این کار باعث می شود سوزش گلو بهبود یابد. اسپری های گلو نیز به کاهش درد گلو کمک می کنند.
- قطره های بینی که حاوی آب و نمک(سرم فیزیولوژی) هستند به کاهش ترشحات بینی و مرطوب شدن پوست داخل بینی کمک می کنند.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
در بعضی موارد، نبازی به دیدن پزشک نیست. شما می توانید علائم را با پیگیری توصیه های بالا درمان کنید. فقط در صورتیکه در ابتدا علائم آنفولانزا را داشتید به پزشک خود اطلاع دهید تا پزشک داروهای ضد ویروس تجویز نماید. همچنین وقتی هر کدام از موارد زیر را مشاهده کردید به پزشک مراجعه کنید.
- سرما خوردگی که بیش از ۱۰ روز طول کشیده است.
- گوش درد یا خروج ترشح از بینی
- درد شدید در صورت یا پیشانی
- تب بالای ۳۸ درجه
- تنفس کوتاه
- خشونت صدا، سوزش گلو یا سرفه مداوم
- خس خس سینه

پیشگیری از آنفولانزا
به اندازه کافی بخوابید
بـرای سـالـم ماندن، خوابتان حتماً باید کافی باشد. خواب کـافی نـه تـنـهـا بـاعــث می شود که در طول روز شاداب وهـوشیـار بـاشـید، بلکه به نیرومند ماندن سیستم دفاعی
نـیـز کـمـک مـی کـنـد. ســعی کنید 7 تا 8 ساعت در شب استراحت کنید تا خطر ابتلاي شما به آنفولانزا کمتر شود.
ویتامین C
استفاده از ویتامین C به شما در مقابله با آنفولانزا کمک می کند. پس تا می توانید از میوه ها و سبزیجاتی که حاوی ویتامین C هستند استفاده کنید.
مولتی ویتامین ها
در کنار ویتامین C، خوب است که روزانه یک مولتی ویتامین هم بخورید تا از ابتلا به بیماری ها در امان بمانید.
آب
چند بار تا به حال شنیده اید که باید روزانه حداقل 8 لیوان آب بخورید؟ شاید هرروز این جمله به گوشتان بخورد. این کار به بدنتان بسیار کمک می کند. سیستم بدنتان را شستشو می دهد و برای حفظ یک رژیم غذایی سالم و سلامتیتان لازم است.
میکروب ها دشمن بدنتان هستند
تا می توانید از استفاده ی چند نفره از لیوان یا سایر ظروف غذا خودداری کنید، به خصوص زمانی که علائم بیماری ها را در طرف مقابل مشاهده می کنید.
محیط های بسته
محیط های بسته ای مثل اداره و اتوبوس، محل مناسبی برای رشد میکروب می باشد. منظورم این نیست که در این مکان ها مثل افراد وسواسی ماسک بزنید و راه بروید، اما اگر کسی را دیدید که در حال عطسه و سرفه است، از آنها دوری کنید. و هنگام مراجعت به خانه دستهای خود را تمییز بشویید، به ویژه هنگام غذا خوردن.
ورزش
ورزش برای سلامتیتان بسیار خوب ست. با ورزش کردن نه تنها قدرت بدنیتان را افزایش می دهید، بلکه باعث تقویت سیستم دفاعی بدنتان هم می شوید.
از استرس و فشارهای روحی دوری کنید
داشتن استرس اصلاً برای سلامتیتان خوب نیست. اگر کارهایی که در بالا ذکر شد، مثل خوابیدن کافی و ورزش را انجام دهید، استرستان را هم کاهش داده اید.
داروهای گیاهی
برخی افراد در تاثیر داروهای گیاهی مثل اکیناسی برای مقابله با آنفولانزا اصرار دارند، اما باید بگوییم که هیچ اثبات علمی برای آن وجود ندارد. اما اگر می خواهید از این داروها استفاده کنید سعی کنید به محض مشاهده ی آثار و علائم آنفولانزا آن را استفاده کنید.
دکتر، دکتر...!
همه می دانیم اين موارد راه های ساده ای برای پیشگیری از ابتلا به آنفولانزا بود اما هیچکدام جای درمان های پزشکی را نمی گیرد.
به خاطر داشته باشید که آنفولانزا بیماری است که هر چند وقت یکبار همه به آن مبتلا می شوند . هیچ ضمانت %100 برای پیشگیری از آن نیست. اما راه های عنوان شده همه به نوعی به شما کمک می کنند .
تزریق واکسن آنفولانزا برای چه کسانی ضروری است
افراد بالاي‌ 65 سال‌ ‌ ،افراد مبتلا به‌ بيماريهای‌ مزمن‌ ريوي،آسم و برونشیت ، بیماران کلیوی ،بیماران قلبی ،افراد مبتلا به HIV ، بیماران دارای نقص سیستم ایمنی ،بیماران دیابتی وتالاسمی، کودکان 6 تا 23 ماه بویژه کودکانی که در مهدکودک و در تماس با سایر کودکان ‌هستند، کارکنان مراکز بهداشتی و درمانی ، کارکنان مرغداریها ،شکاربانان و افرادی که با پرندگان در تماس هستند.

توضیحاتی در مورد سرما خوردگی
عامل سرماخوردگي: قريـب بـه 200 نــوع ويــــروس عامل بيماري سرماخوردگي ميباشند.
آب و هـــواي سرد علت سرماخوردگي نميباشد. به اين عـلت شيـوع ايـن بـيـمـاري در فـصـول ســـرد سال بــيشتر ميباشد كه افراد معمولا در محيطهاي بسته ودر مجاورت يكديگر بسر ميبرند بنابراين سرايت ويروس ســرماخوردگي سهل تر ميگردد. علت ديگر آن كاهش رطـوبت هـوا در فـصـول سـرد سـال ميـباشد كه سبب خشـكي بيـنـــي و افزايش آسيب پذيري آن نسبت به ويروس سرماخوردگي ميگردد.

مدت بيماري: يك تا دو هفته شروع علائم بيماري: 3-2 روز پس از سرايت بيماري
زمان اوج واگيردار بودن: 4-2 روز پس از ظهور علائم
علائم سرماخوردگي
احتقان بيني، التهاب سينوسها، عطسه، گلو درد، سرفه، سردرد، تب، آبريزش بيني، كاهش حس بويايي و چشايي، درد عضلاني، بي اشتهايي، خستگي و ضعف.
تفاوت علائم سرماخوردگي و آنفلوآنزا
1- تب در سرماخوردگي نادر بوده اما در آنفلوآنزا بروز تب بالا (4-3 روز تداوم مي يابد) عادي است.
2- سردرد در سرماخوردگي نادر بوده اما در آنفلوآنزا شديد ميباشد.
3- درد عمومي بدن در سرماخوردگي خفيف بوده اما در آنفلوآنزا شديد ميباشد.
4- خستگي و فرسودگي شديد در سرماخوردگي وجود نداشته اما در آنفلوآنزا شديد ميباشد.
5- سرفه در سرماخوردگي خفيف بوده اما در آنفلوآنزا شديد ميباشد.
6- عطسه و گرفتگي بيني در سرماخوردگي عادي بوده اما در آنفلوآنزا ممكن است وجود نداشته باشد.

راههاي پيشگيري از سرماخوردگي
1- شستشوي دستها.
2- جلوي عطسه و سرفه خود را با دستمال كاغذي بگيريد و نه دستها.
3- دست نزدن به صورت (چون ويروس سرماخوردگي از راه چشمها، بيني و دهان وارد بدن ميگردد)
4- نوشيدن آب فراوان.
5- ورزش كردن.
6- سيگار نكشيدن.
7- دوري گزيدن از افراد مبتلا به سرماخوردگي.
8- برخورداري از يك رژيم غذايي معتدل سرشار از ويتامين.
راههاي درمان سرماخوردگي
1- مصرف داروهاي آسپرين (افراد بالاي 20 سال)، استامينوفن، آنتي هيستامينها، اكسپكتورانت.
2- استراحت كردن و گرم نگاهداشتن بدن بسيار مهم ميباشد.
3- نوشيدن مايعات گرم مانند سوپ.
4- مصرف موز، هويج و چاي.
5- مصرف ويتامين C و روي.
6- هنگام شب مي بايد يك بالشت اضافي زير سر قرار داده شود تا گرفتگي بيني كاهش يابد.
7- براي درمان گرفتگي بيني 4/1 قاشق چايخوري نمك و 4/1 قاشق چايخوري جوش شيرين را در 18 اونس آب گرم مخلوط كرده و توسط سرنگ (سوزن جدا شده) به درون بيني وارد كنيد.
8- براي كاهش علايم گلو درد يك قاشق چايخوري نمك را در 18 اونس آب گرم مخلوط كرده و غرغره كنيد. همچنين ميتوانيد يك قاشق غذاخوري آب ليمو و يك قاشق غذاخوري عسل را در 2 فنجان آب گرم مخلوط كرده سپس غرغره كنيد.
9- بخور اوكاليپتوس علايم گرفتگي بيني را كاهش ميدهد.
10- حمام آب گرم بگيريد.
11- تخليه مرتب بيني در تسريع دفع ويروس از بدن موثر ميباشد.

رژيم غذايي درسرما خوردگی و آنفلوآنزا
چه غذاهايي براي سرماخوردگي مفيد هستند؟
براي اين كه سيستم ايمني بدن به بهترين نحو به وظيفه‌اش كه مبارزه عليه ويروس‌هاي سرماخوردگي و آنفلوانزا است، عمل كند بايد مواد مغذي حياتي را دريافت كند.
از جمله منابع اصلي طبيعي تامين‌كننده ويتامين ث كه در درمان سرماخوردگي موثرند عبارت اند از:
- پرتقال، گريپ فروت، انواع توت، فلفل دلمه‌اي، توت فرنگي، سيب زميني و سبزيجات برگ سبز از قبيل انواع كلم. دريافت زياد و منظم ويتامين ث به كاهش بروز، شدت و طول مدت سرماخوردگي كمك مي‌كند.
- غلات سبوس‌دار و حبوبات، منابع غذايي خوب يكي از ويتامين‌هاي گروه ب به نام پانتوتنيك اسيد هستند. كمبود پانتوتنيك اسيد، سبب بروز عفونت‌هاي مكرر دستگاه تنفسي فوقاني مي‌شود.
- سير داراي آهن، روي و آليسين است كه سبب تقويت سيستم ايمني و كمك به كاهش خطر عفونت‌هاي ويروسي مي‌شود.
- ماهي قباد، قزل‌آلا، ساردين و ماهي‌هاي روغني غني از اسيدهاي چرب امگا 3 هستند. همچنين تخم كتان،‌ دانه كدو حلوايي و روغن شاه‌دانه نيز از ديگر منابع خوب امگا 3 هستند
- دانه كنجد، تخمه كدو حلوايي و آفتاب‌گردان منابع غني اسيدهاي چرب امگا 6 هستند. اين اسيد‌هاي چرب در مبارزه عليه عفونت‌هاي سرماخوردگي به سلول‌هاي دستگاه تنفسي كمك مي‌كنند.
- جگر، انواع ماهي از جمله قزل‌آلا،‌ قباد و شاه ماهي، كره و تخم‌مرغ منابع ويتامين آ هستند. هويج، انبه، سيب‌زميني،‌ زردآلو، كدو حلوايي و سبزيجات سبز تيره نيز تامين‌كننده بتاكاروتن هستند كه در بدن به ويتامين آ تبديل مي‌شوند. عفونت‌هاي مكرر تنفسي در كودكان با كاهش ذخاير ويتامين آ مرتبط است. يك رژيم غذايي متنوع و مخلوط حاوي اين غذاها، مواد كافي براي يك كودك در حال رشد را تامين مي‌كند.
- ماهي، مرغ، گوشت قرمز بدون چربي، لبنيات و مخلوطي از حبوبات مغزها، دانه‌ها و غلات سبوس‌دار، تامين كننده پروتئين هستند. كمبود دريافت پروتئين خطر ابتلا به عفونت را افزايش مي‌دهد.
- گوشت، شير، غلات و حبوبات تامين كننده ويتامين‌هاي ب‌ـ6 و پانتوتنيك اسيد هستند كه براي تامين سلامتي سيستم ايمني از اهميت بسياري برخوردارند.
- غلات صبحانه (برشتوك)، نان و عصاره مخمر،‌ تامين كننده اسيدفوليك هستند كه براي سلامتي و تقويت سيستم ايمني ضروري است. به علاوه چغندر، لوبيا چشم بلبلي و انواع كلم منابع خوب فولات (فرم طبيعي اسيد فوليك) هستند.
- انواع صدف، گوشت‌هاي قرمز بدون چربي و غلات سبوس‌دار حاوي روي هستند. روي يك ماده معدني مورد نياز براي سيستم ايمني است.

از چه غذاهايي پرهيز كنيم؟
غذاهاي آماده بسته بندي شده و كنسروها از لحاظ ويتامين‌ها و مواد معدني فقير هستند.
بنابراين به جاي مصرف اين نوع غذاها از انواع ميوه و سبزيجات تازه، گوشت، ماهي، غلات، مغز‌ها و دانه‌ها استفاده كنيد.
نکته:
استفاده از بخور براي رفع گرفتگي بيني كمك مي‌كند. براي اين كار، به مدت 10 دقيقه سر را بر روي بخارات يك ظرف آب در حال جوشيدن بگيريد. بهتر است دستمال يا حوله‌اي را روي سر بگذاريد و اين عمل را سه بار در روز تكرار كنيد. مي‌توان مقداري روغن منتول يا اوكاليپتوس به آب در حال تبخير اضافه كنيد تا عمل تنفس را تسهيل كند.
- مقدار زيادي مايعات مصرف كنيد. در طول حملات شديد آنفلوانزا، بهتر است از مايعات مقوي و مغذي مثل انواع سوپ‌ها و آش‌ها به عنوان جايگزين وعده اصلي استفاده كنيد. البته به شرطي كه تعادل صحيحي از انواع مواد مغذي را دارا باشد.
- تا جايي كه مي‌توانيد استراحت كنيد. سيستم ايمني براي تجديد قوا به استراحت نياز دارد. عدم توجه به علائم يك عفونت ويروسي و سعي در ادامه كار و فعاليت در حين بيماري، مدت ابتلا را طولاني مي‌سازد.

واکسن آنفولانزا و سرماخوردگی
واکسن سرماخوردگی شامل چند ویروس شناخته شدهی ضعیف شده است که از طریق تزریق عضلانی ایمنی 80 درصدی را برای یک سال ایجاد میکند.
برای کاهش عوارض سرماخوردگی تزریق واکسن این بیماری برای افراد بالاتر از 60 سال و یا مبتلایان به بیماریهای مزمن قلبی، ریوی و کلیوی توصیه میشود؛سرماخوردگی به بیماریهای دستگاه تنفسی فوقانی اطلاق میشود که توسط ویروسهایی همچون آنفولانزا، رینوویروسها، آدنوویروسها ایجاد میگردد.
این متخصص ادامه داد: علایم سرماخوردگی شامل آبریزش از بینی، کوفتگی، خستگی، دردهای عضلانی و استخوانی، سردرد، درد چشم، تهوع، گلو درد و سرفه است؛ این ویروس پس از ورود به بدن در مخاط دستگاههای تنفسی ایجاد بیماری کرده و همراه با ترشحات دستگاه تنفسی از فردی به فرد دیگر قابل انتقال است، بنابراین دست دادن، بوسیدن، عطسه و سرفه در محلهای عمومی باعث انتقال آن میشود.
شایعترین علت غیبت از کار و مدرسه در فصول سرد سرماخوردگی است که با استراحت سه تا پنج روز به طول میانجامد.
رطوبت و درجه حرارت در انتشار ویروس نقش دارد، این بیماری در کشورهای مناطق معتدل در فصل سرما (زمستان و پاییز) به علت بارندگی و رطوبت بیشتر است؛ از دیگر علل افزایش بروز سرماخوردگی در فصل سرما استفادهی بیشتر از وسایل نقلیهی دسته جمعی و تجمع در فضاهای بسته و عدم استفاده از تهویه ی مناسب است.
تغذیه یکی از فاکتورهای موثر در عملکرد سیستم ایمنی است، بنابراین سوء تغذیه در بروز بیماریهای عفونی نقش مهمی را ایفا میکند. ابتلا به بیماریهای مزمن قلبی، کلیوی و وریدی نیز فرد را مستعد ابتلا به این عفونت میکند.
در سرماخوردگی مخاط بینی و دستگاه تنفسی دچار احتقان و التهاب شده، پس مصرف مداوم مایعات، استفاده از بخور در تسکین علایم و سیر بهبود آن نقش دارد.
برای پیشگیری از بروز و درمان سرماخوردگی رعایت نکات بهداشتی از سوی فرد بیمار از قبیل استفاده از وسایل و ظروف جداگانه، اجتناب از حضور در اماکن عمومی و نیز استفاده از داروهای ضد ویروس، مصرف مایعات فراوان، شست و شوی مداوم دستها و دهان شویه با نرمال سالین یا آب نمک و استفاده از داروهای مسکن نظیر استامینوفن و یا آنتیهیستامین موثر است و به صرف وجود سرماخوردگی به هیچ وجه آنتیبیوتیک تجویز نمیشود.
استفاده از واکسن ضدبیماری آنفولانزا در کاهش میزان مرگ و میر ناشی از سکته های قلبی موثر است پژوهشگران در آرژانتین بتازگی با بررسی شماری از مبتلایان به سکته های قلبی و همچنین برخی از افرادی که برای درمان انسداد رگهای کرونرئ قلب تحت عمل جراحی ئ تعویض این عروق قرار گرفته بودند دریافتند تزریق واکسن آنفولانزا در فصل زمستان مرگ و میر این بیماران را به میزان 72 درصد کاهش می دهد بر پایه نتایج این بررسی که در شماره آوریل مجله سیرکیولیشن منتشر شده است .
تنها یک نوبت تزریق واکسن آنفولانزا خطر مرگ و میر این بیماران را به میزان چشمگیری کاهش می دهد به نظر دکتر برانکوموتنر سرپرست این گروه پژوهشی :
تزریق واکسن آنفولانزا با افزایش گونه ای از سلول های دستگاه ایمنی موسوم به لیمفوسایتهای بی -احتمال پاره شدن و میزان بروز التهاب در دیواره رگها و در نتیجه احتمال بروز سکته های قلبی و مغزی را کاهش می دهد از این رو پژوهشگران استفاده از واکسن آنفولانزا را در فصل زمستان برای مبتلایان به سکته های قلبی و بیمارانی که تحت جراحی تعویض رگهای قلب قرار گرفته اند سودمند می دانند.
دلايل سرماخوردگي

بيشتر سرماخوردگي‌ها ناشي از ويروس‌هاي نامرئي موجود در هواست كه به واسطه تنفس يا دست زدن به چيزي، ما را مبتلا مي‌كند. بيش از 100 نوع ويروس مختلف وجود دارد كه مي‌توانند از طريق بيني يا گلو وارد بدن شده و سيستم ايمني بدن را دچار مخاطره كرده و موجب گلودرد، سردرد يا سخت شدن تنفس از طريق بيني شوند.
هوايي كه خشك است، مقاومت بدن را‌ مقابل عفونت به وسيله ويروس سرماخوردگي، كاهش مي‌دهد. افراد سيگاري يا كساني كه در كنار آنها زندگي مي‌كنند نيز بيشتر در معرض اين عفونت قرار دارند. افرادي كه سيگار مي‌كشند بيش از ديگران به سرماخوردگي مبتلا مي‌شوند و نشانه‌ها و طول مدت بيماريشان نيز بدتر و بيشتر از ديگران است و حتي امكان ابتلا به برونشيت نيز در آنها وجود دارد.
اما بعكس باورهاي معمول در مورد سرماخوردگي، نپوشيدن لباس گرم هنگام سرما، نشستن يا خوابيدن در هواي سرد و بيرون رفتن با موهاي خيس، موجب سرماخوردگي نمي‌شود!
نشانه‌ها و علائم

اولين نشانه‌هاي سرماخوردگي اغلب سرفه، آبريزش بيني و عطسه است. كودكاني كه سرما مي‌خورند اغلب دچار گلودرد، سرفه، سردرد، تب خفيف، خستگي، درد عضلاني و كاهش اشتها نيز مي‌شوند. آب بيني آنها هم ممكن است به سبز يا زرد تغيير رنگ بدهد.
سرايت بيماري

معمولا سرماخوردگي در 2 تا 4 روز ابتدايي بعد از مشاهده علائم، مسري است و حتي مي‌تواند اين سرايت تا 3 هفته هم ادامه داشته باشد. شما مي‌توانيد از طريق تماس با فرد بيمار دچار مريضي شويد يا از طريق تنفس در مكاني كه حاوي ويروس بيماري است و بر اثر سرفه يا عطسه آلوده شده، بيمار شويد. اگر پس از دست زدن به سطح آلوده به ويروس، به دهان يا بيني خود دست بزنيد هم امكان ابتلا به سرماخوردگي وجود دارد.
پيشگيري

از آنجا كه تعداد زيادي ويروس، عامل اين بيماري هستند، لذا واكسن خاصي براي مواجهه با سرماخوردگي وجود ندارد. اما براي كمك به جلوگيري از ابتلا به آن، بويژه در مورد كودكان مي‌توان موارد زير را در نظر گرفت:
كودكان را از محيطي كه در آن فردي سيگاري وجود دارد يا كسي كه مبتلا به سرماخوردگي است، دور نگه‌داريم.
شستن دست‌ها به طور مرتب بويژه پس از عطسه و سرفه مي‌تواند بسيار موثر باشد. هنگام عطسه و سرفه هم حتما بايد با دستمال جلوي دهان و بيني خود را بگيريد تا از پخش ويروس‌ها در هوا جلوگيري شود.
از حوله و وسايل غذاخوري فرد بيمار استفاده نكنيد. از ليوان مشترك، شيشه شير و ظروف فرد بيمار بايد اجتناب كرد. به دستمال استفاده شده توسط ديگري نيز مطلقا نبايد دست زد.
برخي محققان هنوز بدرستي نمي‌دانند كه استفاده از روي و ويتامين C در شدت دوره بيماري نقش دارند يا نه، اما استفاده از ميزان بيش از حد آنها مي‌تواند اثرات جانبي منفي بر جاي بگذارد.
درخصوص استفاده از  نيز حتما بايد با پزشك مشورت كرد. استفاده از ويتامين‌ها و مكمل‌ها نيز به صورت سرخود، اصلا پيشنهاد نمي‌شود.
دوره بيماري

نشانه‌هاي سرماخوردگي معمولا 2 تا 3 روز پس از قرارگيري در كنار منبع عفونت، ظاهر مي‌شود. بيشتر سرماخوردگي‌ها در عرض يك هفته‌ بهبود مي‌يابند اما برخي از آنها تا 2 هفته هم طول مي‌كشند.
درمان

خيلي‌ها مي‌گويند كه زمان همه بيماري‌ها را بهبود مي‌دهد. اگرچه شايد اين گفته هميشه درست نباشد اما در مورد سرماخوردگي تقريبا صحيح است. داروها، سرماخوردگي را شفا نمي‌دهند و تنها برخي علائم آن مثل بدن‌درد، سردرد و تب را تخفيف مي‌دهند. براساس سن و وزن كودك، مي‌توان از استامينوفن براي تسكين دردها استفاده كرد.
اما براي كودكان كمتر از 12 سال هرگز نبايد از استفاده كرد و براي فرزندان كمتر از 19 سال نبايد طي بيماري ويروسي به پناه برد، زيرا استفاده از آن ريسك نوعي سندروم كه حتي مي‌تواند در موارد نادري موجب مرگ شود را افزايش مي‌دهد.
اگر اصرار داريد كه هنگام سرماخوردگي حتما به فرزندتان دكونژستان يا آنتي هيستامين بدهيد تا شايد نشانه‌هاي بيماري‌اش كم شود، بدانيد كه ممكن است عوارض جانبي مثل عصبانيت، توهم يا ضربان قلب نامنظم را گريبانگير او كنيد.

در مورد كودكان كمتر از 2 سال وضع كاملا متفاوت بوده و بدون مشورت با پزشك نبايد اقدامي انجام دهيد.
برخي راه‌هايي كه مي‌توانيد با كمك آنها علائم سرماخوردگي را كاهش بدهيد عبارتند از:

ـ استفاده از قطره‌هاي آب نمك براي استفاده در بيني براي سهولت در تنفس (اين قطره‌ها در هر داروخانه‌اي يافت مي‌شوند)‌.
ـ استفاده از دستگاه بخور براي افزايش رطوبت هوا
ـ استفاده از حمام آب گرم براي كاهش دردهاي بدن
ـ ايجاد بخار به وسيله دوش آب داغ براي كمك به تنفس راحت‌تر فرزندتان.
و اما در مورد سوپ مرغ؛ اگرچه هيچ دليل واقعي و ثابت‌شده‌اي وجود ندارد كه سوپ مرغ، سرماخوردگي را بهبود مي‌دهد، اما بيش از 800 سال است كه انسان‌ها به چنين درماني معتقدند. چرا كه سوپ مرغ شامل موادي به نام سيستئين است كه به كنترل سرايت سرماخوردگي كمك مي‌كند.
اما نكته اساسي اين است كه تنها مطمئن شويد كه فرزندتان هنگام گرسنگي غذا مي‌خورد و به مقدار زيادي از مايعات استفاده مي‌كند. از به كارگيري مواد كافئين‌دار كه ميزان حجم ادرار را افزايش داده و خطر كم‌آبي را در بدن بيشتر مي‌كند، جلوگيري كنيد.
چه زمان به پزشك مراجعه كنيم؟

پزشك شما قادر نيست نوع دقيق ويروسي كه موجب سرماخوردگي فرزند شما شده را تشخيص دهد اما مي‌تواند با معاينه گلو و گوش فرزندتان، مطمئن شود كه نشانه‌هاي بيماري مربوط به مريضي خاص ديگري نيست و نياز به درمان ويژه‌اي ندارد. (اگر بيماري فرزندتان پس از 3 روز وخيم‌تر شد، امكان دارد بيماري او يك سرماخوردگي ساده نباشد)‌.
اگر نشانه‌هاي بيماري بيش از يك هفته به طول انجاميد يا هر سال در زمان مشخصي پديدار شد يا هنگامي روي داد كه فرزندتان در معرض گرد و خاك، تماس با يك حيوان يا ماده‌اي خاص قرار گرفت، ممكن است بيماري او ناشي از آلرژي باشد اگر كودكي هنگام سرماخوردگي مشكل تنفسي پيدا مي‌كند، ممكن است آسم داشته باشد. اگر تصور مي‌كنيد كودكتان فقط دچار يك سرماخوردگي ساده نيست و هر روز به جاي بهبود، بدتر مي‌شود حتما به پزشك مراجعه كنيد.
اگر نشانه‌هاي زير را نيز در فرزندتان مشاهده كرديد، حتما با پزشك تماس بگيريد:

ـ سرفه‌هايي همراه با خلط
ـ تنفس‌هاي كوتاه
ـ خستگي نامعمول
ـ ناتواني در بلع غذا يا مايعات
ـ افزايش سردرد و گلودرد
ـ تب بيش از 38 درجه سانتي‌گراد كه بيش از يك روز طول بكشد.
ـ تب بيش از 3/39 درجه سانتي‌گراد
ـ درد سينه يا شكم
ـ تورم لوزه‌ها
ـ درد در ناحيه گوش‌ها
مانند بيشتر بيماري‌هاي ويروسي، سرماخوردگي هم بايد دوره خود را طي كند. استراحت كافي، پرهيز از فعاليت‌هاي شديد و مصرف مايعات (آب، آبميوه، نوشيدني‌هاي بدون كافئين)‌ به ميزان زياد همه مي‌توانند به بهبود فرزندتان كمك كنند.
رفتن به مدرسه، بيماري فرزندتان را تشديد نمي‌كند فقط مي‌تواند منجر به بيمارشدن بقيه همكلاسي‌هاي فرزندتان شود. پس شايد بهتر باشد فرزندتان چند روزي را در منزل استراحت كند تا بهبود يابد.

سرماخوردگي - پيشگيري و درمان

ترجمه: دكتر گلرخ مليحي

گروه میکروبیولوژی دانشگاه مسجدسلیمان

 

سرماخوردگي يكي از انواع بيماري هاي بخش فوقاني دستگاه تنفس مي باشد كه به صورت التهاب و تحريكات ناحية بيني و گلو مشخص مي گردد. هر فرد حداقل چند بار سرماخوردگي را در زندگي خويش تجربه مي كند و هر گروه سني نيز مي تواند به اين بيماري مبتلا گردد. كودكان پيش دبستاني بين 6 تا 10 بار در سال به اين بيماري دچار مي شوند. اين عدد به نسبت تماس آنها با افراد بيشتر مي تواند افزايش يابد، و به خصوص كودكاني در مهدكودك ها و يا مراكز ديگري كه كودكان به صورت گروهي به سر مي برند، بيشتر به چشم مي خورد. افراد بالغ كمتر سرما         مي خورند و ابتلاي آنان به سرماخوردگي حدود يك بار در سال است. اگرچه سرماخوردگي ساده به علل و عوامل مختلفي بستگي دارد، ولي انواعي از علايم شناخته شدة آن با شدت و دوره هاي مختلف بروز مي كند. به هر حال به استثناي كودكان، هر فردي كه دچار سرماخوردگي مي شود، به سادگي مي تواند علايم آن را بشناسد و خود آن را تشخيص دهد. سرماخوردگي ها خود به خود بهبود مي يابند، ولي همين سرماخوردگي ساده قادر است مشكلات خطرناكي را براي برخي از افراد ايجاد نمايد.

بيماري سرماخوردگي از شش خانوادة ويروسي اصلي با بيش از 200 نوع سروتيپ ناشي     مي شود. رينوويروس ها كه مسؤول بيش از 30 درصد تمام سرماخوردگي ها مي باشند، خود بيش از 100 نوع سروتيپ دارند. احتمالا يكي از دلايل اين كه تا به حال تهيه و توليد يك واكسن مؤثر ضد سرماخوردگي معمولي امكان پذير نبوده است، مربوط به تعداد زياد سروتيپ هاي ويروس ها بوده است. كوروناويروس كه سروتيپ هاي متعددي دارد، دومين علت اصلي سرماخوردگي است، در حالي كه ساير ويروس ها مانند: آدنوويروس ها، آنفلوانزا، پاراآنفلونزا و ويروس سن سي شيال تنفسي  (RSV) مسؤول بقية موارد بيماري سرماخوردگي مي باشند.  RSV بيشتر در كودكان كمتر از 4 سال با برونشيوليت، اسپاسم حنجره، سرفه و التهاب راههاي تنفسي همراه است. آنتروويروس ها (كوكساكي A و B و اكوويروس) يكي ديگر از علل سرماخوردگي هستند كه گاهگاهي بيماري را باعث مي شوند.

فعاليت ويروس ها با تغيير فصل ممكن است تغيير كند: مثلا رينوويروس ها در اوايل پاييز و اواخر بهار فعال بوده و به وفور باعث ابتلا به بيماري مي شوند. كوروناويروس ها،  RSV و آدنوويروس ها در زمستان و بهار بيشتر وجود دارند. ويروس پاراآنفلونزا تيپ 1 و 2 در پاييز و پاراآنفلوانزا تيپ 3 در انتهاي بهار بيشتر فعال هستند. رينيت، آب ريزش، احتقان بيني، عطسه، گلودرد و سرفه در اغلب بيماران اتفاق مي افتد و علاوه بر اين، علايم ديگر شامل تب، سردرد، دردهاي عضلاني و حال عمومي بد نيز گريبانگير بيمار مي شوند. در جدول 1 فراواني رخداد هر يك از علايم با علت اصلي آن مورد بررسي قرار گرفته است.

احتمالا تنها خبر مثبت راجع به سرماخوردگي اين است كه خود به خود بهبود مي يابد و علايم آن به طور معمول در حدود 3 تا 7 روز طول مي كشد. با وجود اين برخي از انواع    سرماخوردگي ها ممكن است تا 2 هفته يا بيشتر دوام يابد.

گاه علايم بيماري هاي توأم با سرماخوردگي مسؤول مخارج هنگفت در بودجة عمومي كشور مي باشد، به طوري كه مخارج مستقيم آن در آمريكا به حدود 15 ميليارد دلار در سال تخمين زده شده است، ولي به طور غير مستقيم نيز حدود 9 ميليارد دلار هزينه مي شود. مخارج مربوط به داروها و يا درمان هايي كه براي تسكين علايم سرماخوردگي به كار مي رود، به حساب مخارج مستقيم گذاشته شده است. بايد گفت كه هيچ معالجه قطعي براي اين بيماري موجود نيست. اكثر انواع سرماخوردگي ها خود به خود و بدون مصرف دارو بهبود مي يابند، ولي يك گروه از پزشكان متخصص خانوده گزارش كرده اند كه 15 درصد از بيماران مراجعه كننده به ايشان يك هفته از ماه ژانويه را دچار سرماخوردگي بوده اند. نيمي از بيماران به خاطر درگير بودن با ساير عوارض مربوط به سرماخوردگي به پزشك مراجعه كرده بودند و حدود 32 درصد از آن ها هم در نتيجة خود درماني علايم بيماري، دچار مشكل شده بودند.

بودجه اي كه به طور غير مستقيم در نتيجة اين بيماري به هدر مي رود، مربوط به از دست رفتن وقت كاري و كاهش توليد در كارخانجات مختلف به علت مرخصي كاركنان و كارگران مبتلا به بيماري سرماخوردگي بوده است. آقاي  Smith و همكاران يك كاهش كلي را در سطح آگاهي و دقت در كارهاي فكري در نتيجة سرماخوردگي مشاهده كردند و نشان دادند كه در نتيجة اختلال عمل پسيكوموتور توسط رينوويروس ها و كوروناويروس هاي عامل سرماخوردگي، زمان واكنش فرد آهسته مي شود.

 

انتقال و پيشگيري

در جريان ابتلاي فرد به بيماري سرماخوردگي وقايع مختلفي مي توانند انتقال ويروسي اين بيماري را تسهيل نمايند. دورة كمون اين بيماري معمولا از 48 تا 72 ساعت طول مي كشد. در طول اين زمان شخص هيچ گونه علايمي از خود نشان نمي دهد. در سرماخوردگي هايي كه به طور تجربي در افراد داوطلب ايجاد شده بود، نشان داده شد كه اكثر رينوويروس ها پوشش خود را از دست داده و در عبور از بيني از طريق اتصال به يك مولكول چسبنده به نام   (ICAM) وارد سلول مي گردند. گشاد شدن عروق و افزايش قابليت نفوذ عروقي، توليد ترشحات مخاطي را كه محتوي ويروس ها، پروتئين هاي سرم و ديگر مواد اضافي سلولي است، افزايش مي دهد. اين تغييرات موقتي بوده و باعث نكروز سلولي و يا آسيب هاي مخاطي به دنبال بيماري نمي شود. سي تي اسكن از مجاري بيني افراد فوق الذكر، اين يافته ها را تأييد نموده است. ميانجي هاي التهابي مانند هيستامين، كينين ها و انترلوكين ها در طول عبور اين ويروس ها از بيني و ايجاد عفونت هاي مسيرهاي تنفسي فوقاني آزاد مي شوند. پاسخ به اين ميانجي ها به صورت ايجاد رينيت، آب ريزش از بيني و ترشحات رقيق و آبكي تظاهر مي نمايد. به دنبال اين حالت، يك يا دو روز بعد ترشحات مخاطي حالت چسبنده و غليظ پيدا مي كنند. احتقان بيني، عطسه، گلودرد و سرفه رخ مي دهد. ترشحات بيني فرد هنوز حاوي ويروس مي باشند و تا مدت يك هفته يا بيشتر پس از علايم سرماخوردگي، در اين مجاري هنوز ويروس موجود بوده و سپس نابود مي گردد. تماس با ترشحات بيني بيمار از طريق دست دادن يا وسايل يا سطوح آلوده (دستمال كاغذي يا دستگيرة در يا تلفن و ) و سپس تماس يا ماليدن دست ها به بيني يا چشم قادر است ويروس را در دسترس قرار داده و به بدن فرد ديگر منتقل نمايد. جابه جايي ويروس مي تواند توسط ترشحات بيني كه از طريق جريان هوا وارد بيني اشخاص ديگر مي گردد صورت گيرد، ولي در مورد رينوويروس ها اين موضوع كمتر از ساير ويروس ها اهميت دارد.

آسپيرين و استامينوفن باعث طولاني شدن انتشار ويروس مي شوند، ولي آيبوپروفن چنين خصوصيتي ندارد. نشان داده اند كه استفاده از آسپيرين و استامينوفن جهت درمان گلودرد، تب، سردرد يا درد عضلاني مي تواند آنتي بادي خنثي كنندة سرم را هم سركوب كرده و علايم مربوط به بيني را تشديد نمايد، ولي ناپروكسن اثري بر آنتي بادي خنثي كنندة سرم ندارد و انتشار آن را طولاني نمي كند. اهميت اين يافته ها در اثر بخشي دورة سرماخوردگي يا انتقال آن ها مورد آزمايش قرار نگرفته است.

با توجه به اين كه اكثر سرماخوردگي ها توسط رينوويروس يا كوروناويروس كه داراي سروتيپ هاي مختلفي هستند توليد مي شود، مشكل بتوان يك واكسن مؤثر را توليد نمود.

پاسخ طبيعي بدن انسان به عفونت هاي ويروسي عبارت از توليد انترفرون ها است، ولي تحقيق در مورد مصرف اين مواد براي جلوگيري از حملات ويروس ها هنوز ناكام مانده است. مطالعات انجام شده با استفاده از مصرف انترفرون هاي داخل بيني آثار محافظت كننده اي بر عليه رينوويروس ها نشان داده است، ولي اين فقط در صورتي است كه انترفرون ها بلافاصله قبل و يا سريعا پس از تماس با ويروس به كار روند. متأسفانه اثرات جانبي انترفون ها در مخاط بيني به صورت تمايل به خونريزي بوده است. اين آثار باعث محدود شدن مصرف آن ها به عنوان مواد پيشگيري در سرماخوردگي شده است. داروهاي ضد ويروس ديگري به عنوان پيشگيري كننده مورد آزمايش قرار گرفته اند. داروي پيروداوير   (Pirodavir)  به طور  Invitro به پوشش خارجي اكثر رينوويروس ها متصل شده و موجب مهار باز شدن پوشش ويروس يا اتصال آن به غشاهاي بيني مي شود. گزارش شده است كه اگر اين دارو قبل از آلودگي به ويروس براي فردي تجويز شود، تعداد ويروس هاي بيماري زا در بدن وي به شدت كاهش مي يابد. متأسفانه اگر بيماران 24 ساعت قبل به ويروس آلوده شده باشند، كاهش قابل ملاحظه اي در اثر بخشي دارو رخ مي دهد و عوارض دارو به صورت خشكي شديد بيني و طعم ناخوشايند مشخص مي گردد. اخيرا يكي از كارخانجات دارويي گزارش كرد كه پيشگيري با داروي ضد ويروس پلكوناريل  (Pleconaril)  به طور مشخصي باعث كاهش انتشار ويروس ها مي گردد و علايم مربوط به قسمت فوقاني دستگاه تنفسي ناشي از ويروس كوكساكي در فاز اا آزمايشات باليني را تخفيف مي دهد. اين دارو قبل از هر گونه نتيجه گيري قطعي احتياج به مطالعة بيشتري خواهد داشت.

در سال 1970،  Pauling در كتاب خود تحت عنوان ويتامين ث و سرماخوردگي معمولي پيشنهاد كرد كه دوز زياد روزانة ويتامين ث قادر است از سرماخوردگي جلوگيري كند و يا اين كه حداقل علايم و يا دورة سرماخوردگي را كاهش دهد. در سال 1975، كالمرز  c halmers  مطالعات منتشر شده بر روي ويتامين ث و سرماخوردگي معمولي را مجددا مورد بررسي قرار داد و نتيجه گرفت كه اين ويتامين در درمان سرماخوردگي چندان مؤثر نيست. در سال 1995 هميلا    Hemila و هرمن Herman  كار كالمرز را مورد بررسي قرار دادند، بدين ترتيب دوز كم ويتامين ث را كه كمتر از 50 ميلي گرم در روز بود، مورد مصرف قرار دادند. آنان به اين نتيجه رسيدند كه اين ويتامين تا حدود 20 درصد باعث كاهش دورة سرماخوردگي مي شود. تجويز يك گرم ويتامين ث روزانه براي يك دورة 9 ماهه در بالغين، فقط اثر ضعيفي بر طول مدت و شدت سرماخوردگي نشان داد. بهترين توصيه اي كه داروسازان مي توانند براي پيشگيري از سرماخوردگي به بيماران نمايند، اين است كه از تماس با افرادي كه دچار سرماخوردگي هستند، پرهيز كنند، دست هاي خود را روزي چند بار بشويند و به بيني و دهان و چشم خود زياد دست نزنند. گوشي تلفن ها، دستگيره درها و را با پاك كننده هاي آنتي سپتيك يا اسپري هاي ضد عفوني كننده تميز كنند تا از اشاعة ويروس جلوگيري شود. از استرس هاي روحي و رواني پرهيز نمايند، زيرا سبب حساسيت به بسياري از انواع آلودگي ها مي گردند كه سرماخوردگي نيز از همين موارد مي باشد. مصرف روزانة ويتامين ث با مقادير يك گرم يا بيشتر تا حدودي آثار محافظت كننده دارد، ولي دوز مناسب آن هنوز مشخص نشده است. پيشگيري با داروهايي ضد ويروس يا انترفرون ها در حال حاضر آسان     نمي باشد.

 

درمان

آنتي بيوتيك ها

آنتي بيوتيك ها به طور نامناسبي جهت سرماخوردگي معمولي در بچه ها و بزرگسالان به مصرف مي رسند. اگرچه مطالعات چندي نشان داده اند كه اين تركيبات اثر مشخصي بر بهبود سرماخوردگي ندارند، اكنون نشان داده شده است كه عقايد قديمي مبني بر اين كه ترشحات سبز چركي نمايانگر عفونت ثانويه در سرماخوردگي فرد مي باشد، صحت ندارد. ويروس هايي كه سرماخوردگي معمولي را ايجاد مي كنند، معمولا عوامل اتيولوژيكي هستند كه اكثرا برونشيت حاد ايجاد مي كنند. آنتي بيوتيك درماني فقط زماني موثر واقع مي شود كه بيماران تاريخچه اي از بيماري هاي ريوي مزمن، سيانوز و پنوموني از خود نشان داده باشند. برخي از پزشكان ممكن است تحت تأثير بيماران خود كه به اصرار خواستار تجويز آنتي بيوتيك داشته اند، هم به مصرف نادرست آنتي بيوتيك ها كمك كرده و باعث گراني درمان مي شوند و در عين حال كمك مي كنند تا نژادهاي مقاوم ميكروب توسعه يابد.

پس چگونه بايستي سرماخوردگي را به طور علامتي درمان كرد؟ بايد ليستي از علايم بيماري را به منظور توصيه هاي مربوط به دارو درماني مورد استفاده قرار داد. اين پاسخ بيمار به آزار دهنده مي باشد و اين نشانه ها بايد مورد درمان قرار گيرند.

اكثر داروهاي نسخه شده از انواع آنتي هيستامين ها يا محصولات ضد سرماخوردگي مي باشند كه باعث فرونشاندن مجموعه اي از علايم مي گردند و شامل مواد ضد هيستامين، ضد احتقان، ضد سرفه يا خلط آور مي باشند. بسياري از محصولات مشابه به صورت داروهاي O TC (داروهاي بدون نياز به نسخه پزشك) در دسترس مردم قرار مي گيرد و فرصتي را به داروسازان مي دهند كه توصيه هاي مناسبي را براي بيماران خود داشته باشند. داروهاي مورد مصرف به شرح زير         مي باشند:

 

آنتي هيستامين

آب ريزش، احتقاق بيني و عطسه از علايمي هستند كه در اغلب موارد در شروع سرماخوردگي  در بيماران ديده مي شوند. اين علايم به طور اصلي در رينيت آلرژيك به علت آزاد شدن هيستامين از ماست سل ها مي باشند، بنابراين لازم است بتوان وضعيت بيماري را به نحوي ارزيابي نمود كه علت واقعي علايم مشخص باشد. بيماران بايد در مورد تماس با هر نوع آلرژن كه در قبال آن حساسيت دارند، مورد پرسش قرار گيرند. آلرژي هاي فصلي اغلب در بهار و تابستان در نتيجة حضور گردة گياهان گل دار، انواع حشرات ريز درختي ( Mite) و قارچ ها كه به مقادير زياد در هوا و در جريان فصول سال حضور دارند، به وقوع مي پيوندند. علايم براي دو هفته يا بيشتر به طول مي انجامد و ممعمولا بدون گلودرد يا سرفه بوده كه از مشخصات بيماري هاي آلرژي مي باشند. چون داورهاي آنتي هيستامينيك از نوع بلوك كنندة گيرندة  H1 هيستاميني به خوبي علايم احتقان بيني و آب ريزش در آلرژي ها را از بين مي برند، لذا منطقي است كه جهت درمان علايم سرماخوردگي مورد مصرف قرار گيرند.

نشان داده اند كه كلرفنيرامين و دوكسي لامين كه هر دو از گروه آنتي هيستامينيك هاي  H1 و متعلق به نسل اول بوده اند، در كاهش شدت آب ريزش از بيني و عطسه در بالغين و جوانان و نوجوانان مؤثرمي باشند، ولي در بچه هايي كه در سنين پيش دبستاني هستند مؤثر نيست. برم فنيدرامين و تري پروليدين  (Triprolidine) هم چنين از داروهاي ضد هيستاميني نسل اول هستند كه در تك نگار  (FDA) لحاظ شده اند، ولي مدركي دال بر اثر بخشي آن ها در درمان سرماخوردگي كمتر مشاهده شده است.

برخي از محققين پيشنهاد كرده اند كه عمل آنتي كلي نرژيك بسياري از داروهاي ضد هيستاميني قديمي تر، مسؤول اثر بخشي آن ها در بهبود علايم سرماخوردگي مي باشد. در حال حاضر با استفاده از فرمولاسيون هاي داخل بيني داروي ايپراتروپيوم برومايد كه يك داروي آنتي كلي نرژيك است، كاهشي در علايم سرماخوردگي ديده شده كه هم زمان سبب خشكي مجاري بيني و چشم ها مي گردد. در حال حاضر  FDA ساخت و فروش محصولات  OTC محتوي داروهاي آنتي نرژيك را درمان يا تسكين علايم سرماخوردگي مجاز نمي داند.

داروهاي گياهي و هوميوپاتي به عنوان داروهاي   OTC طبقه بندي نشده اند و به طور متفاوتي توسط  FDA تنظيم شده اند. برخي از اين فرآورده هاي حاوي آلكالويييدهاي بلادن (مانند آتروپين و هيوسيامين) هستند كه تركيبات آنتي كلي نرژيك مي باشند ولي عمل آن ها در جهت تسكين علايم سرماخوردگي هنوز با آزمايشات باليني به اثبات نرسيده است. مطالعاتي كه با داروهاي آنتي هيستامينيك غير سداتيو نسل دوم و با اثر آنتي كلي نرژيك مختصر مانند ترفنادين انجام گرفته، اثر مشخصي در بهبود آب ريزش بيني و عطسه نشان نداده است (ترفنادين و آستميزول به علت ايجاد تداخل هاي دارويي كه پتانسيل ايجاد آريتمي قلبي تهديد كنندة حيات را داشته اند، فعلا از بازار دارويي جمع شده اند). مطالعه اي كه در آن مصرف آنتي هيستامينيك هاي غير سداتيو نظير لوراتادين و ستريزين  (Cetrizine) مورد آزمايش قرار گرفته باشد، تاكنون انجام نگرفته است. آنتي هيستامينيك هاي غير سداتيو همگي داروهايي هستند كه با نسخه تجويز مي شوند، ولي به احتمال زياد در آيندة نزديكي در ليست داروهاي  OTC قرار خواهند گرفت.

عوارض جانبي داروهاي آنتي هيستامينيك نسل اول، به خصوص اثر خواب آوري آن ها باعث شده است كه اثربخشي آن ها در بسياري از بيماران محدود شود. اين عمل در مورد دي فنيدرامين و دوكسيلامين بسيار مهم بوده و اين داورها گاهي به صورت داروهاي آرام بخش باعث تقويت اثر مواد تضعيف كنندة سيستم عصبي مركزي مي شوند كه بايد به بيماران در مورد آن آگاهي داده شود كه توأما مصرف نكنند.

داروهاي ضد هيستاميني را نبايد در بيماري گلوكوم با زاوية باريك و هيپرتروفي خوش خيم پروستات  (BPH) مصرف نمود.

 

داروهاي تثبيت كنندة ماست سل ها

كرومولين وتركيبات مشابه آن داروهايي هستند كه باعث تثبيت ماست سل ها گشته و بدينوسيله آزاد شدن هيستامين و ساير ميانجي هاي شيميايي مولد التهاب را مهار مي نمايد و اين در صورتي است كه دارو قبل از تماس با يك آلرژن مصرف گردد. مصرف اين داروها براي پيشگيري از علايمي است كه همراه با رينيت آلرژيك و آسم هستند. اخيرا نتايج يك مطالعه نشان داد كه اين دارو قرار است جهت پيشگيري از بروز علايم سرماخوردگي در آينده مورد استفاده قرار گيرد. به علاوه مصرف آن پس از 24 ساعت از ظهور علايم سرماخوردگي قادر است شدت و دورة علايم احتقان و آب ريزش بيني را كاهش دهد.

عوارض جانبي اين دارو خيلي نادر بوده و از مزاياي آن بر داروهاي ديگر اين است كه اولا خواب آلودگي نمي دهد و ثانيا براي بيماراني كه گلوكوم يا هيپرتروفي پروستات دارند، ممنوع  نمي باشد.

 

داروهاي ضد احتقن بيني

اگر چه درباره اثر بخشي داروهاي ضد هيستاميني به منظور تسكين علايم سرماخوردگي هنوز ترديد وجود دارد، ولي در مورد مؤثر بودن داروهاي ضد احتقان بيني ترديدي وجود ندارد. استفاده از اين داروها چه به صورت خوراكي و يا موضعي منجر به تنگ شدن عروق و كاهش تورم مجاري بيني شده و گرفتگي بيني را رفع مي كند.

كليه داروهاي ضد احتقاق بيني تحت عنوان داروهاي محرك آلفا آدرنژيك، از گروه آمين ها دسته بندي مي گردند. برچسب دارو در روي جعبة داروها بايد بيماراني را كه دچار ديابت قندي، افزايش فشار خون، بيماري هاي قلبي، هيپرتيروييديسم و اشكال در ادرار كردن به علت بزرگي، غدة پروستات دارند، آگاه ساخته و در رابطه با خوددرماني به آن ها هشدار دهد كه نبايد بدون تجويز پزشك، اين داروهاي مهار كنندة مونوآمين اكسيدازها  ( MAOI) استفاده مي كنند، بايد از مصرف داروهاي ضد احتقان بيني در برخي از بيماران ممكن است باعث حالات عصبي، گيجي و خواب آلودگي شود و از مصرف داروهاي محرك ديگر مثل كافئين نيز بايد پرهيز گردد.

فنيل پروپانولامين مجددا توسط FDA در حال بررسي مي باشد زيرا دربارة سلامت و ايمني اين دارو هنوز ترديد وجود دارد. در يك گزارش از 124 مورد عوارض سوء اين دارو 8 مورد مرگ، در زنان كمتر از 30 سال اتفاق افتاده است كه آن ها از داروهاي بدن نسخه حاوي پروپانولامين جهت كم كردن اشتها استفاد مي كرده اند. برخي از موارد مذكور افرادي بودند كه داروهاي ضد سرماخوردگي و ضد اشتها را به طور هم زمان با مقدار درماني مصرف كرده بودند.

در بيماراني كه مبتلا به افزايش فشار خون بوده و هم زمان قرص هاي ضد احتقان را مصرف مي نمايند، خطر وقايع جدي خيلي كم است. بيماران فشار خوني كه با دارو تحت كنترل مي باشند در صورت استفاده از داروي پسودوافدرين يا فنيل پروپانولامين به عنوان ضد احتقان بيني مشكلي نخواهند داشت. اين داروها صرفا براي مصرف خوراكي مورد تأييد مي باشند.

فنيل افرين هم مصرف خوراكي و هم مصرف موضعي دارد ولي به علت اين كه فراهمي زيستي آن در مصرف خوراكي چندان مورد اعتماد نيست، اين دارو در درجة اول به عنوان ضد احتقان موضعي كاربرد دارد.

داروهاي موضعي ضد احتقان بيني شامل فنيل افرين، نافازولين، اكسي متازولين و زايلومتازولين مي باشند. فرمولاسيون هايي كه ضد احتقان بوده و در داخل بيني مصرف مي شوند، شامل      قطره ها، اسپري ها، ژل ها و يا مواد استنشاقي با فرمولاسيون هاي قطره براي مصرف كودكان در دسترس مي باشند. يك اثر ناخواسته قطره هاي بيني عبارت است از نشت آن از بيني به سمت گلو و احساس طعم ناخوشايند آن ها. داورهاي ضد احتقان از نظر مدت اثر با يكديگر تفاوت دارند و داروهايي كه كوتاه اثر هستند مانند فنيل افرين و نافازولين براي مصرف در كودكان ترجيح داده  مي شوند. اكسي متازولين طولاني ترين اثر را (در حدود 12 ساعت) دارا مي باشد. محصولاتي كه دو بار در روز مصرف داشته و يا طولاني اثر هستند، محتوي اكسي متازولين بوده و براي كودكان توصيه نمي شوند.

داروهاي استنشاقي براي مصرف در بچه هاي زير شش سال توصيه نمي شوند. قطره هاي ضد احتقان داراي اثر تاكي فيلاكسي بوده و بيماران آن ها را بيش از اندزه مصرف مي كنند. روي برچسب داروهاي ضد احتقان به منظور برطرف شدن اين مشكل محدوديت مصرف آن ها را براي سه روز توصيه مي كنند. داروهاي ضد احتقان خوراكي كمتر باعث باگشت احتقان گشته و مصرف آن ها به مدت هفت روز توصيه و محدود مي گردد.

در صورت عدم بهبود علايم يا در صورتي كه تب به همراه بيماري حضور داشته باشد، بايد حتما به پزشك مراجعه شود. مزيت قطره هاي بيني در اين است كه بدون ايجاد حالت خواب آلودگي در بيمار، احتقان بيني را بهبود مي بخشند. اسپري ها و قطره هاي بيني محتوي كلرور سديم با غلظت هاي كمتر از 9/0 درصد صرفا خشكي و حساسيت غشاهاي مخاط بيني را برطرف نموده و ضد احتقان نيستند. در صورتي كه فرد به داروهاي ضداحتقان حساسيت داشته يا تداخل دارويي وجود داشته باشد، مصرف داروهاي ضد خشكي مخاط بلامانع خواهد بود.

محلول هاي هيپرتونيك كلرور سديم نيز بر روي علايم سرماخوردگي ساده، احتقان و آب ريزش بيني مؤثر نيستند و علاوه بر آن به وفور باعث تحريك و سوزش مجاري و مخاط ها      مي شوند.

آيا اسنتشاق بخار آب در حال جوش و هواي ملايم گرم و مرطوب يا داغ در بهبود علايم سرماخوردگي مؤثر مي باشد؟

مدارك موجود در اين مورد هنوز مبهم مي باشد. فقدان رطوبت هوا در خانه ها و خشكي آن در فصل زمستان به علت گرم كردن فضاي خانه كمك به تحريك غشاهاي بيني و حلق مي كند. دستگاه هاي بخور و مرطوب كننده هاي هوا و اولتراسونيك به طور موفقيت آميزي در اين زمينه استفاده شده است كه خشكي و حالت تحريكي مخاط بيني را از بين مي برد. فرآورده هاي مانتول و كامفر را مي توان به مرطوب كننده ها اضافه نمود تا اثر مفيد آن ها افزايش يابد.

سال ها است كه نوعي سوپ جوجة داغ يا نوشيدني گرم مانند چاي به عنوان تسكين دهندة خانگي براي سرماخوردگي به بيماران داده مي شود. در سال 1989،  Tyrrell و همكاران وي گزارش كردند كه هواي مرطوبي كه تا 43 درجة سانتي گراد گرم شده باشد، و مستقيم به مسيرهاي بيني كشيده شود، به طور مؤثري علايم سرماخوردگي را بهبود مي دهد.

محققين ديگري كه اين مطالعه را تكرار كردند نتايج معكوسي را از اين مطالعه به دست آوردند، لذا اثربخشي اين روش هنوز ترديد آميز است.

 

داروهاي ضد سرفه

بيماري سرماخوردگي هميشه همراه با سرفه نيست. تاكنون  FDA چندين داروي ضد سرفة  OTC را براي مصرف خوراكي يا موضعي، شناسايي و در منوگراف داروها قرار داده است. داروهاي ضد سرفه موضعي توسط بلوك اعصاب حسي، يك اثر موضعي ايجاد مي نمايند. كامفر و مانتول براي مصرف موضعي مورد تأييد هستند.

فقط مانتول به صورت قطرة بيني و يا فرمولاسيون قرص هاي مكيدني يافت مي شود. قرص مكيدني روي (Zinc) به عنوان يك داروي هوميوپاتيك طبقه بندي شده است، ولي در ليست داروهاي بدون نسخة FDA نيست. داوهاي ضد سرفة خوراكي، از طريق سيستم عصبي مركزي عمل نموده و شامل دكسترومتورفان، دي فنيدرامين و كدئين مي باشند. استفاده از كدئين و دكسترومتورفان به عنوان ضد سرفه هنوز تحت بررسي است و مورد سؤال مي باشد.

يك مطالعة كنترل شده با پلاسبور و به صورت دوسوكور  (Double – blind) با استفاده از   وسيله اي براي اندازه گيري فشار صداي سرفه، به همراه يك ميكروفن و يك دستگاه ثبات جهت اندازه گيري فركانس، سرعت و تعداد سرفه ها كه در اختيار خود بيمار گذاشته شده بود، انجام شد. در اين كارآزمايي باليني نشان داده شد كه هر سه داروي فوق منجر به كاهش قابل ملاحظه اي در سرفه ها براي گروههاي مورد مطالعه گرديد. طي اين مطالعه پيشنهاد شد كه دو راه مركزي در كنترل سرفه وجود دارد، يك مسير رفلكس از طريق ساقة مغز به مركز سرفه كه توسط كدئين مهار مي شود و يك مسير ارادي از راه كورتكس نيز وجود دارد كه كدئين بر آن مؤثر نيست. در تخفيف سرفه هاي مزمن يا سرفه هاي همراه با آسم، آمفيزم يا تدخين براي استفاده از داروهاي  OTC، مراجعه به پزشك لازم است.

اغلب داروهاي خوراكي ضد سرفه ايجاد خواب آلودگي مي نمايند. بيماران مصرف كنندة كدئين معمولا دچار يبوست مي گردند. در سال 1992،   FDA بر چسب دكسترومتورفان را تغيير داد، زيرا از آن هنگام معلوم شده بود كه دكسترومتورفان با داروي MAOI تداخل اثر دارد. آثار سوء ناشي از اين تداخل شامل تب، پرفشاري خون، انقباض هاي ناگهاني عضلاني و اغما مي باشد. در حالت سرماخوردگي، سرفة بيمار ممكن است به علت ورود ترشحات مخاط بيني به داخل حلق باشد.

گزارش شده است كه بيماراني كه آنتي هيستامين ها را مصرف كرده بودند تا آب ريزش بيني آن ها برطرف شود. هم زمان  مشكل سرفه شان نيز برطرف شده بود. اين پاسخ احتمالا به دليل خواص آنتي كلي نرژيك داروهاي آنتي هيستامينيك مي باشد.

با در نظر گرفتن عقايد متناقض و بحث هاي موجود در رابطه با اثر بخشي كدئين و دكسترومتورفان، داروي دي فنيدرامين بايد مادة ترجيحي ضد سرفه باشد، زيرا هم داراي اثر ضد سرفة مركزي است و هم اثر آنتي كلي نرژيكي دارد. ثابت شده است كه مصرف آنتي بيوتيك ها در كاهش سرفه اثر مهمي ندارد.

گايافنزين  (Guaifenesin)  داوريي است خلط آور ولي اثر ضد سرفه ندارد. اين تركيب در بسياري از سرماخوردگي هاي با علايم مختلف كمي مؤثر مي باشد، ولي مصرف آن در علايم مختلف كمي مؤثر مي باشد، ولي مصرف آن در درمان علايم سرماخوردگي چندان معمول نيست. در صورتي كه بيمار دچار سرفه هاي مزمن ناشي از آسم، سيگار كشيدن و يا آمفيزم ريوي باشد، اين ماده را نبايد به كار برد.

 

داروهاي ضد درد و ضد تب

داروهاي ضد درد و ضد تب فرآورده هايي هستند كه بيشترين مصرف را در ميان داروهاي  OTC و تجويز شده توسط پزشك دارند. در اكثر بيماراني كه دچار سرماخوردگي ساده مي باشند، تب بالا مشهود نيست. در صورت وجود تب، بيماران را بايد به پزشك رجوع داد.

برخي بيماران ممكن است كمي تب داشته باشند و يا احيانا به طور ملايمي دردهاي عضلاني را تجربه كنند. تمامي داروهاي ضد تب و ضد درد OTC  در تسكين اين علايم مؤثرند و انتخاب دارو بستگي به سن بيمار، حضور بيماري هاي ديگر در جريان سرماخوردگي ها و مصرف هرگونه داروي ديگر توسط بيمار دارد. گلودرد يا تحريكات ناحية گلو معمولا در ابتداي سرماخوردگي معمولي وجود دارد. چون اين حالت در اثر آزاد شدن واسطه هاي التهابي از بافت هاي موضعي  مي باشد، ايبوپروفن ونپروكسين سديم يا كتوپروفن بر استامينوفن يا آسپرين با دوز معمولي ترجيح خواهند داشت، مگر اين كه براي مصرف آن ها در بيمار خاصي ممنوعيت وجود داشته باشد. استامينوفن و آسپرين داراي يك اثر منفي برروي آنتي بادي هاي خنثي كننده در سرم هستند و موجب طولاني شدن مدت انتشار ويروس در ترشحات بيني مبتلايان به سرماخوردگي مي گردند.

به هر حال تاكنون مطالعه اي قادر به نشان دادن هيچ پيامد باليني منفي در بيماران مبتلا به سرماخوردگي و استفاده كننده از اين داروها نبوده است.

دورة درمان با داروهاي ضد التهاب و ضد درد براي تسكين دردهاي عضلاني هفت روز      مي باشد، ولي اگر به عنوان تب بر مصرف شوند مدت درمان سه روز است. بيماران مبتلا به سرماخوردگي بايد كمبود آب بدن را با استفاده از مصرف مايعات فراوان جبران كنند، به خصوص اگر تب وجود داشته باشد.

داروهاي بي حس كنندة موضعي با فرمولاسيون قرص هاي مكيدني جهت بهبود گلودرد به طور جانشيني براي داروهاي ضد درد و تب خوراكي مي توانند مورد موادي مانند بنزوكايين به صورت قرص مكيدني، دي كلونين و فنول 4/1% به صورت اسپري به عنوان داروي OTC  در داروخانه ها موجود است. چون فرمولاسيون قرص مكيدني جهت كودكان با سنين پايين مناسب نيست، لذا داروهاي ضد درد خوراكي براي چنين مواردي مناسبتر هستند.

 

قرص مكيدني روي  (Zinc Lozenges)

محصولات گلوكونات دو زنك، گلوكونات دو زنگ با گلايسين و استات دو زنك از تركيبات هوميوپاتيك هستند كه در فرمولاسيون قرص هاي مكيدني به كار مي روند تا علايم سرماخوردگي را درمان كنند.

در سه مطالعة متاآناليز جداگانه هنوز نتوانسته اند كارآيي قرص هاي مكيدني زينك را در درمان علايم سرماخوردگي روشن نمايند. محققين در نيمي از موارد به نتايج مثبتي دست يافتند و كاهشي در بروز علايم سرماخوردگي مشاهده كردند، در حالي كه در نيم ديگر اثري مشاهده نشده است. علت اين اختلافات احتمالا ناكافي بودن عدة نفرات و يا وجود مواد ديگر در قرص زينك است كه كمپلكس تشكيل داده و آن را غير فعال مي نمايد.

جديدترين فرآوردة حاوي گلوكونات دو زنك كه در بازار دارويي وارد شده و مورد كارآزمايي باليني در كودكان قرار گرفته است، هيچ اثر مهمي در بهبود علايم سرماخوردگي نشان نداده است.

عده اي ديگر از محققين پيشنهاد كردند كه گلوكونات دو زنك علايم سرماخوردگي را تا سه دقيقه بهبود مي بخشد، زيرا اين ماده مي تواند غلظت هاي خيلي بالايي از يون روي را در بزاق آزاد كند. آنان پيشنهاد كردند كه روي به طور برگشت پذيري به انتهاي اعصاب صورتي و سه قلو كه مملو از پروتئين مي باشد، اتصال مي يابد. به علاوه يون روي باعث بلوك اتصال رينوويروس به  ICAM – 1 شده و بدين ترتيب باعث مهار التهاب در مسير راههاي بيني مي گردد. عوارض جانبي گلوكونات زنك عبارت از طعم تلخ و تحريك دهان و گلو است كه خود موجب عدم ادامة مصرف آن ها توسط بسياري از بيماران مي گردد. تركيب روي با گلايسين و ديگر مواد جهت تلاش براي كاهش اين عارضه به كار مي رود. مصرف مزمن گلوكونات روي ممكن است بر روي سيستم ايمني اثرات نامطلوبي داشته باشد. مقادير خوراكي 150 ميلي گرم دو بار در روز از اين دارو به مدت شش هفته در افراد سالم باعث كاهش تعداد لنفوسيت ها و نوتروفيل ها شده است. دوز پيشنهادي روي فرآورده هاي قرص مكيدني، 23 ميلي گرم هر دو ساعت در هنگام بيداري فرد   مي باشد. اگر روزانه هشت قرص مكيدني مصرف شود، دوز آن كاملا 185 ميلي گرم خواهد شد، ولي چون طول دورة بيماري كوتاه است، لذا تغييراتي كه در لنفوسيت ها و نوتروفيل ها رخ      مي دهد، بسيار جزيي خواهد بود.

در اين زمينه تاكنون مطالعات كافي انجام نشده و مطالعاتي كه طرح بهتري داشته باشند مورد نياز است تا در آينده متضمن اثر بخشي و بي خطري اين داروها باشد.

 

محصولات گياهي

چندين داروي تسكين بخش خانگي شامل گياهان و برخي از چاشني هاي غذايي شناسايي شده است كه توسط بيماران با قابليت هاي مختلف مورد استفاده قرار مي گيرد. محصولات گياهي بسيار متنوع بوده و ممكن است بي خطر باشند و مطالعاتي بر روي اثر بخشي آن ها با استفاده از پلاسبو به عنوان كنترل انجام شده و تكنيك هاي كارآزمايي باليني از نوع دوسوكور، در مورد آن ها به كار رفته است. برخي از اين محصولات كه به طور وسيعي مصرف مي گردد. در آيندة نزديك مورد مطالعه قرار خواهند گرفت، زيرا سازمان بهداشت ملي آمريكا مسؤوليت آن را به عهده گرفته است. در حال حاضر يكي از معروفترين آن ها به نام اكيناسه در حال كارآزمايي قرار گرفته و با مطالعات انجام شده و نتايجي كه تاكنون گرفته شده است، مانند تركيبات زنك هنوز مورد بحث و ترديد است.

 

محصولات تركيبي

بيماراني كه مبتلا به سرماخوردگي هستند علايم متنوعي را نشان مي دهند. آنان بيشتر ترجيح مي دهند كه به جاي مصرف محصولات مختلف جداگانه، از يك فرآورده كه مخلوطي از چند نوع مواد با اثرات درماني مختلف است، بهره گيرند.  FDA در اين مورد اجازه داده است كه داروهايي كه در يك محصول واحد عرضه مي شوند، از يك گروه فارماكولوژيك نباشند. اين امر باعث     مي شود فرصتي به شركتهاي دارويي بدهد كه محصولات بسيار متنوعي را در بازار داروئي وارد نمايند كه در حال حاضر به وفور در داروخانه ها موجوداست. تاكنون هيچ مطالعه دقيقي كه قادر به مقايسه هر يك از مواد ضد سرماخوردگي به تنهائي با يكديگر باشد و يا برتري فرآورده هاي توأم مواد مختلف را نسبت به يكديگر نشان دهد، در دست نيست. به هرحال معتقدند كه هرقدر تعداد داروها در محصول بيشتر باشد، خطر عوارض سوء و آثار جانبي و تداخل داروها با يكديگر در بيمار بيشتر خواهد بود. ازآنجا كه حالت آبريزش و گرفتگي بيني در بيماران بيش از ساير علائم در سرماخوردگي مشاهده مي شود، لذا تركيباتي كه قادر به بهبود بخشيدن اين آثار و علايم باشند، نسبت به ديگر محصولات ارجح خواهند بود. بيماراني كه دچار سردرد هم مي شوند، به خصوص آنهائي كه همزمان به التهاب سينوس هاي پيشاني و بيني نيز دچار مي شوند، به خوبي از مصرف داروهاي ضددرد و ضدالتهاب بهره مند خواهند شد. اين درصورتي است كه ممنوعيتي براي مصرف آنها وجود نداشته باشد. متاسفانه اكثر مطالعاتي كه در آن يك داروي ضدهيستاميني و يا يك داروي ضد احتقان را هر يك به تنهائي مصرف كرده بودند، يا اين دو دارو را توأما در فرمول به كار برده بودند، اثر مهمي در بچه هاي بزرگتر در بهبود علايم بيماري نشان نداده است.

اين داروها قادر به كاهش فشار داخلي گوش (گوش داخلي) نبوده و در پيشگيري از التهاب گوش مياني نيز تاثيري ندارند، ولي علي رغم مدارك فوق هنوز خانواده ها براي تسكين وبهبود كودكان خود از اين داروها استفاده مي كنند.

كوگان (Kogan) و همكاران وي گزارشي منتشر كردند مبتني بر اين كه 35 درصد از هشت هزار كودك مبتلا به سرماخوردگي را كه در مدت سي روز معاينه كردند، مبادرت به مصرف محصولات ضدسرماخوردگي و سرفه گياهي نموده بودند. داروسازان بايد والدين كودكان را از خطرات و عوارض سوء مصرف اين داروها آگاه نمايند.

در مورد مصرف داروهاي تركيبي گياهي و مفيد بودن آنها هنوز ابهاماتي وجود دارد كه با گذشت زمان هم اين وضع تشديد يافته است.

اخيرا تعدادي از كارخانه ها، تركيباتي را معرفي كرده اند كه حاوي 50 درصد عسل و يا داروهايOTC  بود و برخي ديگر مخلوط استامينوفن و عسل را پيشنهاد كردند. به هر حال دارو سازان در آينده بايد توجه زيادي به تبليغات مربوط به اين داروها داشته باشند تا بتوانند بيماران را نيز به خوبي راهنمائي نمايند. بطوري كه قبل از اين كه دارو را به مشتري ارايه و توصيه كنند. بايد برچسب هاي روي شيشه داروها را مطالعه نمايند و اين امر مهمي است كه داروساز را در انتخاب دارو براي بيماران كمك مي كند.

شركتهاي داروئي مي كوشند تا طعم محصولات خود را در طول سالها بهبود بخشند. سرماخوردگي معمولي چه بدون دارو و چه با دارو بهبود مي يابد. مطالعات نشان داده اند كه داروهاي  OTC، بيماري سرماخوردگي را با تخفيف علائم آن و يا كوتاه كردن دوره بيماري تسكين مي بخشند. داروسازان بايد پيشنهاد كنند كه بيماران مبتلا به سرماخوردگي در حد مناسبي استراحت داشته باشند و مايعات فراوان ميل كنند. مصرف سوپ داغ و نوشيدني مي تواند بيمار را تا حدودي تسكين بخشد. توليد بخار آب در اتاق و يا دستگاه هاي بخور تحريكات بيني و گلو را كه توسط هواي خشك ايجاد شده است، آرامش مي بخشد. اين قبيل درمان ها علي رغم اينكه بيمار مسن بوده و يا در هر مرحله اي از بيماري يا وضع مزاجي باشند. موثر و مفيد واقع مي شوند.       توصيه هاي بعدي مربوط مي شود به شكايات اختصاصي بيمار و داروهاي موضعي كه در اين موارد مصرف مي شوند، كه بايد با در نظر گرفتن بيماري هاي اشخاص و تداخلات دارويي توصيه گردد.

داروهاي ضد احتقان باعث از بين رفتن گرفتگي بيني مي گردند. به نظر مي رسد كه داروهاي موضعي عوارض سيستميك كمتري دارند، ولي ممكن است به سرعت تاكي فيلاكسي و مقاومت نسبت به اثر دارو ايجاد گردد و از طرفي مشخصات ويروس ايجاد كنندة سرماخوردگي نيز براي داروساز هنگام توصية دارو روشن نيست.

بيماراني كه از سردرد، گلودرد يا تب خفيف شكايت دارند، نبايد از داروهاي سرماخوردگي كه داراي مواد ضد درد و تب مي باشند استفاده نمايند. قرص هاي مكيدني شامل يك مادة ضد درد موضعي براي نوجوانان يا بالغين مي باشند، ولي در بچه هاي كوچك نبايد مصرف شوند. اگرچه قرص هاي مكيدني محتوي روي (زنك) ممكن است عوارض سرماخوردگي را تسكين بخشند، ولي در برخي از بيماران اثر بخشي آن ها ترديدآميز است. به نظر مي رسد كه بهترين فرمولاسيون براي قرص هاي مكيدني قرص هاي گلوكونات زنك با طعم اصلاح شده مي باشد.

بيماراني كه دچار سرفه هاي خشك هستند، داروهاي ضد سرفه براي آن ها مؤثر و مفيد واقع مي شود. داروهايي مانند قرص هاي ضد سرفه داراي تركيبات مانتول نيز داراي اثرات خواب آلودگي نبوده و از اين نظر بر شربت هاي كدئين دار، دكسترومتورفان يا دي فنيدرامين كه داراي اثر خواب آلودگي نيز هستند، ارجح مي باشند.

اثر گايافنرين، يك داروي خلط آور موجود در شربت هاي سينه، ويتامين ث و ويتامين هاي ديگر و مواد معدني و اكيناسه هنوز در تسكين علايم سرماخوردگي به طور كامل به اثبات نرسيده است. در مورد شربت ها و خواص آن ها و داروهاي خانگي كه از نوع گياهان دارويي مي باشند و درمان سرماخوردگي و بهبود علايم آن مصرف مي شوند نيز همين مطلب صادق است. بسياري از داروهاي ضد سرماخوردگي و شربت هاي بدون قند براي بيماران ديابتي ساخته شده اند، كه در مورد لزوم مورد استفاده قرار مي گيرند.

در حال حاضر هيچ درماني براي سرماخوردگي معمولي وجود ندارد. يكي از محققين پيشنهاد مي كند كه مخلوطي از يك داروي ضد ويروس با يك داروي ضد التهاب در مرحلة ابتداي سرماخوردگي ممكن است مؤثرترين روش براي درمان سرماخوردگي باشد، ولي اكثر بيماران آن قدر صبر مي كنند تا علايم آن توسعه و پيشرفت يابد و سپس اقدام به درمان مي كنند. پيشگيري مؤثر و درمان سرماخوردگي معمولي تلاش هاي بيشتري را در آينده نياز دارد.

همه چیز در مورد هورمون رشد

همه چیز در مورد هورمون رشد

 

۵ نکته برای ترشح بیشتر هورمون رشد

مقدمه:
هورمون رشد یکی از هورمون های طبیعی است که اختلال در تولید آن به ویژه در اوایل رشد و دوران کودکی منجر به نارسایی هایی در رشد اندام های بدن مانند کوتاهی قد می شود. این هورمون نه تنها می تواند نقایص رشد را برطرف کند بلکه فواید دیگری نیز برای این هورمون مانند افزایش قطر عضلات، کاهش چین و چروک و غیره نیز ذکر گردیده است.
تولید این هورمون به صورت تجاری و به عنون دارو از قدیم الایام در دستور کار محققان بوده است.
هورمون رشد طبیعی اگرچه خاصیت اولیه خود را حفظ نموده است و به نظر می رسد که کاربرد مؤثرتری داشته باشد ولی تولید آن با مشکلاتی روبه رو بوده است که می توان به آلودگی آن به پریون و یا دیگر موارد اشاره نمود. با توجه به گسترش روش های مهندسی ژنتیک امکان تولید آن به روش کلونینگ در باکتری فراهم شده و هورمون رشد نوترکیب با این روش تولید گردیده است. در این مقاله به مسائل اخلاقی استفاده از هورمون رشد نوترکیب همچنین غلظت مناسب این هورمون برای درمان، مفهوم کوتاه قدی در کودکان و شرایط صحت استفاده از این دارو پرداخته شده است.

هورمون رشد چیست؟
هورمون رشد (Growth Hormone) یک هورمون پلی پپتیدی است که تحت شرایط جسمانی معمولی، به وسیله غده هیپوفیز قدامی ترشح می شود. ترشح هورمون رشد به وسیله غده هیپوفیز، تحت تأثیر غده هیپوتالاموس است که با ترشح «هورمون آزاد کننده هورمون رشد (Growth Hormone Releasing Hormone) سبب شروع ترشح هورمون رشد از غده هیپوفیز می شود. همچنین غده هیپوتالاموس با ترشح سوماتوستاتین (Somatostatin) از ترشح هورمون رشد ممانعت به عمل می آورد. طول عمر هورمون رشد در خون بسیار کوتاه است و هورمون رشد در این مدت کوتاه موفق می شود تا به کبد و بسیاری از سلولهای دیگر برسد هورمون رشد با تولید IGF-1 اثرات مثبت خود را ایجاد می کند.
IGF-1 سبب تکثیر کندروسیت ها (سلول های غضروفی) و نهایتا رشد استخوان می شود. همچنین تأثیر جسمی بر رشد عضلات دارد. البته هورمون رشد به طور مستقیم نیز بر روی سلول های چربی یا آدیپوسیت ها اثر می گذارد به این صورت که در تجزیه تری گلیسرید و ممانعت از تجمع لیپیدها در این سلول ها نقش ایفا می کند.

فواید هورمون رشد
براساس تحقیقات صورت گرفته فواید هورمون رشد عبارت اند از: افزایش نیرو، افزایش قطر عضلات، کاهش چین و چروک، بهبود بخشیدن قابلیت ارتجاع و بافت پوست، تقویت دستگاه قلبی عروقی، تقویت دستگاه ایمنی، کاهش چربی و کمک به کاهش وزن، جلوگیری از سفید شدن رنگ موها، ایجاد احساس خوب بودن، تقویت حواس مانند حس بینایی، کاهش فشار خون و کلسترول و تقویت تمایلات جنسی. لذا کمبود هورمون رشد یا فقدان گیرنده هایی برای این هورمون سبب کاهش رشد بدن یا کوتولگی (dwarfism) می شود. البته افزایش ترشح هورمون رشد نیز سبب ایجاد بیماری هایی می شود که بسته به سن متفاوت اند. غول پیکری (Gigantism) در اثر افزایش ترشح هورمون رشد در زمان نوجوانی است؛ در صورتی که افزایش هورمون رشد در بزرگسالان سبب آکرومگالی (Acromegaly) می شود.

تولید هورمون رشد
هورمون رشد را به دو طریق تولید می کنند:
1- استخراج از جسد: قبل از توسعه فنون مهندسی ژنتیک و کاربرد فنون نوترکیبی ژنتیکی در تولید محصولات و فرآورده های مختلف، هورمون رشد از جسد استخراج می شد و بیشتر در درمان کودکانی که رشد کندی داشتند کاربرد داشت. بیش از 27000 کودک در سراسر دنیا به وسیله این نوع هورمون مورد معالجه قرار گرفتند ولی به علت کمبود این هورمون معالجه به طورکامل نمی توانست صورت بگیرد و باید مقدار کمتری به کار برده می شود و لذا رشد کودک به کندی می گرایید. یکی دیگر از معایب ا ستفاده از این نوع هورمون رشد که سبب شد از سال 1985 در آمریکا و بسیاری از کشورهای اروپایی کاربرد آن ممنوع شود پیدایش بیماری کروتزفلذجاکوب (GJD) بود. بیماری GJD سلول های عصبی ومغزی را آلوده می سازد.
لذا در مرحله استخراج هورمون رشد از غده هیپوفیز این هورمون نیز ممکن است آلوده به عامل بیماری GJD (که پریون نام دارد و ساختمان آن پروتئینی است) شود. به همین دلیل امروزه هورمون رشد نوترکیب برای معالجه استفاده می شود.

2- استفاده از محرک ها (Stimulants): محققانی مانند Sandy Shaw و Durk Pearson که بر روی افزایش طول عمر کار می کردند پی بردند که می توان به وسیله اسیدهای آمینه مشخصی، غده هیپوفیز را در جهت تولید هورمون رشد تحریک کرد. با استفاده از این روش، دیگر لازم نیست که هورمون رشد را چه به طریق تزریقی چه خوراکی وارد بدن کرد بلکه این مواد به صورت کپسول های خوراکی مورد استفاده قرار می گیرند.
از معایب این روش این است که اسیدهای آمینه ای که به عنوان محرک استفاده می شوند در معده به وسیله مواد صفراوی تجزیه می گردند. لذا زمانی که این اسیدها وارد جریان خون می شوند تغییر شکل می یابند و یا اثر اولیه را از دست می دهند. بعضی از هورمون های رشد را می توان با افشانه به زیر زبان زد تا بدون این که به معده برود از طریق زبان جذب شود. ولی این محرک ها را نمی توان به این طریق استفاده کرد زیرا ملکول اسید آمینه مورد نظر آن قدر بزرگ اند که قابل جذب شدن نیستند.

مسائل اخلاقی در استفاده از هورمون رشد نوترکیب
استفاده از میکروارگانیزم های تغییر یافته از طریق مهندسی ژنتیک شده (Genetically Engineered Microorganisms) به طور کلی مشکلاتی را در بر دارد که حتی این مشکلات در مورد میکروارگانیزم هایی که تنها در محیط بسته مانند فرمانتورها مورد استفاده قرار می گیرند و به محیط خارج آزاد نمی شوند نیز صادق است. یکی از این مشکلات احتمال نشت این میکروارگانیزم ها به خارج از محیط آزمایشگاه است. عوامل متعددی در این زمینه ممکن است نقش داشته باشند مانند عدم توجه محقق یا مسئولان آزمایشگاه در دفع مواد زاید فاضلاب شهری از طریق سینک های آزمایشگاهی، سیستم تهویه نامناسب و عدم تفکیک وسایل آزمایشگاهی و محل کار با میکروارگانیزم تغییر یافته از طریق مهندسی ژنتیک. بنابراین یک جنبه از مسائل اخلاقی در ارتباط با تولید این گونه میکروارگانیزم مربوط به ساخت میکروارگانیزم و مسائل مربوط به GMO است و جنبه دیگر مرتبط با اثراتی که محصول تولید شده در بر خواهد شد.

علاوه بر مسائلی که هنگام آزادسازی این نوع میکروارگانیزم در محیط به وجود می آید مسائل دیگری نیز باید مورد توجه قرار بگیرد مانند احتمال وجود خود میکروارگانیزم در محصول تولید شده. به عبارت دیگر اگر فرآیند خالص سازی محصول به طریق صحیحی صورت نگیرد ممکن است میکروارگانیزم نیز در داخل محصولی که به صورت تجاری به بازار عرضه می شود وجود داشته باشد که البته این احتمال بسیار کم است.

ولی حتی در احتمال بسیار کم نیز وجود میکروارگانیزم تغییر یافته از طریق مهندسی ژنتیک در محصول تولید شده خطرات زیادی را به دنبال خواهد داشت که یکی از این مسائل انتقال ژن از میکروارگانیزم به موجودات زنده دیگر است مانند میکروارگانیزم هایی که به عنوان فلور طبیعی در بدن وجود دارند.

چه بسا انتقال ژن کلون شده به میکروارگانیزم طبیعی بدن سبب ایجاد میکروارگانیزم بیماری زا و خطرناکی شود که عواقب بعدی را در بدن به دنبال خواهد داشت. از دیگر مشکلاتی که ممکن است در اثر انتقال ژن از میکروارگانیسم مزبور در بدن به وجود آید ایجاد جهش در بدن است که بعضی از این جهش ها ممکن است خطرناک باشد و منجر به بیماری های خطرناکی مانند سرطان شود. لذا باید در مورد کاربرد این گونه میکروارگانیزم ها احتیاط ها و توصیه های معینی انجام گیرد تا از بخش میکروارگانیزم کاملا اطمینان حاصل شود.

خطرات درمان با هورمون رشد نوترکیب (rGH therapy)
استفاده از هورمون رشد نوترکیب در کوتاه مدت اثرات جانبی کمی دارد ولی خطرات احتمالی این هورمون در بلند مدت هنوز شناخته نشده است. یکی از این مسائل تولید آنتی بادی علیه این هورمون است که البته میزان آن 10 درصد یا کمتر می باشد و این مقدار آنتی بادی تاکنون اثر کلینیکی خاصی نداشته است.

یکی از خطراتی که ممکن است درمان بلند مدت با rGH به وجود آورد ایجاد آسیب جسمی یا ذهنی است که در اثر تزریق بلند مدت هورمون رشد ایجاد می شود. همچنین یک تحقیق نشان داده است که کودکان بیماری که برای درمان از هورمون رشد استفاده کرده اند به طور غیرمعمول لاغر و دارای عضلات نامناسب شده اند که این حالت به علت افزایش سوخت وساز سلولی بوده است.

بعضی از محققان معتقدند که از لحاظ تئوری، بین هورمون رشد نوترکیب و ایجاد سرطان رابطه ای وجود دارد به این صورت که هورمون رشد نوترکیب سبب افزایش سنتز rGF توسط کبد می شود که این ماده ممکن است خطر ابتلا به سرطان را افزایش دهد. همچنین گزارش هایی مربوط به افزایش خطر ابتلا به بیماری هایی نظیر سرطان خون، لنفوما و تومور در بیمارانی که از rGF به همراه شیمی درمانی و پرتودرمانی استفاده می کنند وجود دارد.

مسائل اخلاقی در درمان نقص کودکان با استفاده از هورمون رشد نوترکیب
یکی از کاربردهای مهم هورمون رشد نوترکیب برطرف کردن مشکلات ایجاد شده در کودکان است. به عنوان مثال می توان به کوتاهی قد اشاره کرد. لذا کودکان یکی از مهمترین استفاده کنندگان هورمون رشد نوترکیب اند. یکی از ملاحظات در مورد استفاده از هورمون رشد در درمان کودکان، غلظت یا مقدار هورمون رشد به کار برده شده است که آیا غلظت به کار برده شده کافی یا ناکافی است.

از مشکلات دیگر که نمی توان به آن پاسخ صریح نیز داد این است که آیا غلظت به کار برده شده از هورمون رشد سبب می شود که کودک به رشد کافی در هنگام بلوغ برسد یا خیر. و یا رشدی که کودک در اثر هورمون رشد به دست می آورد آیا مشکل اجتماعی او را برطرف می کند یا خیر.

از مشکلات دیگر، هزینه سنگین استفاده از این دارو (هورمون رشد نوترکیب) است زیرا کودک باید در هفته، سه الی چهار بار از این دارو استفاده کند. بنابراین خانواده او باید هزینه گزافی را تحمل کنند. در این حالت باید این مورد را در نظر داشت که آیا کوتاه قدی یک نقص است یا یک بیماری. بسیاری از خانواده ها تمایل دارند که فرزندانی بلند قد داشته باشند با این تصور که بلندی قد در جامعه یک مزیت محسوب می شود و سبب موفقیت و مقبولیت فرد می گردد.

از این رو سعی می کنند که فرزندان خود را با دارو درمان مورد درمان قرار بدهند. بنابراین باید این موضوع مورد توجه قرار بگیرد که چه میزان نقص در کودک به عنوان بیماری محسوب می شود. به عنوان مثال، کوتاه قدی تا چه میزان نقص محسوب می شود. همچنین اگر تبعیض در جامعه نسبت به کوتاه قدان اعمال می شود. باید برداشته شود و از برخورد ناصحیح و تبعیض آمیز با کوتاه قدان جلوگیری شود. این بهتر از تجویز دارویی است که ممکن است اثرات جانبی داشته باشد. در خاتمه باید اشاره کرد که با توجه به فواید هورمون رشد استفاده از این ماده تنها در مواقع لزوم توصیه می شود.

البته باید توجه داشت که غلظت مناسب از این دارو و میزان مناسب از این داروها به کار برده شود و آن هم برای درمان افرادی که واقعا به آن احتیاج دارند.
میکروبیولوژی        میکروبیولوژی مسجدسلیمان

 

۵ نکته برای ترشح بیشتر هورمون رشد

از غذاهای پرچربی قبل از تمرین استفاده نکنید.

تحقیقات نشان داده است ،استفاده از غذاهای پرچربی (بیشتر از ۵ درصد چربی )به مقدار ۵۰ درصد موجب کاهش ترشح هورمون رشد میشود .به همین خاطر سعی کنید از منابع پروتئنی کم چرب مانند پروتئین وی ،گوشت گوساله کم چرب برای ۴ ساعت قبل از تمرین استفاده کنید.

قبل از تمرین کربوهیدرات‌های دیر هضم مصرف کنید.

کربوهیدرات‌های آرام هضم نه تنهابرای مدت بیشتری سطح انرژی شما را بالا نگه می‌دارند بلکه سطح انسولین را نیز پائین حفظ میکنند سطح بالای انسولین در طول تمرینات موجب افت سطح GH و کند شدن فرآیند‌های چربی سوزی میگردد. قبل از تمرینات از میوه‌ها، جو دو سر وحبوبات استفاده کنید.

از مکمل‌های مناسب برای ترشح بیشتر GH استفاده کنید.

از مکمل‌های زیر به مقدار نوشته شده ،۳۰ دقیقه قبل از وعده پروتئینی پیش از تمرین استفاده کنید. تحقیقات ازمایشگاهی تأثیرات مثبت اینها را در ترشح بیشتر هورمون رشد ثابت کرده است :آرژنین (۵-۹گرم)،گلوتامین(۵-۱۰ گرم)،ملاتونین(۵/.-۵گرم)

بدن را قبل از تمرین گرم کنید.

تحقیقات نشان داده است هنگامی‌که دمای قسمت مرکزی بدن در طول تمرینات پائین باشد به همان میزان ترشح هورمون رشد نیز کاهش میابد. این مشکل هنگامی‌که هوای منطقه سر باشد بیشتر خود را نشان میدهد . حتما قبل از تمرین به مدت ۵ دقیقه روی تر دمیل پیاده روی به سرعت متوسط داشته باشید و قبل از ست‌های اصلی چند ست گرم کردنی نیز انجام دهید.

هوازی را بعد از وزنه انجام دهید.

مطالعات حاکی از این مسئله است که تمرین هوازی بعد از وزنه به میزان ۳ برابر ترشح هورمون رشد را نسبت به انجام ان قبل از وزنه ،بیشتر میکند. پس هوازی را در حد ۳۰ دقیقه بعد از وزنه انجام دهید.

هورمون رشد (growth hormone) ، یک پلی‌پپتید متشکل از ۱۹۲ اسید آمینه است که در ساختمان آن دو پیوند دی‌سولفور وجود دارد. هورمون رشد در گونه‌های مختلف متفاوت است. هورمون رشد از قسمت قدامی غده هیپوفیز ترشح می‌شود.

دید کلی

قسمت پیشین هیپوفیز ، مهمترین و بزرگترین قسمت هیپوفیز است. این بخش قدامی در انسان ۷۰ درصد وزن غده را تشکیل می‌دهد و محل سنتز و ترشح چندین هورمون است که بیشتر عمل تحریک و تنظیم ترشحات سایر غدد درون ریز را به عهده دارند و به همین جهت آنها هورمونهای محرک (Stimulating hormone) می‌نامند. هورمون پرولاکتین یا لاکتوژن و هورمون رشد یا سوماتوتروپین هورمون ، از مهمترین هورمونهای بخش قدامی هیپوفیز هستند.



تمامی هورمونهای قدامی هیپوفیز از یک پیش ساز گلیکوپروتئینی حاصل می‌شوند. این ترکیب پیش ساز از ۲۶۴ اسیدآمینه ساخته شده است که پرواوپیوملانوکورتین گویند. این ترکیب هیدرولیزهای آنزیمی مختلفی را تحمل کرده و در نتیجه به پپتیدهایی با اندازه‌های مختلف تبدیل می‌شود که هر کدام از پپتیدهای حاصل ، عمل هورمونی خاصی را انجام می‌دهند. ترکیب پرواپیوملانوکورتین بوسیله سلولهای حلقه قوسی غده هیپوتالاموس و سلولهای قدامی هیپوفیز ، سنتز می‌گردد.

نحوه عملکرد هیپوتالاموس و هیپوفیز قدامی

هیپوتالاموس مغز ، مرکز هماهنگ کننده سیستم آندوکرین می‌باشد که پیامها را از سیستم اعصاب مرکزی دریافت و هماهنگ می‌کند. در پاسخ به پیامها ، هیپوتالاموس تعدادی از هورمونهای تنظیمی (عوامل آزاد کننده) را تولید می‌نماید که مستقیما از طریق عروق خونی اختصاصی و نورونهایی که دو غده را به‌ یکدیگر متصل می‌کنند به غده هیپوفیز مجاور ، منتقل می گردد. غده هیپوفیز از دو قسمت با عملکرد متفاوت تشکیل شده است. به هیپوفیز خلفی انتهای آکسونی نرونهای متعددی می‌رسد که از هیپوتالاموس منشا می گیرند.

هیپوفیز قدامی با تولید هورمونهای محرک به هورمونهای هیپوتالاموسی موجود در گردش خون ، پاسخ می‌دهند. این پلی‌پپتیدها رده بعدی غدد آندوکرین شامل قسمت قشری غدد فوق کلیوی ، غده تیروئید ، تخمدان و بیضه
را فعال می‌نمایند. به دنبال تحریک این غدد ، هورمونهای اختصاصی آنها وارد گردش خون شده و به گیرنده‌های هورمونی موجود در روی یا داخل سلولهای هدف ، متصل می‌گردند. هورمون رشد مترشحه از هیپوفیز قدامی بر روی کبد و استخوان ، تاثیر می‌گذارد.

نحوه تنظیم سنتز و ترشح هورمون رشد

غلظت هورمون رشد در بافت هیپوفیزی ۱۵ - ۵ میلیگرم بر گرم یعنی بیشتر از غلظت سایر هورمونهای هیپوفیزی است. وزن مولکولی این هورمون ۲۲ هزار دالتون است. همانند بیشتر هورمونهای هیپوفیزی ترشح هورمون رشد ، حالت یک جریان دائمی و یکنواخت را ندارد، بلکه به صورت جریانات ضربانی (Pulsatile) انجام می‌پذیرد. میزان ترشح این هورمون تحت تاثیر تحریکات عصبی و خواب و بیداری می‌باشد. بطوریکه غلظت پلاسمایی این هورمون ، ممکن است در ظرف چند دقیقه ۱۰ برابر شود.

بیشترین افزایش هورمون در پلاسما مدت کوتاهی پس از به خواب رفتن رخ می‌دهد. عوامل موثر در ترشح هورمون رشد عباتند از: شوک وتنشهای عصبی ، درد ، سرما ، عمل جراحی ، گرسنگی ، هیپوگلسیمی ، ورزش ، خوردن غذاهای پروتئینی و بالاخره اسید آمینه آرژینین . شوکهای عصبی از طریق تاثیر کوتاکولامینها بر روی هیپوتالاموس موجب زیاد شدن ترشح هورمون می‌گردند. اثرات کلیه عوامل نامبرده شده با توجه به خاصیت فیزیولوژیک بسیار مهم هورمون رشد که همواره از مصرف گلوکز در بدن جلوگیری می‌کند، توجیه پذیر است.

زیرا به هنگام وقوع شوک عصبی، هیپوگلیسمی ، گرسنگی و خواب، هورمون رشد از یک سو با بکار انداختن واکنشهای لیپولیز مقدار بیشتری اسیدهای چرب آزاد را به سلول می‌رساند و از سوی دیگر ورود اسیدهای آمینه به داخل سلول را زیاد می‌کند (واکنشهای نوسازی گلوکز) ، تا به این ترتیب از مصرف گلوکز جلوگیری نموده و آن را برای نیازهای سلولهای مغزی حفظ کند.

اثر غلظت گلوکز در ترشح هورمون رشد

غلظت گلوکز در سلولهای ترشح کننده هورمون آزاد کننده هورمون رشد در هسته هیپوتالاموس ، عامل اصلی در تنظیم هورمون رشد می‌باشد. تجربه نشان می‌دهد که ترکیبات مشابه گلوکز (۲- دزاکسی گلوکز) که از عوامل مهارکننده واکنشهای گلیکولیز بوده و باعث افزایش غلظت گلوکز در خون می‌شوند، ترشح هورمون رشد را نیز زیاد می‌کنند. در صورتی که قرار بود افزایش گلوکز در پلاسما موجب قطع ترشح هورمون رشد شود. می‌توان نتیجه گرفت که عامل اصلی تنظیم ترشح هورمون ، سرعت و میزان متابولیسم گلوکز در داخل سلولهای ترشح کننده هورمون آزاد کننده رشد است و نه غلظت گلوکز در پلاسمای خون.

اثر آرژینین در ترشح هورمون رشد

اثر محرک آرژینین و یا غذاهای غنی از پروتئین در ترشح هورمون رشد نیز خود مکانیسم تنظیم کننده‌ای است تا به این ترتیب ، اسیدهای آمینه در پلاسما به داخل سلولها انتقال یافته و در ساختمان پروتئینها شرکت جویند و یا به اشکال دیگر ذخیره انرژی تبدیل شود. یکی از کارهای هورمون رشد ، شرکت در پروتئین سازی است.

اثر سایر مواد و هورمونها بر ترشح هورمون رشد

تعداد زیادی از هورمونها یا ترکیبات مشابه آنها مانند استروژن، دوپامین ، ترکیبات آلفا- آدرنرژیک ، سروتونین ، پلی‌پپتیدهای هم اثر تریاک (Opiate) ، هورمونهای روده‌ای و گلوکاگن بر روی سلولهای هسته هیپوتالاموس تاثیر گذاشته و در تنظیم هورمون رشد دخالت می‌نمایند. مهمترین عامل تنظیم ، هورمونی است به نام فاکتور رشد شبه انسولین (IGF-۱) و یا سوماتومدین C که توسط کبد ساخته می‌شود و به نظر می‌آید که مهمترین اثر فیزیولوژیک هورمون رشد یعنی اثر آن در رشد استخوانها با دخالت این هورمون (IGF-۱) انجام می‌پذیرد.

خواص فیزیولوژیک و بیوشیمیایی

رشد بدن

اثرات این هورمون در رشد بدن با دخالت پروتئین واسطی به نام فاکتور رشد شبه انسولین (IGF-۱) و یا سوماتومدین C ، انجام می‌پذیرد. این پروتئین واسط از خانواده ژن فاکتورهای شبه انسولین و از نظر ساختمانی شبیه پروانسولین است. پپتید مشابه دیگری نیز به نام (IGF-۲) در پلاسمای خون انسان وجود دارد که یک عامل محرک تکثیر سلولی است. (IGF-۱) دارای ۷۰ اسید آمینه و (IGF-۲) دارای ۶۷ اسید آمینه است. غلظت پلاسمایی (IGF-۲) ، دو برابر (IGF-۱) است. با وجود این به نظر می‌رسد که واسط اصلی در انجام اثرات هورمون رشد همان (IGF-۱) می‌‌باشد، زیرا افرادی که دارای مقدار کافی فاکتور (IGF-۲) بوده ولی دچار نقصان (IGF-۱) می‌باشند، کوتاهی قد مانده و بدن آنها رشد طبیعی ندارد.

متابولیسم پروتئینها

هورمون رشد سرعت انتقال اسیدهای آمینه به داخل سلولهای عضلانی را زیاد می‌کند و مستقیما نیز دارای اثر فعال کننده سنتز پروتئینهاست. اینگونه اثرات هورمون رشد با انسولین مشابهت دارد.

متابولیسم کربوهیدراتها

در متابولیسم کربوهیدراتها ، هورمون رشد اثری مخالف انسولین دارد. افزایش گلوکز خون پس از تزریق هورمون رشد ، نتیجه دو نوع اثر است. یکی صرفه جویی در مصرف آن در بافتهای محیطی و دیگری افزایش فعالیت واکنشهای نوسازی گلوکز در کبد . هورمون رشد در کبد با فعال کردن واکنشهای نوسازی گلوکز از منشا اسیدهای آمینه ، ذخیره گلیکوژن را نیز افزایش می‌دهد.

در دوره واکنشهای گلیکولیز اثر مهار کنندگی هورمون رشد در چندین مکان بروز می‌کند و به نظر می‌آید که این هورمون از ورود گلوکز به داخل سلول نیز جلوگیری می‌نماید. هورمون رشد در عضله با آزاد نمودن اسیدهای چرب از منشا ذخیره تری‌گلیسریدها نیز از انجام واکنشهای گلیکولیز جلوگیری می‌کند. تجویز هورمون رشد به مدت طولانی ممکن است به بروز بیماری دیابت منجر شود.

متابولیسم چربیها

تجویز هورمون رشد در ظرف مدت ۶۰ - ۳۰ دقیقه باعث افزایش اسیدهای چرب آزاد در خون (از منشا بافت چربی) و افزایش اکسیداسیون اسیدهای چرب در کبد می‌گردد. اثر هورمون رشد در متابولیسم کربوهیدراتها و چربیها بدون دخالت (IGF-۱) انجام می‌گیرد.

متابولیزم مواد معدنی

هورمون رشد و فاکتور (IGF-۱) باعث افزایش جذب و نگهداری یونهای کلسیم ، منزیم و فسفاتها در بدن می‌گردند و این عمل آنها احتمالا در ارتباط با اثری است که در رشد استخوانهای طویل دارا هستند.

میکروبیولوژی مسجد سلیمان     منبع

همه چیز در مورد تری گلیسرید  و چربی خون  همه چیز در مورد LDL وHDL

همه چیز در مورد تری گلیسرید  و چربی خون

همه چیز در مورد LDL وHDL

تری‌گلیسیرید (به انگلیسی: Triglyceride) نوعی لیپید است که در بدن انسان نقش مهمی ایفا می‌کند.[۱]در بافت‌های چربی بدن، تری گلیسرید نقش عایق بندی و ذخیره انرژی بر عهده دارند.تری گلیسرید از یک گلیسرول و سه اسید چرب تشکیل یافته‌است.تري گليسريد، وقتي شما بيش از حد مورد نياز خود، انرژي دريافت مي کنيد (يا غذا مي خوريد)، اين کالري اضافي به تري گليسريد تبديل مي شود و در سلول هاي چربي بدن شما ذخيره مي شود. تري گليسريدها به عنوان يک منبع ذخيره انرژي براي بدن عمل مي کنند. هنگامي که شما به مقدار زيادي انرژي نياز داشته باشيد، بدن اين چربي ها را تجزيه مي کند و به انرژي تبديل مي کند تا سلول ها بتوانند از آن استفاده کنند. اما افزايش مقدار تري گليسريد در خون مي تواند سرخرگ ها را مسدود کند و به پانکراس آسيب برساند. مقدار طبيعي تري گليسريد خون کمتر از 150 ميلي گرم در دسي ليتر است. اگر مقدار تري گليسريد بيشتر از 200 شود، نشان مي دهد خيلي بالاست. تري گليسريد معمولاً در کنار ساير چربي هاي خون يعني LDL کلسترول و HDL کلسترول اندازه گيري مي شود.

علامت اختصاری: TG &Chol

این دو تست میزان مواد چرب را در خون اندازه می گیرد.

کلسترول در خون همراه پاره ای از پروتئین ها به نام لیپوپروتئین ها حرکت می کند. آنالیز لیپوپروتئین ها، سطح کلسترول، LDL کلسترول، HDL کلسترول و تری گلیسریدها را اندازه می گیرد.

*کلسترول، کلسترول در بدن برای ساخت غشاء سلولی وتولید هورمونها استفاده می شود. مقدار زیاد کلسترول در خون می تواند داخل عروق تجمع یابد و شانس بیماری قلبی عروقی را بالا ببرد.

*HDL (لیپوپروتئین با وزن خالص بالا) *کمک می کند تا چربی از بدن خارج شود و به عنوان کلسترول"خوب"شناخته می شود. مقدار بالای آن شانس بیماری قلبی و سکته را پایین می آورد.

*LDL (لیپوپروتئین با وزن خالص کم) چربی بیشتر و پروتئین کمی را از کبد به سایر قسمتهای بدن حمل می کند. سطح مشخصی از LDL در بدن طبیعی است. به LDLکلسترول، کلسترول"بد"گفته می شود زیرا مقدار زیاد آن شانس بیماری قلبی را بالا می برد.

*VLDL (لیپوپروتئین با وزن خالص بسیار پایین) مقدار بسیار کمی پروتئین دارد. وظیفه اصلی آن توزیع تریگلیسیرید تولید شده در کبد است. مقدار بالای VLDL می تواند باعث افزایش شانس بیماری قلبی عروقی شود.

*تری گلیسیرید ها نوعی از چربی هستند که برای ذخیره انرژی و تأمین انرژی عضلات مورد استفاده قرار می گیرند. تنها مقادیر کمی در خون وجود دارند و مقادیر بالای تری گلیسیرید همراه کلسترول شانس بیماری های قلبی رابالا می برد به خصوص اگر همراه با افزایش LDL باشد.

علت انجام:

- به عنوان چک آپ نرمال برای اختلالات چربی

- برای کنترل پاسخ به داروهای یایین آورنده چربی ها

- برای تخمین ریسک بیماری های قلبی به خصوص در افراد با شانس خطر

- جهت افراد با تجمع چربی زرد در پوست

برخی سازمانهای جهانی توصیه می کنند که چربی ها بعد از سن 20 سالگی و بر اساس خطر بیماری های قلبی اندازه گیری می شوند.

روش آمادگی:

برای آزمایش توصیه پزشک لازم است بیمار بین 12 تا 14 ساعت برای LDL&HDL ناشتا باشد. در خلال این مدت نوشیدن آب و چای تلخ بلامانع بوده و مصرف داروها با آب در روز آزمایش ایرادی ندارد.

شب قبل از آزمایش بهتر است از مصرف غذاهای چرب پرهیز شود.

از مصرف الکل و ورزش سخت در روز قبل از آزمایش اجتناب شود.

اگر اسکن با مواد رادیو ایزوتوپ داشته اید باید پزشک را در جریان قرار دهید.

روش انجام تست:

انجام این تست با گرفتن خون از ناحیه بازو است.

نتایج:

مقدار تری گلیسیریدها و کلسترول به سن و جنس بستگی دارد.

- HDL بالای 60 با ریسک پایین بیماری های قلبی همراه است.

- HDL کمتر از 40 ریسک بیماری قلبی را مخصوصأ در افراد با کلسترول بالا افزایش می دهد.

- نسبت کلسترول به HDL می تواند یک نشانگر مهم در ریسک ابتلا به بیماری های قلبی باشد.

- سطوح بسیار بالای کلسترول و تری گلیسیریدها ممکن است در موارد ارثی مشاهده شود.

- سایر موارد خطر بیماری های قلبی شامل موارد زیر هستند:

- سیگار– فشار خون بالا- دیابت- سابقه خانوادگی بیماری قلبی – سن بالای 45 برای خانمها و سن بالای 55برای آقایان

- اگر ریسک بیماری قلبی در فردی بالا باشد، بهتر است LDL پایین 70 نگه داشته شود.

عوامل تأثیر گذار:

- داروها مثل دیورتیک ها(مدرها)، کورتیکو استوئیدها، هورمونهای مردانه، آرام بخشها، استروژن، داروهای ضد بارداری، آنتی بیوتیکها، نیاسین یا ویتامین B3

- استرس فیزیکی مثل عفونت، حمله قلبی، جراحی

- عدم تناول غذا 12 تا 14 ساعت قبل از آزمایش

- هیپوتیروئید، دیابت یا بیماری های کلیوی و یا کبدی

- مصرف الکل یا مواد مخدر

- سوء تغذیه، هیپوتیروئیدی یا بیماری کبدی

- بارداری به خصوص در سه ماهه سوم

عوامل افزايش دهنده تري گليسريد:

- چاقي که مهم ترين عامل خطر است.

- ديابت، مشکلات تيروئيد و بيماري هاي کليوي .

- ارث و ژنتيک

- مصرف بعضي داروها مثل استروژن، قرص هاي ضدبارداري، بتابلوکرها و استروئيدها

- نوشيدن الکل

- مصرف زياد مواد غذايي شيرين و چرب

برنامه غذايي مناسب براي کاهش تري گليسريد:

رژيم غذايي و ورزش، بهترين راه براي کاهش تري گليسريد خون هستند.

اگر شما نمي توانيد با ورزش و رژيم غذايي، تري گليسريد خود را کاهش دهيد، بايستي تحت نظر پزشک از دارو استفاده کنيد.

افزایش تری گلیسرید چه خطراتی دارد؟

تری گلیسریدها ترکیب شیمیایی هستند که در مواد غذایی ، بدن و پلاسمای خون، موجودند و همراه با کلسترول لیپیدهای پلاسما را تشکیل می‌دهند. تری گلیسریدهای پلاسما ناشی از چربی مواد غذایی هستند و یا از سایر منابع انرژی مانند کربوهیدرات‌ها در بدن ساخته می‌شوند.
انرژی که از طریق غذا وارد بدن شده فورا توسط بافت‌ها مورد مصرف قرار نمی‌گیرد ، به تری گلیسرید تبدیل شده و به سلول‌های چربی منتقل می‌گردد تا ذخیره شود.
هورمون‌ها رها شدن تری گلیسریدها را از بافت چربی تنظیم می‌کنند لذا بین وعده‌های غذایی انرژی مورد نیاز بدن تامین می‌شود.
هنگامی که تری گلیسریدها به پروتئین‌های حامل متصل می‌شوند، لیپوپروتئین‌ها به وجود می‌آیند و ممکن است اضافات چربی در عروق کرونر باقی بماند. مطالعات مختلف نشان داده‌اند تری گلیسرید بالا به شدت خطر بیماری قلبی را افزایش می‌دهد حتی زمانی که هیچ ریسک فاکتور دیگری وجود نداشته باشد.
اکثر مردم در مورد تری گلیسرید اطلاع کافی ندارند و از سویی داروهای موثری نیز برای کاهش آن موجود نیست.
محققان می‌گویند بیماران باید اطلاع بیشتری در این مورد پیدا کنند.
علاوه بر بیماری قلبی، سطوح بالای تری گلیسرید بر خطر بیماری کلیوی و پانکراتیت نیز می‌افزاید.
میزان طبیعی این چربی ۱۵۰ میلی گرم در دسی لیتر خون است و زمانی که به ۲۰۰ می‌رسد احتمال بیماری عروق کرونر دو برابر می‌شود.
اگر از این حد نیز بالاتر رود و کلسترول خوب زیر ۴۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر باشد احتمال بیماری عروق کرونر چهار برابر می‌شود. وقتی تری گلیسرید به ۲۰۰ می‌رسد بیماری قلبی در میان زنان شایع‌تر از مردان است.
بیماران دیابتی نیز مستعد تری گلیسرید بالا هستند بنابراین باید به دقت آن را تحت کنترل داشته باشند.برای کنترل این چربی دو راه وجود دارد:

-1ورزش منظم

۲- رژیم غذایی متعادل که محتوای قندی کربوهیدرات‌های ساده و مواد فرآیند شده در آن کم باشد

درمان افزایش LDL و تری گلیسرید
با توجه به رابطه بین کلسترول سرم و بیماری های کرونر قلب (تنگی و گرفتگی عروق تغذیه کننده قلب ) ثابت شده است که کاهش کلسترول پلاسمای خون ، موجب کاهش روند تنگی عروق و در نتیجه کاهش حوادث قلبی ـ عروقی (سکته مغزی ، سکته قلبی) می گردد. افزایش تری گلیسرید نیز به طور غیر مستقیم با افزایش خطر بیماری قلبی ـ عروقی مرتبط و همراه می باشد .
با کاهش سطح کلسترول این ارتباط نیز به طور چشمگیر کاهش پیدا می کند. همچنین بررسی ها نشان می دهد سطحHDL (چربی خوب) با بیماریهای قلبی ـ عروقی رابطه معکوس دارد. به عبارت دیگر هر چهHDL خون بالاتر باشد ، احتمال بیماری قلبی ـ عروقی پائین تر می باشد و بالعکس.
همانطور که قبلاً گفته شد اختلال چربی به دو نوع اولیه و ثانویه تقسیم می شود که درمان اختلال چربی ثانویه با علت رژیم غذایی نامناسب را می توان به صورت روش زیر درمان کرد:

1 گام اول:
در این گام باید فاکتورهای خطر ساز ایجاد کننده چربی خون کنترل شود؛ که این فاکتورهای خطر ساز عبارتند از:
• کنترل چاقی:
کاهش وزن و ورزش توصیه ما به شماست. درمان چاقی اثرات مطلوبی بر سطح چربی های خون دارد. بنابراین افراد دارای چربی خون بالا و چاق باید فعالانه ، به کار تشویق شوند. این کار باعث افزایش HDL (چربی خوب) و کاهش تری گلیسرید وLDL (چربی بد) می شود. در اکثر افراد ، ورزشهای هوازی اثر اندکی بر روی افزایش سطح HDL خون دارند ولیکن فوائد قلبی عروقی آنها بیشتر از تأثیرشان بر روی سطح چربی های پلاسما می باشد.

• کنترل فشار خون بالا:
حداقل هر شش ماه یکبار فشارخون خود را کنترل کنید.

• کنترل دیابت
با انجام سالیانه آزمایش قندخون ناشتا از وضعیت قند خون خود مطلع شوید.
* اگر دارای فشار خون بالا و دیابت هستید حتماً آنها را تحت درمان قرار داده و کنترل کنید.

• قطع مصرف سیگار و دخانیات
به یاد داشته باشید که با اولین پک زدن به سیگار یا پیپ ، فشارخون شما تا mmHg 25 افزایش می یابد و مصرف یک بسته سیگار در روز خطر بیماری عروق کرونر را 2 برابر افزایش می دهد. اگر فردی سیگاری هستید و یا از سایر دخانیات استفاده می کنید ، هر چه سریع تر به ترک آن اقدام کنید. به این نکته توجه کنید که تاکنون سیگار هیچ مشکلی را حل نکرده است. تاریخی برای ترک سیگار مشخص کنید و این تاریخ را به همه ی دوستان و آشنایان خود اطلاع دهید.

2 گام دوم :
این گام شامل استفاده از درمانهای غیر داروئی است. مؤثرترین گام در کاهش چربی های خون تعادل رژیم غذایی می باشد که شامل محدودیت در مصرف کلسترول و چربی اشباع شده در رژیم غذایی ، عدم مصرف قندهای ساده در افراد با تری گلیسرید بالا می باشد. توصیه می شود سالاد و غذاهای گیاهی در رژیم غذایی گنجانده شود ، زیرا این مواد باعث اختلال در جذب کلسترول غذا شده به طوری که با مصرف 3 وعده چاشنی هایی مثل سالاد ، کلسترول LDL (کلسترول بد) 15 10 درصد کاهش پیدا می کند. با افزودن پسیلیوم و پروتئین سویا ویا برنج مخمر قرمز چینی (که حاوی لووستاتین می باشد) به رژیم غذایی ، اثرات متوسطی در پایین آوردن کلسترول ایجاد می شود.
استفاده از برنامه ورزشی مناسب به شرط تداوم آن ، راه حل بعدی در درمان های غیر دارویی محسوب می شود.
* برای تمام افراد جامعه توصیه می شود گام اول و دوم را انجام دهند.

3 گام سوم:
این گام شامل استفاده از داروها می باشد. با توجه به خطرات قلبی عروقی که شخص را تهدید می کند ، دارو توسط پزشک تجویز می شود. بدیهی است افراد زیر از دارو سود می برند:

الف: افرادی که ناراحتی قلبی (بیماری عروق کرونر قلب) دارند.
ب: افرادی که دچار بیماری عروقی (سکته مغزی) می باشند.
ج : افرادی که از بیماری عروق محیطی(لنگیدن بعد از پیاده روی مختصر) رنج می برند.
د: بیماران دیابتی و یا سابقه سکته قلبی

آيا به دنبال يک برنامه غذايي براي کاهش تري گليسيريد خود هستيد؟ اگر بعد از دادن آزمايش خون متوجه شده ايد مقدار تري گليسريد خون شما بالاست و پزشک به شما گفته است که اگر آن را کاهش ندهيد، دچار سکته قلبي مي شويد، مي توانيد به توصيه هاي زير عمل کنيد.

ما در اينجا توصيه هاي غذايي مناسبي را براي کاهش تري گليسريد خون بيان کرده ايم.

تري گليسريد چيست؟

تري گليسريد، نوعي چربي موجود در بدن است. وقتي شما بيش از حد مورد نياز خود، انرژي دريافت مي کنيد (يا غذا مي خوريد)، اين کالري اضافي به تري گليسريد تبديل مي شود و در سلول هاي چربي بدن شما ذخيره مي شود.

تري گليسريدها به عنوان يک منبع ذخيره انرژي براي بدن عمل مي کنند. هنگامي که شما به مقدار زيادي انرژي نياز داشته باشيد، بدن اين چربي ها را تجزيه مي کند و به انرژي تبديل مي کند تا سلول ها بتوانند از آن استفاده کنند.

اما افزايش مقدار تري گليسريد در خون مي تواند سرخرگ ها را مسدود کند و به پانکراس آسيب برساند.

مقدار طبيعي تري گليسريد خون کمتر از 150 ميلي گرم در دسي ليتر است. اگر مقدار تري گليسريد بيشتر از 200 شود، نشان مي دهد خيلي بالاست. تري گليسريد معمولاً در کنار ساير چربي هاي خون يعني LDL کلسترول و HDL کلسترول اندازه گيري مي شود.

عوامل افزايش دهنده تري گليسريد:

- چاقي که مهم ترين عامل خطر است.

- ديابت، مشکلات تيروئيد و بيماري هاي کليوي .

- ارث و ژنتيک

- مصرف بعضي داروها مثل استروژن، قرص هاي ضدبارداري، بتابلوکرها و استروئيدها

- مصرف زياد مواد غذايي شيرين و چرب

- نوشيدن الکل

برنامه غذايي مناسب براي کاهش تري گليسريد:

رژيم غذايي و ورزش، بهترين راه براي کاهش تري گليسريد خون هستند.

اگر شما نمي توانيد با ورزش و رژيم غذايي، تري گليسريد خود را کاهش دهيد، بايستي تحت نظر پزشک از دارو استفاده کنيد.

در اينجا يک سري توصيه هاي غذايي را براي شما بيان مي کنيم:

1- کمتر غذا بخوريد و بيشتر فعاليت کنيد:

اگر مي خواهيد تري گليسريد خود را کاهش دهيد، بايد مقدار انرژي که مي سوزانيد بيشتر از مقداري باشد که دريافت مي کنيد.

قند و شکر

2- شيريني، شکلات، قند و شکر را از برنامه غذايي خود حذف کنيد.

کربوهيدرات هاي پيچيده بهتر از کربوهيدرات هاي ساده مثل قند و شکر هستند. منابع غذايي کربوهيدرات هاي پيچيده شامل: نان و غلات سبوس دار، سبزي ها، ميوه ها و حبوبات است.

کربوهيدرات هاي پيچيده از نظر مواد مغذي، غني هستند و داراي انواع ويتامين، املاح و آنتي اکسيدان ها هستند.

3- قند و شکر همانند يک سم براي شماست.

شکر هيچ ماده مغذي ندارد و فقط کالري دارد. خيلي سريع هم تبديل به تري گليسريد مي شود.

نوشابه ها، دسرهاي شيرين، شيريني ها، شکلات، کيک، کلوچه، آب نبات، آدامس، آب ميوه هاي مصنوعي، ژله، کرم کارامل و... همگي داراي قند هستند.

هنگام خريد مواد غذايي، اگر برچسب غذايي داشت، آن را بخوانيد. در بين مواد طعم دهنده و شيرين کننده، هر کدام به پسوند «اوز» (ose) يا «اول» (ol) ختم مي شد، احتمالاً نشان دهنده ي نوعي قند است.

4- غذاهايي را که داراي مقدار زيادي انرژي و کربوهيدرات هستند، نخوريد.

گوشت لخم، ميوه ها و سبزي ها، لبنيات کم چرب بايد قسمت عمده غذاي دريافتي شما را تشکيل دهند.

5- مقدار و نوع چربي مصرفي خود را در نظر داشته باشيد.

چربي هاي اشباع و جامد را مصرف نکنيد، مثل روغن نباتي جامد، کره، مارگارين، چربي گوشت، پوست مرغ، لبنيات پرچرب، خامه و سس مايونز.

روغن هاي گياهي مايع را مي توانيد مصرف کنيد. مصرف اسيدهاي چرب اُمگا -3 (در ماهي و روغن تخم کتان) براي شما مفيد است.

6- به هيچ عنوان الکل ننوشيد، زيرا الکل خيلي سريع مقدار تري گليسريد خون را افزايش مي دهد.

7- براي کاهش مقدار تري گليسريد خون مي توانيد رژيم غذايي DASH يا TLC را امتحان کنيد. براي کسب اطلاعات درباره هر کدام از اين رژيم ها روي آن ها کليک کنيد.

لیپیدها، نوعی چربی هستند و در بدن انسان نقش حیاتی دارند. برای مثال غشاهای سلولی، بدون لیپیدها از بین می‌روند اما وقتی سطوح تری گلیسرید که نوعی لیپید است افزایش می‌یابد، مشکل‌آفرین می‌شود. تری گلیسریدها ترکیب شیمیایی هستند که در مواد غذایی، بدن و پلاسمای خون، موجودند و همراه با کلسترول لیپیدهای پلاسما را تشکیل می‌دهند. تری گلیسریدهای پلاسما ناشی از چربی مواد غذایی هستند و یا از سایر منابع انرژی مانند کربوهیدرات‌ها در بدن ساخته می‌شوند. انرژی که از طریق غذا وارد بدن شده فورا توسط بافت‌ها مورد مصرف قرار نمی‌گیرد، بلکه به تری گلیسرید تبدیل شده و به سلول‌های چربی منتقل می‌گردد تا ذخیره شود. هورمون‌های بدن، آزاد شدن تری گلیسریدها را از بافت چربی تنظیم می‌کنند. لذا بین وعده‌های غذایی انرژی مورد نیاز بدن تامین می‌شودهنگامی که تری گلیسریدها به پروتئین‌های حامل متصل می‌شوند، لیپوپروتئین‌ها به وجود می‌آیند و ممکن است اضافات چربی در عروق کرونر باقی بماند. مطالعات مختلف نشان داده‌اند تری گلیسرید بالا به شدت خطر بیماری قلبی را افزایش می‌دهد حتی زمانی که هیچ ریسک فاکتور دیگری وجود نداشته باشد. اکثر مردم در مورد تری گلیسرید اطلاع کافی ندارند و از سویی داروهای موثری نیز برای کاهش آن موجود نیست. محققان می‌گویند بیماران باید اطلاع بیشتری در این مورد پیدا کنند. علاوه بر بیماری قلبی، سطوح بالای تری گلیسرید بر خطر بیماری کلیوی و پانکراتیت نیز می‌افزاید. اغلب چربی‌های موجود در غذاها و بدن، به شکل تری گلیسیرید هستند، بالا بودن مقدار این مواد عامل خطر جدی برای ایجاد بیماری قلبی محسوب می‌شود. تری گلیسیریدها نوعی از چربی‌ها هستند که بدن می‌تواند آنها را از قند و کربوهیدارتهای دیگر و یا با دریافت کالری بیش از حد، تولید کند. بنابراین در صورت پرخوری حتی اگر به شکل خوردن مقادیر بسیار زیاد کربوهیدارتها باشد مثل خوردن قند و یا نان بسیار زیاد، بدن می‌تواند آنها را به تری گلیسیرید تبدیل کندوظیفه کلسترول، تولید هورمون ها، ویتامین D اسیدهای صفراوی است و به هضم غذا کمک می‌کند. کلسترول به صورت واحدهای کوچکی به نام”لیپوپروتئین” که مرکب از چربی و پروتئین هستند، در رگ‌های خونی حمل می‌شوند که دو نوع مهم آن ‪ LDL و‪HDL است. LDL مخفف Low density lipoprotein یا لیپوپروتئن های با چگالی پایین و HDL مخفف High density lipoprotein یا لیپوپروتئن های با چگالی بالا هستند. مقدار بالای لیپوپروتئین دارای تراکم پایین یا ‪ LDL که به کلسترول بد معروف است، موجب تجمع کلسترول در سرخرگ‌ها شده و در نتیجه احتمال ابتلا به بیماری قلبی را افزایش می‌دهد. باروزه گرفتن میزان کلسترول به خصوص تری گلیسیرید کاهش می‌یابد، مشروط به اینکه روزه دار بعد از افطار از غذاهای ساده استفاده کند. البته کسی که چربی خون بالایی دارد، اگر بعداز افطار همان غذاهای چرب معمول را بخورد، روزه در کاهش چربی خون او اثری ندارد. تغذیه و رژیم غذایی حداکثر ‪ ۲۰تا ‪۳۰ درصد کلسترول را کاهش می‌دهد اما تاثیر رژیم غذایی روی کاهش تری گلیسیرید بسیار بیشتر است. کلسترول، ماده‌ای مومی و چرب-مانند است که در تمام سلول‌های بدن یافت می‌شود. بدن انسان کلسترول خود را در کبد می‌سازد و برای ادامه حیات هم به آن نیاز دارد. لیپوپروتئین دارای تراکم بالا یا، HDLبه انتقال کلسترول به خصوص ‪ LDL به خارج از خون و کبد کمک می‌کند، کبد هم کلسترول را از بدن خارج می‌کند. ‪ HDLیا”کلسترول خوب” از تجمع کلسترول در سرخرگ‌ها پیشگیری می‌کند و حتی کلسترول اضافی را از دیواره سرخرگ‌ها بر می‌دارد و به همین دلیل بالا بودن مقدار آن احتمال ابتلا به بیماری قلبی را کاهش می‌دهد.

کلسترول بالای خون چه مشکلاتی ایجاد می‌کند؟

بالا بودن میزان کلسترول در خون علامتی ایجاد نمی‌کند، به طوری که اکثر افراد از سطح کلسترول خیلی بالای خود آگاهی ندارند ولی بالا بودن آن می‌تواند جدی و خطرناک باشد، زیرا کلسترول می‌تواند در دیواره سرخرگ‌ها رسوب کند که این تجمع کلسترول، پلاک نامیده می‌شود. با گذشت زمان و باافزایش سن، پلاک باعث باریک شدن سرخرگ‌ها می‌شود به طوری که دیواره سرخرگ‌ها ، قابلیت ارتجاعی خود را از دست داده و سخت می‌شوند که به این شرایط “آترواسکلروز” و یا به تعبیری سختی رگها یا تصلب شرایین گویند و چنانچه این روند تحت کنترل قرار نگیرد، بیماری عروق کرونر قلب به وجود خواهد آمد. بیماری عروق کرونر قلب یا حمله قلبی وقتی رخ می‌دهد که یک یا چند رگ خونی قلب (سرخرگ‌های کرونر) به طور نسبی یا کامل مسدود شوند. با کاهش یا قطع جریان خون، اکسیژن و مواد غذایی نمی‌توانند به قسمتهای دچار انسداد قلب برسند و درنتیجه ممکن است بخش‌هایی از عضله قلب دچار مرگ شوند که این امر به ضعیف تر شدن قلب منجر می‌شود به طوری که قلب قادر به پمپ کردن خون سرشار از مواد غذایی به بدن نخواهد بود. در مواردی ممکن است دو سوم سرخرگ ها مسدود باشند و در شرایط عادی، فرد احساس ناراحتی نکند (یعنی چیزی بیش از ۶۰ درصد فضای رگ بسته شده است) اما به هنگام استرس یاانجام حرکات بدنی و ورزش، به دلیل کاهش خونرسانی، دچار درد یا فشار شود که آنژین نام دارد. تشکیل پلاک و مشکلات ناشی از آن ممکن است در سرخرگ بخش‌های دیگر بدن نیز اتفاق بیفتد.

چه عواملی باعث افزایش کلسترول خون می‌شوند؟

عواملی که موجب افزایش کلسترول خون می‌شود دو دسته هستند: عوامل قابل کنترل و عوال غیرقابل کنترل.

۱٫ عوامل قابل کنترل: سه عامل مهم برای کنترل میزان کلسترول عبارتند از: غذا، وزن بدن و فعالیت‌های بدنی (به تعبیری ورزش)

الف) غذا:

غذاهای حاوی چربی‌های اشباع شده که در دمای اتاق جامد هستند کلسترول سرم و LDLرا بیش از همه افزایش می‌دهند که باید از مصرف آنها پرهیز کرد و به جای آنها از روغن‌هایی که در دمای اتاق مایع هستند استفاده کرد.

بسیاری از روغن‌های مایع به خصوص در دمای بالا به سرعت فاسد می‌شوند که به همین دلیل برای باثبات تر کردن این روغن ها،آنها را هیدروژنه و به نوع جامد تبدیل می‌کنند. اگر همه پیوندهای روغن نباتی، هیدروژنه نباشند به این محصول “نسبتا هیدروژنه” گفته می شود که در برخی موارد حاوی چربی‌هایی به نام”چربی‌ترانس” هستند. تحقیقات نشان می‌دهد که اسیدهای چرب ترانس به اندازه اسیدهای چرب اشباع شده زیان آور بوده و با ایجاد بیماری‌های قلبی در ارتباط هستند. مارگارین (کره های گیاهی)، بیسکویت‌های بی‌شکر (کراکرها) وکلوچه‌ها(نان شیرینی‌ها) همگی دارای کره نباتی “نسبتا هیدروژنه” هستند. انجمن قلب آمریکا، مارگارین ، گوشت گاو و بره و انواع کلوچه‌ها و بیسکویت‌ها که چهار نوع غذای بسیار متداول در آن کشور هستند را منبع اسیدهای چرب ترانس اعلام کرده است. اسیدهای چرب اشباع شده نیز در محصولات نباتی و به مقدار زیاد در محصولات حیوانی مانند گوشت قرمز، مرغ، شیر و کره یافت می‌شوند. پساین نکته بسیار مهم است که در رژیم غذایی خود از چربی هایی استفاده کنیم که اشباع نشده باشند. یکی از بهترین این روغن ها، روغن زیتون است که جایگزین مناسبی برای سایر روغن هاست.

ب) وزن بدن:

افزایش وزن بدن نیز باافزایش‪ LDLو کاهش HDLهمراه‌است. به بیانی دیگر، هرچه وزن بدن بیشتر شود (البته اضافه وزن منظور است)، کلسترول های بد خون بیشتر شده و کلسترول خوب خون کمتر میشوند.

ج) فعالیت بدنی :

در مورد نقش فعالیت بدن و ورزش در سلامت و تندرستی بدن هیچ شک و تردیدی نیست. فعالیت بدنی و ورزش منظم نیز از عوامل قابل کنترل کلسترول است که موجب کاهش وزن و کاهش LDL شده و HDLیا کلسترول خوب را بالا می‌برد

۲٫ عوامل غیر قابل کنترل:

عوامل غیر قابل کنترل در افزایش کلسترول را دو دسته است یکی از این عوامل وراثت است و میزان کلسترول بالا در برخی افراد زمینه ارثی دارد و دیگری سن و جنس است. ‪ LDLدر زنان جوان پایین تر از مردان جوان است ولی با افزایش سن میزان ‪LDL در هر دو جنس بالا می‌رود و بعد از ‪ ۵۵سالگی، زنان سطح کلسترول بالاتری نسبت به مردان پیدا می‌کنند. در نتیجه در خانم های مسن، کنترل وزن و رژیم و فعالیت بدنی مهمتر است (در مورد کنترل کلسترول(بهتر است اندازه‌گیری میزان چربی خون از ‪ ۲۰سالگی آغاز شود و هر فرد بالای ‪ ۲۰سال، حداقل هر پنج سال یک بار یا در صورت نیاز و تجویز پزشک، در فواصل کمتر مقدار کلسترول خود را اندازه‌گیری کند.

تری گلیسیریدها:

اغلب چربی‌های موجود در غذاها و بدن، به شکل تری گلیسیرید هستند، بالا بودن مقدار این مواد عامل خطر جدی برای ایجاد بیماری قلبی محسوب می‌شود. تری گلیسیریدها نوعی از چربی‌ها هستند که بدن می‌تواند آنها را از قند و کربوهیدارتهای دیگر و یا با دریافت کالری بیش از حد، تولید کند. بنابراین در صورت پرخوری حتی اگر به شکل خوردن مقادیر بسیار زیاد کربوهیدارتها باشد مثل خوردن قند و یا نان بسیار زیاد، بدن می‌تواند آنها را به تری گلیسیرید تبدیل کند. بالا بودن تری گلیسیرید در زنان به خصوص زنان میانسال بیشتر از مردان پیش بینی‌کننده احتمال بروز بیماری قلبی است. مقدار تری گلیسیرید در صورت مصرف زیاد الکل، استرس، برخی بیماری‌ها، مصرف برخی داروها و هورمونها و در بعضی ساعات روز نیز افزایش می‌یابد

روزه داری چه مقدار در کاهش کلسترول و تری گلیسیرید تاثیر دارد؟

کسانی که چربی خون بالایی دارند با روزه گرفتن میزان چربی خونشان کاهش می‌یابد.

از آنجا که بدن در این ماه مواد غذایی کمتری دریافت می‌کند طبیعتا منابع چربی خون فرد روزه‌دار کاهش می‌یابد. البته کاهش چربی خون به غذای مصرفی روزه دار پس از افطار بستگی دارد.

کلسترول ها و تری گلیسریدها عوامل سازندۀ لیپیدهای (چربی های) بدن ما هستند. تری گلیسریدها برای تأمین انرژی مورد نیاز بدن ما ضروری اند و …

اما زمانی که بیش از اندازه افزایش پیدا کنند، باید حواسمان را جمع کنیم. اگر دوست دارید باآهنگ تلفظ کنید، می توانید به این نام بخوانیدش: تریاسیلگلیرُل یا تریاسیلگلیسرید؛ اما از آنجا که این اسامی بیش از آهنگ داشتن شان، سخت اند، ما همان تری گلیسرید می نامیم شان!

تری گلیسرید چیست؟
تری گلیسرید از اسیدهای چرب که در بافت های چربی ذخیره شده اند، تشکیل شده است. تری گلیسرید توسط بدن ما در رودۀ کوچک و هنگام افت قند سریع الجذب خون توسط کبد ساخته می شود.

زمانی که میزان تری گلیسریدهای موجود در بدن ما نرمال است (۵/۱ تا ۲ گرم در هر لیتر خون)، باعث می شود که ما سرحال باشیم چراکه تری گلیسرید نوعی ذخیرۀ سوختی و ذخیرۀ انرژی برای بدن محسوب می شود.

زمانی که بیش از حد شکر یا نوشیدنی های الکلی مصرف می کنیم، میزان این مواد قندی در خون افزایش می یابد. و وقتی که میزان این مواد در بدن زیاد باشد، عاملی برای ابتلا به بیماری های قلبی و عروقی می شود.

چگونه جلوی افزایش بیش از حدش را بگیریم؟
در واقع، میزان تری گلیسرید در بدن ما به طور مستقیم به آنچه که می خوریم ارتباط دارد. برخلاف اینکه تری گلیسرید از نوع چربی هاست، منشأ ایجادش بیشتر قندها و کمتر چربی ها هستند.

غالباً، میزان افزایش تری گلیسرید در ارتباط مستقیم با اضافه وزن و بی تحرکی است. بنابراین چنانچه ترازو چند کیلو اضافه وزن را نشان می دهد، راه حل مناسب این است: رژیم و ورزش.

رژیم:
یعنی اجتناب از قندهای سریع الجذب. اما قندهای سریع الجذب فقط در شکلات ها یا شیرینی ها وجود ندارند. برخلاف ایده های رایج، قندهای سریع الجذب در نان، ماکارونی بیش از حد پخته شده، در سیب زمینی (خصوصاً پوره) یا برنج زیادی پخته شده یافت می شوند. در توضیح باید گفت: پخت خیلی طولانی باعث تولید نشاسته و کربوهیدرات های سریع الجذب می شود. بنابراین بهتر است زمانی که می خواهیم ماکارونی بخوریم، برای پخت از روش آل دنت استفاده کنیم.

برای مصرف سیب زمینی، توصیه می شود که در کنارش مقداری سبزیجات خورده شود. برنج هم بهتر است، مانند ماکارونی کمی خام مصرف شود.

در الکل که یک قند تخمیر شده است، وضع به همین منوال است

افزایش بسیار زیاد تری گلیسرید ممکن است مشکلات پانکراتیک به همراه داشته باشد که با دردهای شکمی بسیار شدید و حتی وخیم ظاهر می شود.

توجه به آبمیوه ها: فروکتوز موجود در میوه ها باعث افزایش تری گلیسرید می شود؛ سودای شیرین که «لایت» هم نباشد، اثر بدتری دارد. در نهایت، بهتر است که به جای آبمیوه از خود میوۀ کامل استفاده کنید و در هنگام تشنگی آب بنوشید.

خوراکی هایی که قند ملایم دارند، باید در الویت قرار گیرند، مانند: عدس، نخود فرنگی، باقلا و یا نخود.

یکی از دلایل بالا رفتن تری گلیسرید، بی تحرکی است. چون تری گلیسرید در بافت ها، خصوصاً بافت های چربی، ذخیره می شود؛ با تحرک داشتن، پیاده روی و ورزش زمینۀ از بین رفتن تری گلیسرید فراهم می آید.

در نتیجه، اگر به آنچه که می خوریم دقت کنیم و کمی هم تحرک داشته باشیم، تقریباً هیچ وقت با مشکلی به نام تری گلیسرید روبه رو نخواهیم شد.

چه میزانی نگران کننده است؟
میزان نرمال تری گلیسرید ۵/۱ تا ۲ گرم در هر لیتر خون است. این میزان بین ۴ تا ۵ گرم در هر لیتر خون، پاتولوژیک (آسیب شناسی) می شود. تری گلیسرید، به خودی خود یک بیماری نیست و مستقیماً باعث پیدایش بیماری های قلبی و عروقی نمی شود. در عوض، تری گلیسرید نشانۀ خطر است!

. در واقع، افزایش تری گلیسرید غالبا همراه با افزایش کلسترول بد و کاهش کلسترول خوب است. اما خطرهای اصلی، حملات قلبی وعروقی (آنفاکتوس، حملات مغزی عروقی) و پلاک های آتروم (این پلاک های کلسترولی جداره های شریانی را که در گردش مناسب خون نقش دارند، ضخیم می کنند) هستند.

افزایش بیش از حد تری گلیسرید ممکن است التهاب پانکراس را به همراه داشته باشد (پانکراتیت).

در نهایت، تری گلیسرید بیش از حد، خصوصاً اگر همراه با چاقی شکمی باشد، یکی از عوامل ابتلا به اختلالات متابولیک شدید یعنی دیابت است.

مبکروبیولوژی مسجدسلیمان

نتایج آزمایش خون

اگر آزمایش خون چنین اعداد و ارقامی را نشان دهد، جای هیچ گونه نگرانی وجود ندارد:

LDL- کلسترول: کمتر از ۶۰/۱ گرم در لیتر

تری گلیسرید: کمتر از ۵/۱ گرم در لیتر

HDL- کلسترول: بیشتر از ۴۰/۰ گرم در لیتر.اگر این جدول نرمال است، تا ۵ سال آینده، نیازی به تکرار ندارد مگر اینکه در عادات غذایی تغییری به وجود آید یا وزن فرد اضافه شود.بالعکس، اگر میزان تری گلیسرید بالاتر از ۴ گرم در لیتر باشد، قطعاً مشکل تری گلیسرید بالا وجود دارد که استفاده از یک رژیم غذایی و یا درمان را ضروری می سازد.

اگر افزایش تری گلیسرید همراه با افزایش LDL- کلسترول باشد، ممکن است منجر به بالا رفتن چربی خون شود که نیازمند درمان دارویی ویژه است. در همۀ موارد، هر چه زودتر اختلال و نابهنجاری تشخیص داده شود، پیشگیری از بیماری های قلبی و عروقی آسان تر خواهد بود.

درمان ها
اولین چیز رعابت توصیه های رژیمی است، ابتدا باید این دستورات را به کار برد و همراه با آن توصیه های بهداشتی (افزایش فعالیت جسمی) را رعایت کرد.

باید دانست که روغن ماهی ها هم اثر مفیدی بر میزان تری گلیسرید دارند. دیگر زمان مصرف روغن کبد ماهی های روغنی نیست، امروزه تمام آنها به شکل کپسول موجودند (مکمل های غذایی).

داروها نیز بسیار مفیدند. البته داروها زمانی توصیه می شوند که رژیم های غذایی کافی نباشند. این داروها حاوی فیبرات ها و مشتقات اسیدهای فیبریک هستند و هیپو لیپِمیان (داروهایی که میزان چربی خون را کاهش می دهد) نامیده می شوند.

با کاهش میزان تری گلیسرید، فیبرها باعث می شوند که میزان کلسترول LDL که «بد» نامیده می شود، کاهش یابد. اما طبق تحقیقات، فیبرات ها همیشه مانع آنفاکتوس نمی شوند…

به خاطر بسپارید
یک روش سالم برای زندگی با رعایت کامل اصول بهداشتی ضامن مطمئنی برای دور شدن از تری گلیسرید است. با داشتن تغذیه ای سالم، یعنی بدون زیاده روی در مصرف قندهای سریع الجذب و تحرک کافی داشتن همراه با فعالیت های جسمی منظم، احتمال بالا رفتن تری گلیسرید تقریباً به صفر می رسد.

بنابراین دشمنان تان عبارتند از: قندهای سریع الجذب، الکل، اضافه وزن بیش از حد و بی تحرکی

- نقش تغذیه در کاهش کلسترول و تری گلیسیرید

در صورت رعایت توصیه‌های لازم، به مدت سه تا چهار هفته، کلسترول بد خون (LDL) به میزان ‪ ۲۰تا ‪۵۰ درصد کاهش می‌یابد. اولین توصیه برای کاهش میزان کلسترول خون ، مصرف غذاهای پرفیبر به خصوص “فیبرمحلول”، به میزان روزانه ‪ ۱۰تا ‪ ۲۵گرم است. لوبیا، نخود، میوها، سبزی‌های دارای ریشه، جو، سی، ذرت، سبوس برنج سیب، توت فرنگی ، کدو، هویج، کاهو و خیار، منابع خوب فیبر هستند. “فیبر محلول” موجود در غذاها، شبیه به اسفنجی است که ذرات چربی و کلسترول را در روده به سوی خودش جذب کرده و به دام می‌اندازد و با مدفوع از بدن دفع می‌کند و مانع از جذب آن به بدن می‌شود.

- خوردن میوه در میان وعده‌های غذایی.

خوردن میوه و سبزی در میان سه وعده غذای روزانه، ضمن اینکه موجب کاهش کلسترول می‌شود، به طور طبیعی موجب کم شدن اشتها و کم خوردن غذا در وعده‌های اصلی می‌شود.

- مصرف لبینات بدون چربی و یا کم چرب.

به خصوص افرادی که به طور خانوادگی مشکل کلسترول دارند بهتر است که لبنیات بدون چربی مصرف کنند. تمامی منابع حیوانی مثل لبینات ، گوشت و تخم مرغ منبع اصلی کلسترول هستند، لذا حتی- المقدر باید در مصرف این نوع مواد مراقب باشیم. افرادی که کلسترول بالایی دارند حتما پوست مرغ و چربی روی گوشت را بردارند و مصرف گوشت قرمز را کم کنند، به خصوص از خوردن کله پاچه دل و جگر و مغز که حاوی کلسترول بالایی است خوداری کنند. با توجه به اینکه منبع تری گلیسیرید در بدن نیز مواد قندی و کربوهیدارت‌ها است برای کاهش آن توصیه می شود افرادی که تری گلیسیرید بالایی دارند ضمن کاهش اضافه وزن، قند و شکر و شربت که قندشان به شکل ساده است کمتر دریافت کنند، ضمن اینکه از مصرف زیاد برنج نیز خودداری کنند. کسانی که تری گلیسیریدشان بالاست ممکن است که قند خونشان نیز بالا باشد، ضمن اینکه بیماری‌های کلیوی هم ممکن است باعث افزایش تری گلیسیرید بشود. همچنین چاقی دور کمر نیز ممکن است نشانه تری گلیسیرید بالا باشد، اما چاقی عمومی احتمال بالا بودن کلسترول بالا را به همراه دارد.

- فعالیت بدنی و کاهش کلسترول و تریگلیسیرید

علاوه براین باید فعالیت بدنی معتدل در برنامه روزانه افراد گنجانده شود به طوری که اگر هیجگونه امکان ورزشی ندارند، روزانه حداقل ‪۳۰ دقیقه پیاده روی در برنامه ورزشی آنها باشدمحدود کردن مقدار مصرف چربی اشباع شده و به جای مصرف کره حیوانی در غذاها از کره گیاهی یا روغن زیتون و روغن دانه انگور از دیگر توصیه‌های مهم برای کاهش کلسترول یا چربی خون است.پرهیز از مصرف غذاهای حاوی چرب ترانس و روغن جامد و به جای آن استفاده از غذاهای آب پز و یا کبابی نیز توصیه می‌شود.

کاهش وزن یعنی کاهش کلسترول بد

مطالعات نشان می دهد کاهش وزن حتی به مقدار۱۰ درصد ، کلسترول خوب خون (‪HDL) را افزایش و کلسترول بد را کاهش می‌دهد. مصرف پروتئین سویا به طوری که مصرف روزانه ‪ ۲۵گرم پروتین سویا به پایین آمدن مقدار کلسترول خون کمک می‌کندکاهش مصرف قند را نیز توصیه می شود زیرا که کمک به کاهش وزن، کاهش تری گلیسیرید و کلسترول بد خون ‪LDL می‌کند.. استفاده از میوه‌های مغزدار مثل بادام و پسته ، حبوبات ، سبزیجات و میوه‌ها به طور کلی به خصوص میوه‌هایی که رنگ سبز تیره و رنگ زرد دارند، زیرا در این محصولات بتاکاروتن و ویتامین‌ای وجود دارد و کاهش کلسترول را به دنبال دارد.از فلفل ، کلم براکلی، اسفناج، کدو، سیب زمینی، گوجه فرنگی، سس و رب گوجه فرنگی، تربچه و کدو مسمایی که سرشار از سالیسیلات هاهستند غافل نمانید زیرا از بیماری عروقی جلوگیری می‌کنند. استفاده از اسیدهای چرب امگا-‪ ۳که در ماهی سویا، روغن کانولا (کلم- قمری) روغن دانه برزک یا روغن ماهی و همچنین حبوبات و سبزیجات دارای برگ سبز، یافت می‌شود نیز از دیگر توصیه‌ها برای کاهش کلسترول است.

چربی خون و راه های کاهش آن

افزایش چربی خون همراه با بیماریهایی مانند کم کاری تیرویید، بعضی از بیماریهای کبدی و کلیوی ، بیماریهای قند( دیابت) ، نارسایی مزمن کلیه، چاقی، بعضی از عفونتها ، اعتیاد به الکل ، ایدز و … دیده می شود.

همچنین افزایش چربی خون ممکن است علامت بیماری دیگری نبوده و بیمار به صورت اولیه دچار آن شود. برای تشخیص بالا بودن چربی خون، اندازه گیری دو نوع چربی خونی یعنی کلسترول و تری گلیسیرید انجام می شود. در این میان معمولا افزایش کلسترول به عنوان عامل بیماری زای جدیدتری مطرح می شود.

کلسترول انواع مختلفی دارد. افزایش کلسترول با تراکم پایین ( LDL ) منجر به عوارض عروقی به صورت تصلب شرایین ( اترواسکروز) در عروق مختلف می شود که می تواند باعث سکته های قلبی و مغزی شود. از طرف دیگر افزایش کلسترول با تراکم بالا ( HDL ) بر خلاف افزایش LDL عمل کرده و منجر به جلوگیری از عوارض ذکر شده می گردد.

با توجه به وجود انواع مختلف هیپرلیپیدمی، بیماران حتما باید به توصیه های دارویی و تغذیه ای پزشک معالج خود توجه دقیق داشته باشند، چون هر کدام از این انواع، درمان دارویی و رژیم غذایی خاص خود را نیاز دارد.

انواع اصلی چربی های موجود درخون :

چربی های اصلی موجود در پلاسما عبارت است از کلسترول و تری گلیسرید که به صورت متصل به پروتئین در پلاسما ( تحت عنوان لیپوپروتئین ها ) در گردش می باشند.

لیپوپروتئین های اصلی عبارت است از :

شیلومیکرون ، VLDL, LDL. HDL . بیشترین نوع چربی که در خون جابجا می شود تری گلیسرید می باشد که در شبانه روز در حدود ۷۰ تا ۱۵۰ گرم از آن وارد پلاسما شده و خارج می شود. در صورتی که این میزان برای کلسترول ۱ تا ۲ گرم می باشد.

شیلومیکرون بزرگترین لیپوپروتئین می باشد که تری گلیسرید را از روده از طریق مجرای توراسیک به درون سیستم وریدی حمل می کند. در مویرگهای بافت چربی و بافت عضلانی در حدود ۹۰ درصد این تری گلیسرید موجود در شیلومیکرون برداشته می شود.از هیدرولیز شیلومیکرون اسید چرب و گلیسرول حاصل می شود که بدورن سلولهای چربی و عضلاتت وارد شده و به مصرف انرژِی رسیده و یا ذخیره می شود . مابقی توسط کبد برداشته می شود. VLDL تری گلیسرید تولید شده در داخل بدن را حمل می کند از کبد به مناطق محیطی مانند عضلات .

VLDL بعد از مدتی به IDL تبدیل می شود و بعد از ۲ تا ۶ ساعت به LDL تبدیل می شود که نیمه عمر آن در خون در حدود ۲ تا ۳ روز خواهد بود. بنابراین عمده ترین منبع LDL ، . VLDL می باشد . در حدود ۷۰ درصد LDL توسط کبد برداشته می شود. قسمت مقدار کمی از آن که البته بسیار مهم هم می باشد توسط ماکروفاز ها برداشته می شود که به دیواره شریانها مهاجرت می کنند و سبب تشکیل پلاکهای اترواسکلروز ی می شوند.
افزایش کلسترول خون می تواند بدلیل افزایش تولید و یا نقص در پاکسازی VLDL و یا افزایش تبدیل VLDL به LDL باشد. افزایش تولید VLDL توسط کبد میتواند ناشی چاقی ، دیابت ، مصرف الکل ، سندروم نفروتیک و یا ناشی از عوامل ژنتیکی باشد .

هر وضعیتی که سبب افزایش میزان LDL و کلسترول خون می شود اغلب سبب افزایش سطح تری گلیسرید خون هم می شود. نقص در برداشت LDL می تواند ژنتیکی باشد. گاهی مسائل تغذیه ای هم در این افزایش چربی نقش دارند.
افزایش ۲۵ تا ۴۰ میلی گرم کلسترول از حد نرمال آن می تواند ریسک ابتلا به بیماریهای عروقی قلب را بالا ببرد.

چربی بالای خون به چند گروه می تواند تقسیم بندی شود .

نوع اول:

در نوع اول آن برداشت تری گلیسرید موجود در شیلومیکرون و VLDL دچار نقص می باشد. در افراد جوان می تواند خود را تشان دهد . در این حالت احتمال پانکراتیت و درد شکمی وجود دارد . وجود گزانتوما در این افراد شایع است. نیز بزرگ شدن کبد و طحال می تواند وجود داشته باشد. مصرف غذای چرب سبب افزایش بروز علایم خواهد شد .
هدف از درمان در این افراد کاهش میزان شیلومیکرون در خون می باشد . همه نوع چربی باید در رژیم غذایی محدود شود.

نوع دوم:
در نوع دوم میزان LDL خون بدلایل مختلفی افزایش می یابد. در این افراد LDL و کلسترول خون بالا می باشد . در این افراد باید با استفاده از رژِیم غذایی و مصرف دارو میزان کلسترول را تحت کنترل درآورد .

نوع سوم:
در نوع سوم میزان VLDL و کلسترول خون بالا است . ( بنابراین میزان تری گلیسرید خون بالا می باشد ) . در این افراد هم باید با استفاده از رژیم غذایی و دارو چربی خون در حد نرمال حفظ شود.

نوع چهارم:
در نوع چهارم میزان تری گلیسرید بالاست . میزان کلسترول نرمال و یا کمی بالاست. این نوع چربی خون معمولا می تواند با اختلال در متبولیسم قند ( مقاومت به انسولین ) و چاقی همراه باشد. رژیم محدودیت مصرف چربی و افزایش مصرف کربوهیدراتها می تواند سبب افزایش سطح چربی باشد. کاهش وزن ، عدم مصرف الکل ونیز رعایت در صرف کربوهیدراتها لازم است.

نوع پنجم:
در نوع پنجم میزان تری گلیسرید بالا ست و علاوه بر آن میزان شیلومیکرون هم بالاست. علایم با مصرف الکل و چربی تشدید می شود . افزایش اسید اوریک ، عدم تحمل گلوکز و چاقی می تواند وجود داشته باشد. خطر اصلی در این افراد پانکراتیت می باشد. رعایت رژیم غذایی ، کاهش وزن و دارو برای کنترل چربی لازم است .

گاهی هم افزایش چربی خون ثانویه به وجود بیماریهای دیگر می باشد. مانند مصرف الکل ، دیابت کنترل نشده ، مشکلات کبدی و مصرف داروها ( مانند استروژنها ، قرص های پیشگیری از بارداری ، رتینوئیدها ، تیازیدها و کورتون)

چگونه تری‌گلیسرید خون افزایش می‌یابد؟

مهم‌ترین علت افزایش تری‌گلیسرید خون، افزایش کالری دریافتی از خوراکی‌ها و آشامیدنی‌هاست. اگر بدن بیشتر از نیاز خود انرژی دریافت کند، بعد از تکمیل ذخیره گلیکوژن بدن، هر کالری اضافی به چربی تبدیل می‌شود که بخش اعظم آن تری‌گلیسرید است.

مصرف چه مواد غذایی‌ای بیشتر باعث بالا رفتن تری‌گلیسرید می‌شود؟

افزایش کالری دریافتی بیشتر از نیاز بدن به چربی خون و تری‌گلیسرید تبدیل می‌شود. از بین مواد خوراکی کالری‌دار، کربوهیدرات‌ها بیشتر قابلیت تبدیل شدن به چربی دارند. هر فرد سالم 55 تا 65 درصد از کل کالری مورد نیازش را باید از کربوهیدرات‌ها (مواد حاوی نشاسته) تأمین کند. افرادی که سهم کربوهیدراتشان بیشتر از این مقدار باشد، دچار افزایش تری‌گلیسرید خون می‌شوند.

چاقی و اضافه‌وزن به خصوص چاقی شکمی نیز افزایش چربی خون و تری‌گلیسرید را به همراه دارد

در بین کربوهیدرات‌ها، قندهای ساده (موجود در نوشابه) سریع‌تر به تری‌گلیسرید تبدیل خواهند شد. مصرف خوراکی‌های پرچرب و سرخ‌شده مانند انواع فست‌فودها و غذاهایی که با روغن زیاد سرخ شده‌اند و حتی غذاهایی که چربیشان بیشتر از حد نیاز بدن است، چربی خون و به دنبال آن افزایش تری‌گلیسرید را به دنبال دارند. چربی‌های اشباع مانند کره، خامه،مارگارین و اسیدهای چرب ترانس که منبع آن‌ها روغن‌های فراوری شده هستند نیز تری‌گلیسرید خون را بالا می‌برند.

روغن‌های فراوری شده یکی از عوامل افزایش تری‌گلیسرید

روغن‌های فراوری شده، روغن‌هایی هستند که از آن‌ها در تهیه چیپس و پفک استفاده می‌شود. کرم‌هایی هم که در کیک و شیرینی‌هایی نظیر شیرینی دانمارکی و پیراشکی یافت می‌شوند نیز چربی فراوری شده هستند. البته هر چربی فرایند شده‌ای احتمال تولید اسید چرب ترانس را در بدن افزایش می‌دهد و سریع‌تر به تری‌گلیسرید تبدیل می‌شود.

مصرف چه نان‌هایی با افزایش تری‌گلیسرید ارتباط دارد؟

در بین نان‌ها، سبوس نان سنگک، بربری و تافتون، بیشتر از سایر نان‌هاست و سبوس به دلیل فیبری که دارد، مانع جذب تری‌گلیسرید و کلسترول در خون می‌شود، بنابراین با مصرف نان‌های سبوس‌دار احتمال افزایش تری‌گلیسرید پایین می‌آید. در مقابل نان‌های لواش و باگت این خاصیت را ندارند.

احتمال افزایش چربی خون و تری‌گلیسرید در افرادی که شیوه زندگی بی‌تحرکی دارند و فعالیت بدنی و ورزش در برنامه روزمره آن‌ها جایگاهی ندارد، بیشتر است.

اشخاصی که میوه و سبزی کم‌مصرف می‌کنند، سریع‌تر به چربی خون مبتلا می‌شوند، چون فیبر موجود در میوه و سبزی، مانع جذب تری‌گلیسرید و کلسترول می‌شود.

استرس و مشکلات روانی نیز در افزایش تری‌گلیسرید نقش دارند. نتایج مطالعه‌های مختلف نشان داده‌اند استرس و هیجان منفی باعث بروز اختلال‌های متابولیک، بیماری‌های قلبی‌ و عروقی و افزایش چربی خون می‌شود.

چاقی و اضافه‌وزن به خصوص چاقی شکمی نیز افزایش چربی خون و تری‌گلیسرید را به همراه دارد.

برخی عادت‌های غذایی نیز به صورت غیرمستقیم باعث افزایش تری‌گلیسرید می‌شوند مانند تندتند غذا خوردن که باعث می‌شود فرد به دلیل تند غذا خوردن، احساس سیری نداشته باشد و کالری زیادی دریافت کند. همین امر افزایش تری‌گلیسرید را به دنبال خواهد داشت.

صبحانه نخوردن هم باعث می‌شود فرد در طول روز خود را با بیسکویت و شکلات سیر کند. این مواد غذایی قند خون را بالا می‌برند و در بدن انسولین ترشح می‌شود ولی در مدت زمان کوتاهی قند خون افت می‌کند و فرد دوباره احساس گرسنگی می‌کند. این افراد معمولاً ناهار را هم به موقع نمی‌خورند. ناچار به تنقلات روی می‌آورند. همین عادت غلط غذایی، باعث دریافت کالری زیادی خواهد شد.

رابطه تری گلیسرید بالا با سن :

نتایج تحقیقات نشان داده‌اند احتمال ابتلا به تری‌گلیسرید بالا با افزایش سن بیشتر می‌شود ولی مطالعه‌های وزارت بهداشت بیانگر این است که نشانگان متابولیک در سنین کم و حتی کودکان مشاهده شده است، بنابراین می‌توانیم بگوییم در افرادی که الگوی غذایی ناسالم و فعالیت کمی دارند و زیاد فست‌فود و غذاهای پرچرب مصرف می‌کنند، احتمال ابتلا به تری‌گلیسرید بالاتر است.

رژیم غذایی‌ برای کاهش تری گلیسرید

مصرف متعادل منابع غذایی اسیدهای چرب امگا 3 مانع افزایش چربی خون به خصوص تری‌گلیسرید می‌شود. مهم‌ترین منبع این چربی خوب، ماهی و میگو است. البته باید توجه داشته باشید بهتر است غذاهای دریایی بخارپز و کبابی تهیه شوند چون حرارت زیاد، اسید چرب امگا 3 را از بین می‌برد. دانه‌ها و مغزها نیز از دیگر منابع اسید چرب امگا 3 محسوب می‌شود.

در بین مغزها، گردو و در بین دانه‌ها ارزن و خرفه بیشترین میزان امگا 3 را دارند و در بین میوه‌ها آووکادو حاوی مقداری اسید چرب امگا 3 است. لازم است افراد میوه و سبزی تازه را هم به عنوان میان‌وعده و هم همراه غذا مصرف کنند. جالب است بدانید سبزی‌های تازه علاوه بر فیبر و ویتامین‌های مورد نیاز بدن، بخشی از نیاز بدن به اسیدهای چرب امگا 3 را تأمین می‌کنند بنابراین در انتخاب چربی‌ها دقت و حتماً از روغن مایع استفاده و از مصرف چربی‌های فرآوری شده خودداری کنید.

نوشیدنی ها نیز در کاهش تری گلیسرید خون موثر هستند . مصرف نوشابه و ماءالشعیر به دلیل قند بالا و مصرف مداوم آب میوه ها می تواند باعث افزایش تری گلیسرید شود .

مصرف مواد غذائی حاوی چربی های اشباع شده را تا حد ممکن کاهش دهید

حداقل دوبار در هفته از ماهی ( به صورت کبابی یا پخته ) استفاده نمایید

.در هفته بیشتر از سه یا چهار عدد تخم مرغ استفاده نکنید

حداقل چهار تا پنج نوع میوه یا سبزی تازه در وعده غذایی روزانه خود بگنجانید

حتی الامکان کره نباتی یا مارگارین را جایگزین کره معمولی کنید

سیگار نکشید

استرسهای محیطی را تا حد ممکن کاهش دهید

افزایش تری گلیسرید چه خطراتی دارد؟

لیپیدها ، نوعی چربی هستند و در بدن انسان نقش حیاتی دارند. برای مثال غشاهای سلولی، بدون لیپیدها از بین می‌روند اما وقتی سطوح تری گلیسرید که نوعی لیپید است افزایش می‌یابد، مشکل‌آفرین می‌شود.
تری گلیسریدها ترکیب شیمیایی هستند که در مواد غذایی ، بدن و پلاسمای خون، موجودند و همراه با کلسترول لیپیدهای پلاسما را تشکیل می‌دهند.
تری گلیسریدهای پلاسما ناشی از چربی مواد غذایی هستند و یا از سایر منابع انرژی مانند کربوهیدرات‌ها در بدن ساخته می‌شوند.
انرژی که از طریق غذا وارد بدن شده فورا توسط بافت‌ها مورد مصرف قرار نمی‌گیرد ، به تری گلیسرید تبدیل شده و به سلول‌های چربی منتقل می‌گردد تا ذخیره شود.
هورمون‌ها رها شدن تری گلیسریدها را از بافت چربی تنظیم می‌کنند لذا بین وعده‌های غذایی انرژی مورد نیاز بدن تامین می‌شود.
هنگامی که تری گلیسریدها به پروتئین‌های حامل متصل می‌شوند، لیپوپروتئین‌ها به وجود می‌آیند و ممکن است اضافات چربی در عروق کرونر باقی بماند. مطالعات مختلف نشان داده‌اند تری گلیسرید بالا به شدت خطر بیماری قلبی را افزایش می‌دهد حتی زمانی که هیچ ریسک فاکتور دیگری وجود نداشته باشد.
اکثر مردم در مورد تری گلیسرید اطلاع کافی ندارند و از سویی داروهای موثری نیز برای کاهش آن موجود نیست.
محققان می‌گویند بیماران باید اطلاع بیشتری در این مورد پیدا کنند.

علاوه بر بیماری قلبی، سطوح بالای تری گلیسرید بر خطر بیماری کلیوی و پانکراتیت نیز می‌افزاید. در اثر مصرف بالای تری گلیسرید ممکن ایت فرد به کبد چرب مبتلا شود .
میزان طبیعی این چربی ۱۵۰ میلی گرم در دسی لیتر خون است و زمانی که به ۲۰۰ می‌رسد احتمال بیماری عروق کرونر دو برابر می‌شود.
اگر از این حد نیز بالاتر رود و کلسترول خوب زیر ۴۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر باشد احتمال بیماری عروق کرونر چهار برابر می‌شود.
وقتی تری گلیسرید به ۲۰۰ می‌رسد بیماری قلبی در میان زنان شایع‌تر از مردان است.

بیماران دیابتی نیز مستعد تری گلیسرید بالا هستند بنابراین باید به دقت آن را تحت کنترل داشته باشند.

برای کنترل این چربی دو راه وجود دارد:
۱) ورزش منظم
۲) رژیم غذایی متعادل که محتوای قندی کربوهیدرات‌های ساده و مواد فرآیند شده در آن کم باشد

مبکروبیولوژی مسجدسلیمان

همه چیز در مورد  tottal protein   توتال پروتئین

 

همه چیز در مورد  tottal protein   توتال پروتئین سرم

تست بررسی پروتئین تام پلاسما به منظور بررسی نسبت آلبومین به گلبولین کاربرد دارد. همانطور که میدانید پروتئین ها از اجزای مهم خون در بدن بوده که برای همه سلولها و بافت های بدن یک ماده حیاتی و مهم محسوب میشود. پروتئین های خون به ۲ دسته کلی آلبومین و گلبولین تقسیم میشوند. آلبومین ناقل بسیاری از مولکولهای کوچک در بدن میباشد ولی در عین حال مهم ترین وظیفه آن حفظ فشار اسمزی بدن است و گلوبولین ها شامل آلفا۱ ،آلفا۲ ،بتا و گاما گلبولینها میباشد.

موارد درخواست اندازه گیری توتال پروتئین: این تست در موارد کاهش وزن زیاد و بی سابقه، علائمی مبنی بر بیماری کبدی و کلیوی و شرایطی مانند ادم درخواست میشود

روش های اندازه گیری: برای اندازه گیری پروتئین تام سرم از روشهای کلریمتریک استفاده میشود مانند:

روش بیوره: در این روش پپتیدهایی با حدقل ۲ باند پپتیدی در محلول رقیق قلیایی با یون مس ترکیب شده و ایجاد کمپلکس بنفش رنگ میکنند که در طول موج ۵۴۰nm شدت رنگ اندازه گیری میشود. شدت رنگ با غلظت پروتئین نسبت مستقیم دارد. در دستگاه های اتوماتیک امروزه نمونه در ۲ کانال تقسیم میشود. در کانال اول نمونه با معرف بیوره و در کانال دوم نمونه با بلانک مخلوط شده و سپس هردو به کلریمتر رسیده و با اندازه گیری شدت رنگ و محاسبات توسط دستگاه غلظت پروتئین گزارش میشود.

روش کجلدال: از آنجاییکه ۱۶٪ از وزن پروتئین را ازت تشکیل داده است بنابراین در این روش با اندازه گیری میزان ازت و قرار دادن در رابطه زیر میزان پروتئین محاسبه میشود. ازت×16/100

روش مرجع اندازه گیری روش کجلدال و روش ارجح و پرکاربردتر روش بیوره میباشد.

Dye binding method :در این روش از کوماسی برلیانت بلو -۲۵۰ استفاده میشود. این ماده در فرم آزاد دارای ماکزیمم جذب نوری در طول موج ۴۶۵nm بوده که بعد از اتصال با پروتئینها دارای ماکزیمم جذب نوری در طول موج ۵۹۵nm میشود. بنابراین با اندازه گیری تغییرات جذب نوری این ماده میتوان غلظت پروتئین ها را تعیین کرد. این روش بیشتر برای اندازه گیری پروتئین های ادرار و مایع نخاع مناسب میباشد.

روشهای کدورت سنجی :با استفاده از اسید سولفو سالیسیلیک و یا اسیر تری کربوکسیلیک جهت اندازه گیری پروتئین ادرار و مایع نخاع کاربرد دارد.

مقادیر نرمال: مقادیر نرمالی برای این تست به صورت یک مرجع مشخص ذکر نشده است زیرا این مقدار تحت تاثیر فاکتورهایی مانند سن، جنس،طریقه جمع آوری نمونه و همچنین متد آزمایش متفاوت میباشد و بنابراین توصیه میشود که هر آزمایشگاهی براساس فاکتورهای فوق مقادیر نرمال را تهیه نماید. ولی به طور معمول محدوده ای بین ۸۵-۶۰ به عنوان محدوده نرمال در نظر گرفته شده است.

مقادیر غیر نرمال: آنچه مهم است این است که کاهش میزان پروتئین توتال میتواند به دنبال کاهش میزان آلبومین در بیماریهایی مانند بیماری های کبدی، کلیوی، عفونتها و یا بیماری هایی با اشکال در جذب و هضم یک پروتئین باشد وافزایش آن در مواردی مانند پاراپروتئینمی، لنفوم هوچکین و لوسمی ها دیده میشود.در واقع این تست یک تست غربالگری برای بررسی وضعیت های فوق بوده که در صورت مقادیر غیر نرمال توسط سایر تستها بررسی های دقیق تری انجام میگیرد. در بسیاری از موارد علاوه بر میزان پروتئین توتال نسبت آلبومین به گلبولین(A/G) نیز بررسی میشود. این نسبت از طریق اندازه گیری مستقیم پروتئین توتال و آلبومین و محاسبه میزان گلبولین به دست میاید. A/G در حالت نرمال بیشتر از ۱ میباشد. ( آلبومین ۶۰٪ از پروتئین توتال است). کاهش این نسبت میتواند بیانگر کاهش آلبومین و یا افزایش گلبولین ها باشد. کاهش آلبومین در بیماری هایی مانند سیروز کبدی و یا سندرم نفروتیک و افزایش گلبولین ها در موارد افزایش تولید آنتی بادی ها مانند مولتیپل میلوما و یا بیماری های اتوایمیون مشاهده میشود. افزاش میزان A/G نیز در موارد کاهش تولید گلبولین ها به ویژه گاما گلبولین ها میباشد مانند برخی از سندرم های نقص ایمنی و برخی از لوسمی ها. برای رسیدن به تشخیص دقیق تر نیاز به بررسی های بیشتر توسط تستهایی مانند تستهای کبدی، الکتروفورز پروتئین های سرم میباشد.

همه چیز درمورد فلور میکروبی بدن انسان

فلور نرمال : Normal flora    

 همه چیز درمورد فلور میکروبی بدن انسان

تعریف :

به جمعیتی از میکروارگانیسمها گویند که بطور طبیعی روی پوست و مخاط افراد و البته در بعضی از دستگاه های بدن زندگی میکنند.فلور نرمال را به دو دسته تقسیم میکنند:

1-فلور مستقر یا ساکن:

شامل انواع تقریبا ثابتی از میکروارگانیسمها در محل خاص خود میباشند که در صورت آسیب دیدن قادر به بازسازی خود میباشند.

2-فلور موقت یا گذرا:

شامل میکروارگانیسمهای غیربیماریزا و یا آنهایی که بالقوه بیماریزا هستند میشود که به مدت زمان کوتاهی در پوست یا مخاط جایگزین میشود. منشاء اینها از محیط بوده و در صورت آسیب دیدگی قادر به بازسازی کامل خود نمی باشند.نکته مهم اینجاست که فلور موقت در صورت وجود فلور ساکن نمی تواند بیماریزا باشد اما در حالت وجود زیادتر و رشد بیش از حد فلور ساکن بیماری ایجاد میگردد.

وجود فلور نرمال مانع رشد باکتریهای پاتوژن یا بیماریزا در بدن میگردد و منجر به پدیده ای بنام تداخل باکتريايی میشود.این باکتریها بعنوان مثال در بدن ویتامین

K می سازند با وجود این اعمال مفید در بدن میتوانند در بیمارانی که ضعف سیستم ایمنی دارند حالت تهاجمی پیدا کرده و از محل اصلی و محدوده خود گسترش بیشتری پیدا کنند.

فلور باکتریایی بر اساس محل استقرارشان دارای باکتریهای متفاوتی هستند که در جدولی در انتها به آنها اشاره شده است.

فلور نرمال پوست:

ارگانیسم اصلی آن استافیلوکوک اپیدرمیدیس می باشد که غیر بیماریزاست مگر اینکه به محل های خاصی مانند دریچه های مصنوعی قلب برسد.این باکتری از نوع استافیلوکوک اورئوس بیشتر در پوست یافت می شود و اکثرا در سطح پوست در لایه شاخی قرار دارند.بعضی هم در فولیکول های مو بسر می برند که بعنوان منبعی برای جایگزین شدن مجدد در سطح پوست پس از شستشو عمل میکنند. ارگانیسمهای بی هوازی مانند پروپیونی باکتریوم آکنه در لایه های عمقی تر فولیکول ها در سطح درمیس پوست قرار دارند.

فلور نرمال دستگاه تنفسی:

طیف وسیعی از ارگانیسمها در دستگاه تنفسی مضر می باشد و در دهان بینی و حلق ایجاد کلونی مینمایند.معمولا قسمتهای تحتانی دستگاه تنفس و کیسه های هوایی باکتری ندارد. مخاط بینی با گونه های مختلفی از استافیلوکوک و استرپتوکوک پوشیده شده است و ممکن است مهمترین آنها استافیلوکوک اورئوس یا همان استافیلوکوک طلایی باشد که گاهی منجر به ایجاد بیماری در بچه های تازه متولد شده می شود که اکثرا منشا آن پوست و مخاط بینی میباشد.حلق دارای فلوری مخلوط از باکتریهای استرپتوکوک ویریدنس گونه های نایسره و استافیلوکوک اپیدرمیس می باشد.این باکتریها از رشد باکتریهای بیماریزایی مانند استرپتوکوک پیوژن (عامل گلو درد چرکین) استافیلوکوک طلایی و نیسریا مننژیتیس(عامل مننژیت باکتریایی) جلوگیری می کند.در دهان بیش از نیمی از فلور شامل استرپتوکوک ویریدنس می باشد.امروزه توجه ویژه ای به باکتری خاصی به نام استرپتوکوک موتان می شود که این باکتری در حجم زیادی در پلاک های دندانی یافت می شود و عامل فساد دندان شناخته می شود.

فلور نرمال دستگاه گوارش:

در یک فرد طبیعی تعداد باکتریهای بسیار کمی وجود دارد که آنهم بدلیل اسیدی بودن محیط معده می باشد.در روده باریک نیز باکتریاهی کمی وجود دارد مثل بعضی استرپتوکوک ها لاکتوباسیل ها و مخمرها(مخصوصا کاندیدا البیکانس) که تعداد بیشتر این ارگانیسمها را میتوان در ناحیه انتهایی ایلئوم یافت. در حالی که کولون(روده بزرگ) محل اصلی باکتری ها در بدن می باشد بطوری که 20% مدفوع انسان حاوی باکتری ها میباشد ( پس باید خیلی بهداشت فردی را رعایت کنیم).تعداد زیادی از فلور طبیعی باکتری های کولون اهمیت خاصی در بعضی بیماریهای خارج دستگاه گوارشی دارند.بعنوان مثال

E.coli یا همان اشریشیا کلی مهمترین عامل عفونت های ادراری است و باکتروئید فراژیلیس عامل مهمی در عفونت های وابسته به پاره شدن روده ها در زمان تروما trauma (ضربه و یا آسیب ناشی از ضربه) پریتونیت peritonitis (التهاب صفاق) و آپاندیسیت appendicitis (التهاب آپاندیس) میباشد.ارگانیسمهای دیگر روده ای از جمله انتروکوک فکالیس است که می تواند عفونت ادراری و اندوکاردیت endocarditis (التهاب پرده داخلی قلب) ایجاد کند.باکتری دیگر سودوموناس آئروژینوزا است که در 15% مدفوع های طبیعی یافت می شود و می تواند عفونت های متعددی را در افراد بستری در بیمارستان ها ایجاد کند.

فلور نرمال دستگاه تناسلی-ادراری:

واژن در خانم های بالغ بطور طبیعی حاوی باکتری به نام لاکتوباسیلوس است و با تولید اسید محیط واژن را اسیدی نگه می دارند و از رشد باکتری های عفونت زا جلوگیری می کنند.در دوران قبل از بلوغ و یائسگی به علت کمبود هورمون استروژن مقدار لاکتو باسیلوس در واژن بسیار کم است. یکسری از باکتری هایی که در واژن کلونیزه می شوند و تجمع میابند بدلایل مجاورتی منشاء گوارشی و مدفوعی دارند مانند

E.coli و انترو کوک ها. در 15 تا 20% خانم هایی که در دوران بلوغ هستند استرپتوکوک گروه B در واژن یافت می شود که از عوامل مهم سپسیس sepsic (مسمومیت عفونی در اثر جذب باکتری ها) و مننژیت در نوزادانی که بطور طبیعی متولد شده اند می باشد. ادرار در مثانه استریل است اما به محض گذشتن از پیشابراه به باکتری هایی از گونه های استافیلوکوک اپیدرمیس دیفتروئید کولی فرم ها coliformes و استرپتوکوک های غیر همولیتیک آلوده می شود. ناحیه اطراف پیشابراه در خانم ها و مردانی که ختنه نشده اند حاوی ترشحاتی است که نوعی باکتری مقاوم به اسید به نام مایکوباکتریوم سمگماتیس می باشد.

فلور میکروبی بدن:

باکتری ها و میکروارگانیسم های فلور پوست:دیفتروئیدهای هوازی وبی هوازی،استافهای هوازی وغیر هوازی همولیتیک مخصوصاّ اپیدرمیدیس و استاف های طلایی و پپتو استرپتوکوکها ،باسیلهای کلی فرم گرم منفی و اسینتوباکترها جزء مهمترین ارگانیسم های موجود در فلور طبیعی پوست هستند. همچنین قارچ ها ومخمرها اغلب درچین های پوستی و مایکوباکتریوم های اسید فست در مناطق (غیر بیماریزا)غنی از ترشحات چربی گوش خارجی و نواحی تناسلی می توان یافت.

فلور طبیعی دهان:کورینه باکتریوم ها،استافهای طلایی واپیدرمیدیس و استرپتوکوک ها شایعترین فلور دهان می باشند. پس از تولد طی 4_12 ساعت اول زندگی اولین باکتری تثبیت شده استرپتوکوک ویریدانس می باشد. دراوایل عمر استافهای هوازی و دیپلوکوک های گرم منفی ، نیسریاها ،مورکسلا کاتارالیس،دیفتروئیدها و گاهی لاکتوباسیل ها اضافه می شوند وقتی که دندان جوانه زد استرپتوکوک های بی هوازی ، گونه های پروتلا بویژه پروتلا فیلوژنیکا و فوزو باکتریوم ها ، گونه های روتیا و کاپنو سیتو فاژا در کنار بعضی ویبریوهای بی هوازی و لاکتو باسیل ها اضافه می شوند گونه های اکتینومیسس نیز در لوزه ها و لثه های افراد بالغ وجود دارد.

ارگانیسم های غالب در حلق استرپتوکوک های آلفا همولیتیک وغیر همولیتیک و نیسریاها هستند.در عفونت های دهان معمولاّ بی هوازیها نقش دارند،در عفونتهای دور دندان و آبسه ها ممکن است پروتلا ملانینوژنیکا ،فوزوباکتریوم هاو پپتو استرپتوکوک وجود داشته است. عامل اصلی پلاکهای دندانی که از جنس گلوکان است استرپتوکوک ویریدانس واسترپتوکوک ها ی دیگر هستند.عامل اصلی عفونتهای لثه و ساختمانهای نرم دهان معمولاّ استرپتوکوک های تولید کننده لوان هستندو عامل تجزیه کننده عاج میکروارگانیسم های پروتئولیتیک مثل اکتینو مایسس ها هستند.

عامل اصلی عفونتهای اندوکاردی در بیماران نقص سیستم گرانولوسیتی گونه های کاینو سیتو فاژا(گرم منفی ،داسی شکل،بی هوازی)و گونه های روتیا دنتو کاریوزا(پلی مرف ، هوازی، گرم مثبت)هستند.

فلور طبیعی روده نوزادان تحت مراقبت شدید پزشکی شامل،سیتروباکتر،کلبسیلاوانترو باکتر ها هستند.

باکتروئیدها شایعترین فلور میکروبی مستقر در روده بزرگ هستند،درکولون طبیعی 96_99% باکتری ها،بیهوازی به خصوص باکتروئید فراژیلیس،فوزوباکتریوم ها،لاکتوباسیلهای بی هوازی مثل بیفیدو باکتریوم ها،کلستریدوم هامخصوصاّ پرفریژنز ،کوکسی های گرم مثبت بی هوازی، پپتو استرپتوکوک ها وجود دارد ،فلورهای بی هوازی کولون نقش اصلی را در ایجاد آبسه های ناشی از سوراخ شدن روده بعهده دارند.در آبسه های لگنی زنان دو گونه پروتلا بیویا و دیزینس نقش دارند که مانند باکتروئید فراژیلیس به پنی سیلین مقاوم اند ،فلور طبیعی 25% زنان در در سنین باروری استرپتوکوک B است.

فلور ملتحمه شامل دیفتروئیدها (کورینه باکتریوم گزروزیس)،استاف اپیدرمیدیس،استرپتوکوک های غیر همو لیتیک،نیسریاسه ها و گونه های گرم منفی از باسیل های همو فیلوس مثل مورکسلا است.

و اين هم جدولی که گفتم در انتها میارم

جدول زیر، فلور طبیعی انواع دستگاه­های مختلف بدن فرد سالم را نمایش می دهد. در این جدول تنها به باکتری­های مهم و شاخص توجه شده و سایر میکروارگانیسم­های هم چون قارچ­ها و مخمرها نادیده گرفته شده است.

باکتری­ها

پوست

چشم

بینی

حلق

دهان

میزراه

واژن

استرپتوکوکوس اپیدرمیدیس

++

+

++

++

++

++

++

استافیلوکوکوس اورئوس

+

+/-

+

+

+

+/-

+

استرپتوکوکوس میتیس

+

++

+

+

استرپتوکوکوس سالیواریوس

++

++

استرپتوکوکوس موتانس

+

++

انتروکوکوس فکالیس

+/-

+

+

+

استرپتوکوکوس نومونیه

+/-

+/-

+

+

+/-

استرپتوکوکوس پیوژنز

+/-

+/-

+

+

+/-

گونه­های نایسریا

+

+

++

+

+

+

نایسریا مننژیتیدیس

+

++

+

+

انتروباکتریاسه (اشریشیاکلی)

+/-

+/-

+/-

+

+

+

گونه­های پروتئوس

+/-

+

+

+

+

+

سودوموناس آئروجینوزا

+/-

+/-

+/-

هموفیلوس آنفلوآنزا

+/-

+

+

+

گونه­های باکتروئیدها

+

+/-

بیفیدوباکتریوم بیفیدیوم

گونه­های لاکتوباسیلوس­ها

+

++

++

گونه­های کلستریدیوم­ها

+/-

مایکوباکتریوم­ها

+

+/-

+/-

+


میکروبیولوژی مسجدسلیمان    microbiology1.blogfa.com

:

محل
ارگانيسم
پوست
پروپیوباکتریوم آکنه-استافیلوکوک اپی درمیس-دیفتروئید-کلونی های گذرای استافیلوکوک طلایی
حفره دهانی
استرپتوکوک ویریدنس-گونه های برانهاملا-پرووتلا-گونه های اکتینومایسس-دیگر گونه های بیهوازی
بينی-حلقی
ارگانیسم های دهانی و کلونی های گذرای استرپتوکوک پنومونیه گونه های هموفیلوس و نیسریا مننژیتیس
معده
به سرعت استریل می شود
روده باريک
به صورت پراکنده
کولون
گونه های باکتروئید- کلستریدیوم و فوزوباکتریوم ها و پروتئوس ها -اشریشیا کولی- سودوموناس آئروژینوزا- انتروکوک ها
واژن
در دوران فعالیت جنسی و پس از بلوغ گونه های لاکتو باسیلوس- مخمر ها و گونه ای از استرپوکوک ها- و در دوران قبل از بلوغ و یائسگی همانند فلور نرمال پوست و کولون
پلاک های دندانی
استرپتوکوک موتان و دیگر انواع استرپتوکوک

طبقه بندی ویروس ها

  • طبقه بندی ویروس ها
  • برای سهولت مطالعه ویروسها آنها را به روشهای مختلفی طبقه بندی می‌کنند. یکی از روشها این است که آنها را بر حسب نوع میزبان به ویروسهای جانوری ، ویروسهای گیاهی و باکتریوفاژها تقسیم بندی می‌کنند. این نوع رده بندی گرچه مطالعه ویروسها را آسانتر می‌کند ولی مبنای علمی ندارد. قدیمی‌ترین روش رده بندی ویروسهای جانوری بر مبنای اندام آلوده شده و بیماری تولید شده استوار بود و آن را علایم بیماری می‌نامند. چون یک نوع ویروس ممکن است بر حسب اندامی که مورد حمله قرار می‌دهد بیش از یک نوع بیماری پدید آورد لذا این نوع رده بندی از نظر میکروبیولوژی رضایت بخش نیست.


  •  
  • در چند دهه اخیر صدها نوع ویروس از گیاهان ، جانوران و انسانها جدا کرده‌اند. با افزایش تعداد ویروسهای شناخته شده مساله رده بندی پیچیدگی بیشتری پیدا می‌کند. سیستم رده بندی امروزی بر پایه عواملی نظیر صفات شکلی ، نوع اسید نوکلئیک ، اندازه کپسید و تعداد کپسومرها استوار است. در بعضی رده بندیها صفاتی نظیر حساسیت نسبت به عوامل فیزیکی و شیمیایی ، خواص ایمونولوژیک ، محل تکثیر و راههای طبیعی انتقال مورد توجه قرار می‌گیرد.
    طبقه بندی بر اساس اندام آلوده کننده

  •  
  • این طبقه بندی برای پزشکان سهولت ایجاد می‌کند. ولی برای بیولوژیستها قابل قبول نیست. چون یک ویروس به ارگانهای مختلف بدن می‌تواند حمله کند. پس یک ویروس در گروههای مختلف می‌تواند قرار گیرد. در این طبقه‌بندی دو دسته بیماری خواهیم داشت.

  •  
  • بیماریهای منتشر یا (General)

  •  
  • بیماریهای ویروسی هستند که ویروس توسط خون به تمام ارگانهای بدن پخش می‌شود چندین ارگان را آلوده می‌کند. ممکن است بثورات جلدی ایجاد شود. مثل آبله ، سرخک ، آبله گاوی ، تب زرد و ... .

  •  
  • بیماریهای لوکالیزه

  •  
  • بیماریهایی هستند که بطور اولیه یک ارگان بخصوص را آلوده می‌کند یا بیماری محدود به ارگان ویروس پس از ورود به بدن از راه خون یا اعصاب محیطی یا راههای دیگر خودش را به ارگان مورد نظر می‌رساند. در اینجا 8 دسته بیماری خواهیم داشت.

  •  
  • ·بیماریهای سیستم عصبی مرکزی: ویروس بعد از ورود به بدن منحصرا سیستم عصبی مرکزی را مورد حمله قرار می‌دهد. مثل هاری ، فلج اطفال

  •  
  • ·بیماریهای راههای تنفسی: مثل آنفلوآنزا و RSV که ایجاد پنومونی و برونشیت می‌کند.

  •  
  • · بیماریهای محدود پوست و مخاط: ویروسهای مثل HSV1 که دهانی است و HSV2 که در دستگاه تناسلی است.

  •  
  • · بیماریهای چشمی: به صورت التهاب ملتحمه مثل آدنو ویروسها دیده می‌شود.

  •  
  • · بیماریهای کبدی: مثل ویروس هپاتیت A (عفونی) هپاتیت B (سرمی) ویروسهای دیگری نیز ایجاد حالت هپاتیت می‌کنند مثل ویروس تب زرد و سرخجه.

  •  
  • · بیماریهای غدد بزاقی: مثل ویروس Mumps (اوریون)

  •  
  • · بیماریهای دستگاه گوارش: مثل ویروس روتا (Ota Virus و نووانک Nor walk Virus)

  •  
  • · بیماریهای دستگاه تناسلی: این بیماریها با آمیزش جنسی منتقل می‌شود. مثل هپاتیت B ، هرپس ویروسها ، رترو ویروسها مانند ویروس ایدز.

  •  
  • طبقه بندی جدید ویروسها

  •  
  • در این طبقه بندی ویروسها در 2 خانواده بزرگ یا فامیلی ویروسهای DNA دار و RNA دار تقسیم شده‌اند. خصوصیاتی که بر اساس آن طبقه بندی جدید ویروسها را پایه ریزی کرده‌اند عبارتند از :

  •  
  • ·نوع اسید نوکلئیک برحسب اینکه DNA باشد یا RNA ، تک رشته‌ای یا دو رشته‌ای و نوع عملکرد این اسید نوکلئیک در زمان تکثیر ویروس.

  •  
  • اندازه و مورفولوژی و وجود یا عدم وجود ممبران Naked یا Enveloped

  •  
  • ·وجود آنزیمهای اختصاصی DNA پلیمراز یا RNA پلیمراز.

  •  
  • ·حساسیت به عوامل فیزیکی و شیمیایی.

  •  
  • ·خواص ایمونولوژیکی ویروس. (یعنی ویروس پس از ورود به بدن به چه صورت با سیستم ایمنی بدن انسان مقاومت می‌کند. یا با چه مکانیسمی از نظارت و مقامت سیستم ایمنی فرار می‌کند.)

  •  
  • راههای انتقال یا سرایت ویروس.

  •  
  • ·تروپسیم یا گرایش ویروس به سلول ، بافت یا میزبان.

  •  
  • ·پاتولوژی یا تشکیل اجسام انکلوزیون ویروس پس از ورود به بدن چه تغییراتی در بافت ایجاد می‌کند.

  •  
  • گروه ویروسهای DNA دار

  •  
  • ·پوکس ویروسها: دارای DNA دو رشته‌ای هستند و از بزرگترین ویروسها هستند مثل ویروس آبله.

  •  
  • ·هرپس ویروسها: ویروسهایی با DNA دو رشته‌ای هستند. این ویروسها بیماریهایی مانند زونا ، تبخال و آبله مرغان را ایجاد می‌کنند.

  •  
  • ·پاپو ویروسها: ویروسهایی با DNA دو رشته‌ای هستند. ویروسهایی این گروه اکثرا سرطانزا هستند.

  •  
  • ·پارو ویروسها: ویروسهایی هستند با DNA تک رشته‌ای. ویروسهای این گروه کوچکترین ویروسها هستند.

  •  
  • ·هپادنا ویروسها: ویروسهایی هستند با DNA حلقوی. مهمترین عضو خانواده این ویروس هپاتیت B می‌باشد.

  •  
  • ·آدنو ویروسها: ویروسهایی هستند با DNA و دو رشته‌ای. این دسته از ویروسها در چشم و راههای تنفسی و راههای گوارشی ایجاد عفونت می‌کنند.

  •  
  • گروه ویروسهای RNA‌دار

  •  
  • ·رئو ویروسها: ویروسهای دارای RNA دو رشته‌ای هستند. مهمترین عضو پاتوژن این گروه ویروسهای روتا هستند که ایجاد اسهال شدید در گروه سنی زیر دو سال می‌کند.

  •  
  • ·پارامیکسو ویروسها: ویروسهای RNA‌دار تک رشته‌ای هستند ویروس سرخک و اوریون در این گروه قرار دارند.

  •  
  • ·رابدو ویروسها: این ویروسها به شکل گلوله تفنگ دیده می‌شود. این ویروسها داری RNA تک رشته‌ای‌اند. عامل هاری در این گروه قرار دارند.

  •  
  • ·کورنا ویروسها: دارای RNA تک رشته‌ای هستند و عامل بسیاری از عفونتهای دستگاه تنفسی می‌باشند.

  •  
  • ·پیکورنا ویروسها ویروسهایی با RNA تک رشته‌ای هستند. از جمله ویروسهای این گروه فلج اطفال و هپاتیت A در این گروه قرار دارند.

  •  
  • ·رترو ویروسها: دارای RNA تک رشته‌ای هستند و ویروسهای عامل بعضی از سرطانها در این گروه قرار دارد.

  •  
  • ·توگا ویروسها: این ویروسها دارای RNA تک رشته ای هستندو بوسیله بند پایان منتقل میشوند و عامل تب زرد در این گروه قرار دارد.
  •  
  • چاقی و باکتریهای روده ای
  • ScienceDaily(May 30,2010)
  • دانشمندان به تازگی نقش باکتریهای موجود در لولۀ گوارش و ارتباط آنها در ایجاد چاقی را کشف کردند. نتایج این مطالعه در صد و دهمین کنفرانس جامعه میکروبیولوژی آمریکا ارائه شد.
  • بر اساس تحقیق اخیر، دانشمندان به ارتباط عوامل ژنتیکی و نوع باکتریهای ساکن در دستگاه گوارش که سبب مستعد شدن برخی از افراد به چاقی می شود، دست یافتند. این نتایج مکانیسم ارتباط ژنتیک و چاقی را در برخی افراد آشکار نمود. به گفتۀ Margaret Zupancic عضو هیئت عملی انستیتو علوم ژنتیک دانشگاه پزشکی مریلند: این نتایج در آینده به غربالگری ژنتیکی و ابداع روش درمانی جدیدی برای درمان افراد چاق کمک خواهد کرد.
  • Zupancic و همکارانش به بررسی انواع باکتریهای موجود در دستگاه گوارش افراد چاق و لاغر در جمعیت ساکنین پنسیلوانیا که از نظر ژنتیک و شیوۀ زندگی شباهت هایی دارند، پرداختند. ابتدا آنها هیچ ارتباطی بین نوع باکتریهای دستگاه گوارش و چاقی نیافتند. اما زمانی که فاکتورهای ژنتیکی را در افراد شرکت کننده بررسی نمودند، طرح خاصی از این ارتباط ظاهر شد. از نظر آماری ارتباط واضحی بین وجود ژن FTO (نوعی ژن که با چاقی مرتبط است) و وجود نوع مشخصی از باکتریها در دستگاه گوارش این گروه مشاهده شد.
  • محققین متوجه شدند افرادی که دارای توالی ژنتیکی خاصی در سلولهای گیرندۀ چشایی هستند، نوع باکتری های لوله گوارش آنها دارای تنوع کمتری است که این موضوع در میان افرادی که چاقی کمتری دارند، دیده می شود.
  • اگرچه این تحقیقات در مراحل اولیۀ خود می باشد اما نتایج آن می تواند در درمانهای پروبیوتیک و آنتی بیوتیک علیه چاقی که با ژنتیک افراد و نوع باکتریهای دستگاه گوارش آنها مرتبط است، کاربرد داشته باشد.
  • در تحقیق دیگری که توسط محققین مرکز تحقیقاتی Fred Hutchinson بر روی زنان چهل تا چهل و پنج ساله صورت گرفت، محققین ارتباط بین میزان چاقی افراد شرکت کننده با وجود نوع خاصی از باکتریها بنام Bacteroidetes دست یافتند .
  • در برخی از تحقیقاتی که در این زمینه در کنفرانس میکروبیولوژی ارائه شد، تفاوت مشخصی بین جمعیت های باکتریایی لولۀ گوارش افراد معمولی و چاق گزارش نگردید.
  • در یک مطالعۀ دیگر که بر چاقی دوران کودکی تمرکز داشت، تفاوتهای میکروبی در لولۀ گوارش افراد چاق و طبیعی دیده نشد. محققین به بررسی توانایی میکروبها در تولید و تبدیل انرژی مواد غذایی پرداختند. آنها دریافتند که در مدفوع کودکان چاق مقادیر زیادی اسیدهای چرب با زنجیرۀ کوتاه وجود دارد. به گفتۀ دکتر payne از انستیتو تغذیه و سلامت سوئیس این موضوع نشاندهندۀ اینست که اگر چه جمعیت میکروبی دستگاه گوارش کودکان چاق و طبیعی مشابه است، اما میکروبهای دستگاه گوارش کودکان چاق دارای توانایی بیشتری در تبدیل انرژی مواد غذایی به انرژی قابل استفاده برای بدن هستند. اسیدهای چرب با زنجیرۀ کوتاه در کبد به تری گلیسرید و گلوکز تبدیل می شوند. این تبدیل تقریباً 10% انرژی اضافه تر برای بدن ایجاد می کند. افزایش تولید اسیدهای چرب با زنجیرۀ کوتاه توسط باکتریهای دستگاه گوارش کودکان چاق باعث تولید انرژی بیشتر برای آنها و در نتیجه چاقی می گردد.
  • در حالیکه اهمیت تغذیۀ متعادل و انجام ورزش منظم نباید فراموش شود، نتایج برای دانشمندان اطلاعات جدیدی نسبت به چاقی دوران کودکی بر اساس میزان فعالیت باکتریهای روده ای و نوع باکتریهای روده ای آنها فراهم کرده است. با داشتن این اطلاعات و ابداع روش درمانی جدید شاید بتوان از تولید انرژی بیشتر از مواد غذایی هضم نشده جلوگیری کرد.
  • منبع:       میکروبیولوژی مسجدسلیمان www.sciencedaily.com

بیوتروریسم bioterorism

بیوتروریسم" عبارتست از ایجاد ترس و وحشت، با بهره گیری از عوامل زیست شناختی مختلف. جنگ افزار بیولوژیک (Biological weapon)عبارتست از وسیله ای که به منظور انتشار عمدی ارگانیسم های مولد بیماری یا فراورده های آنها توسط غذا، آب، حشرات ناقل یا به صورت افشانه (آئروسل) ، به کار برده میشود و جنگ بیولوژیک (Biological warfare) عبارتست از استفاده از عوامل بیولوژیک، اعم از باکتریها، ویروسها ، گیاهان، حیوانات000 و فراورده های آنها به منظور اهداف خصمانه ولی در عمل، واژه " بیوتروریسم" را هم به معنی ارعاب و هم به مفهوم جنگ بیولوژیک، مورد استفاده قرار میدهیم.

هرچند بیوتروریسم، یکی از معضلات نوپدید بهداشت عمومی و عامل تهدید کننده کنترل عفونت، به حساب می آید و طی دهه آخر قرن بیستم، واژه های مرتبط با آن نظیر حمله بیولوژیک (B. attack) ، جنگ افزار بیولوژیک، دفاع بیولوژیک B. defense) ) و آموزش دفاع بیولوژیک (education Biodefense) برای اولین بار به فرهنگ واژه های پزشکی و بهداشت، افزوده شد ولی واقعیت اینست که افکار و اعمال بیوتروریستی همواره در اقوام مهاجم، افراد افزون طلب و رقبای سیاسی ـ اقتصادی از یکطرف و افکار مدافعه گرانه یا تلافی جویانه در افراد، ارتش ها و دولت ها و شخصیت های مورد تهدید، از طرف دیگر، از هزاران سال قبل وجود داشته و گاهی ظاهر افسانه گونه و باورناکردنی به خود گرفته است

استفاده از سلاح های بیولوژیکی به طور نامنظم در قرن ها به اوج خود رسیده به طوری که تحقیقات در این مورد توسط کشورهای زیادی انجام می گیرد. ازدیاد سلاح های بیولوژیکی به یک مشکل جدی تبدیل شده به طوری که احتمال واقعة بیوتروریسم بسیار زیاد شده است.

عوامل ستیز بیولوژیکی در شکل باکتری، ویروس‌ها، قارچ و توکسین‌ها مهم‌ترین مسئله‌ای سلاح‌های کشتار جمعی است. سلاح‌های زیستی معلق در هوا به صورت گاز معمولاً غیرقابل مشاهده و بو هستند و تشخیص اولیه آنها بعد از آزاد شدن سخت است برخلاف یک هجوم با عوامل شیمیایی حمله با سلاح‌های زیستی معمولاً موجب واکنش‌های فوری نمی‌شود. سلاح‌های زیستی می‌توانند افراد زیادی را نسبت به سلاح‌های شیمیایی و هسته‌ای بکشد. برای مثال 10 گرم از اسپور آنتراسیس می‌تواند باعث مرگ تعداد زیادی شود. در مقایسه با استفاده از 1 تن از عوامل عصبیSarin کشندگی بیشتری دارد.

علاوه بر این توانایی تمدید کردن در سال‌های اخیر با پیشرفت در بیولوژی ملکولی، مهندسی ژنتیک و تکنولوژی‌های مرتبط به خوبی در توسعه انتقال و پراکندگی سیستم‌ها را به خوبی روشن کرده است. بنابراین توانایی پیش‌بینی کردن پراکندگی، تمرکز و سرنوشت پایانی سلاح‌های زیستی به محیط بلاورنگ آزاد می‌شوند. آماده سازی و پاسخ به سلاح‌های زیستی ضروری است. در طی هجوم با سلاح‌های زیستی، ردیاب‌های زیستی می‌توانند حملات و پیش روی‌ها را غیر متمرکز کنند. در حالی توسعه شبکه‌های ردیاب‌های زیستی خیلی کار پیچیده‌ای است زیاد صدها میکروارگانیسم پاتوژن مختلف در حملات می‌توانند استفاده شوند. و مشکل دیگر وجود bio-aerosol و ده‌ها هزار میکروارگانیسم‌های نانو پاتوژن کوچک که به طور ثابت در محیط وجود دارد. زیرا بیشتر ارگانیسم‌های پاتوژن تفاوت کمی از فلورنرمال دارند، یک سیستم تشخیص کاربردی باید بین این روابط تنگاتنگ اختلاف قائل شود. به طور کلی این شرایط سبب افزایش نیاز و ظهور برای تکنولوژی جدید سنسور افزایش یافت. در تکنولوژی سنسورهای زیستی توانایی ایجاد کردند که در سیستم‌های شبکه براساس ترکیب معتبر و ردیاب‌های زیستی نوع هشدار دهنده مقابل محل و بیشتر پیشرفته کردن ردیاب‌های زیستی و ردیاب‌های جدید توانایی استفاده در هر زمان و مکان و ارتباط با کنترل و بی‌سیم به طور مثال آنها به طور موفقیت‌آمیز در دیده‌بانی محیط و کاربرد در telemedicine استفاده می‌شوند.

به نام خدا

موضوع : Magnetotactic bacteria(MTB)

 

MTB دسته ای از باکتری ها هستند که از لحاظ فیزیولوژی و مورفولوژی وفیلوژنیکی متنوع هستند . اینها باکتری های متحرکی هستند که اغلب پروکاریوت های محیط های آبی می باشند. اینها باکتری های مشکل پسندی هستند و جداسازی آنها از کشت خالص در آزمایشگاه مشکل است.

MTB تحت تاثیر میدان ژئومغناطیسی و در جهت آن حرکت می کنند که به این رفتار این باکتریها Magnetotaxis گویند . به عبارتی این باکتری ها یا به سمت شمال حرکت می کنند یا جنوب , که این وابسته به جهت یابی مغناطیسی دو قطبی های سلول است

MTB یک معنای تاکسونومیکی خاصی ندارند و اعضای این گروه در میان گروههای مختلف باکتری ها پراکنده هستند . که تعداد زیادی از آنها در ساب گروه α وδ از پروتئوباکتریا قرار دارند . از جمله جنس های Magnetospirillum و Magnetobacterium و گونه magneticus Desulfovibrio می باشند .

ویژگی های این باکتری ها :

1- پروکاریوتهای گرم منفی اند که در دامین Bacteria می باشند.

2- متحرک بوده که به واسطه تاژه حرکت می کنند .

3- میکروائروفیل می باشند .

4- دارای نیتروژناز فعال می باشند و به این طریق قادر به فیکس N2 اتمسفری می باشند .

5- مزوفیل می باشند .

6- همه آنها دارای مگنتوزوم می باشند . که در واقع مگنتوزوم ساختاری ویزیکول مانند در درون این باکتری ها است که در آن واکنش Biomineralization انجام می شود و طی آن اشکال معدنی شامل مگنتیت Fe3O4 و جرجیت Fe3S4 ایجاد می شود.

این باکتری ها در مناطق اختصاصی میکروائروفیلیک به نام oxic-anoxic Interface(OAI) در درون آب و رسوبات وجود دارند که در این مناطق واکنش Biomineralizationبه صورت زیر انجام می شود: در ابتدا FeIII در اثر احیاء وارد سلول می شود , سپس این آهن از نو اکسیده شده و ایجاد شکل کم چگال اکسید هیدروس ( (Fe2O3,H2O میکند . که این ترکیب هم در اثر از دست دادان آب ایجاد اکسید آهن III ((ferrihydrite می کند . در مرحله آخر از یون های آهن II احیاء می شوند و با بیشتر از دست دادن آب مگنتیت درون مگنتوزوم تولید میشود.

کاربردهای MTB :

1- در سیستم تصفیه پساب می توان از این باکتری ها برای جداسازی فلزات سنگین استفاده کرد .

2- برای ساخت آنتی بادی های مغناطیسی که در fluoroimmunoassays برای شناسایی آنتی ژن وغیره به کار می رود , کاربرد دارد .

3- برای ساخت هد ضبط صوت های مغناطیسی استفاده میشود .

4- از مگنتوزوم این باکتری ها برای تثبیت آنزیم های اوریکاز و گلوکز اکسیداز استفاده میشود .

تهیه ذخیره ی گلیسرول از کشت باکتری  Glycerol stock

تهیه ذخیره‌ی گلیسرول (Glycerol Stock) از کشت باکتری - میکروبیولوژی ملکولی و بیوتکنولوژی

تهیه ذخیره‌ی گلیسرول (Glycerol Stock) از کشت باکتری
برای حفظ و نگهداری باکتری در مدت‌های طولانی باید کشت آن را به نحوی منجمد کنیم تا خود باکتری آسیبی نبیند تا بتوانیم در زمان‌های بعدی از آن استفاده کنیم. برای این منظور از محیط کشت BHI Broth دارای 18% گلیسرول استفاده می‌کنیم.
در اینجا ما می‌خواهیم در یک ویال 50 میلی‌لیتری محیط را درست کنیم، بنابراین نیاز به 40 میلی‌لیتر محیط داریم، تا با افزودن گلیسرول مقدار آن از 50 میلی‌لیتر تجاوز نکند.
با توجه به توضیح نوشته شده روی استوک محیط BHI ، برای ساخت 1000 میلی‌لیتر محیط، نیاز به 37 گرم از پودر استوک داریم،‌بنابراین برای تهیة 40 میلی‌لیتر محیط 48/1 گرم پودر را داخل ویال ریخته و 40 میلی‌لیتر آب به آن اضافه کرده درب ویال را محکم می‌کنیم. بعد از حل کردن کامل پودر داخل آب مقطر، گلیسرول را به آن اضافه می‌کنیم،‌ گلیسرول ما باید 18 در 100 باشد، یعنی برای یک محیط 40 میلی‌لیتری دارای 18% گلیسرول، 2/7 میلی‌لیتر گلیسرول نیاز داریم. پس از ساخت محیط و محکم کردن درب ویال، آن را اتوکلاو می‌کنیم.

به طور کلی دو روش برای تهیه‌ی گلیسرول استوک وجود دارد.
روش اول: ابتدا کلنی‌های باکتری را روی یک محیط BHI آگار کشت می‌دهیم. در مرحله‌ی بعد زمانی که محیط دارای گلیسرول آماده شد، به تعداد مورد نیاز تیوب 5/1 میلی‌لیتری برداشته و بعد از نوشتن مشخصات روی هرکدام و تثبیت مشخصات آنها با چسب، در شرایط کاملا استریل و کنار شعله با سرنگ به هر تیوب 1 میلی‌لیتر محیط گلیسرول دار اضافه می‌کنیم. سپس از روی محیط آگار با پیپت پاستوری که سر آن را با حرارت گرد کرده‌ایم کلنی‌های باکتری را جارو کرده و به تیوب‌های حاویBHI Broth دارای 18% گلیسرول اضافه می‌کنیم.
روش دوم: در این روش ابتدا کلنی باکتری را در محیط 5 میلی‌لیتری LB Broth یا BHI Broth کشت می‌دهیم و پس از رشد، در تیوب 5/1 از آن رسوب سلولی تهیه کنیم. به این صورت که در شرایط ابتدا 6/1 میلی‌‌لیتر از محیط را به تیوب اضافه کرده و آن را در rpm 9000 به مدت 3 دقیقه سانتریفیوژ کرده و پس از خالی کردن محلول رویی مجددا 6/1 میلی‌لیتر از محیط کشت به تیوب اضافه کرده و سانتریفیوژ می‌کنیم. در مرحله‌ی بعد باقیمانده‌ی محیط را هم در تیوب ریخته و سانتریفیوژ می‌کنیم. پس از تهیه‌ی رسوب سلولی، روی رسوب بدست آمده در شرایط استریل با سرنگ محیط BHI Broth دارای 18% گلیسرول اضافه کرده و به خوبی آن را با محیط مخلوط می‌کنیم.
بعد از پایان کار، درب تیوب‌ها را با پارافیلم محکم کرده و به مدت 3-1 روز در فریزر 20- قرار می‌دهیم. بعد از این مدت تیوب‌ها را به فریزر 70- منتقل کرده و آنها را برای استفاده مجدد منجمد می‌کنیم.
برای تایید زنده بودن باکتری می‌توان بعد از 1 ماه مجددا آنها را از حالت منجمد خارج کرده و کشت داد.
کشت مجدد باکتری از گلیسرول استوک
برای تهیه‌ی یک کشت تازه از باکتری ذخیره شده در گلیسرول مراحل زیر را انجام می‌دهیم:
1- ابتدا همة تیوب‌ها را از 70- درجه روی یخ گذاشته و به 20- درجه انتقال می‌دهیم، 30 تا 60 دقیقه صبر می‌کنیم تا محتویات تیوب به حالت مایع درآمده و ذوب شوند.
2- سپس تیوب‌ها را در 9000 rpm 4 دقیقه سانتریفیوژ می‌کنیم و سپس مایع رویی را کاملا تخلیه می‌کنیم.
3- در شرایط کاملا استریل به هرکدام از رسوب‌ها ا میلی‌لیتر محیط BHI مایع اضافه کرده و کمی با رسوب مخلوط می‌کنیم، تیوب را در 37 درجه به مدت 1 شب قرار می‌دهیم.
4- در روز بعد از تیوب‌ها روی محیط BHI آگار کشت 4 مرحله‌ای می‌دهیم و یک روز آن را در 37 درجه قرار می‌دهیم.
5- در مرحلة بعد از کشت خالص رنگ‌آمیزی گرم تهیه کرده و کلنی‌ تایید شده با ویژگی‌های رنگ‌آمیزی گرم را مجددا کشت 4 مرحله‌ای می‌دهیم. همچنین در این مرحله می‌توانیم کشت نهایی را به جای کشت 4 مرحله‌ای، کشت انبوه بدهیم تا باکتری بیشتری برای استخراج ژنوم داشته باشیم، یا اینکه از هر باکتری 2 کشت خالص روی BHI آگار تهیه کنیم.
6- پس از طی مراحل فوق اگر کشت اولیة ما فاقد آلودگی باشد، می‌توانیم از آن برای استخراج ژنوم و دیگر موارد استفاده کنیم.

BHI Broth

نگهداري باكتري در گليسرول -20 درجه سانتي گراد

ابتدا كشت خالص از ميكروب روي محيط جامد مناسب برده مي شود.
پس از رشد كامل كشت،يك توده كوچك از ان را با لوپ بر مي داريم.
توده برداشته شده از كشت را در يك محيط گليسرول دار استريل مي بريم.
محيط را در لوله هاي موچك در پيچ دار به مقدار 1-2 سي سي و در 20 درجه زير صفر نگهداري مي كنيم.
از ذوب کردن و انجماد مکرر محیط اجتناب کنید.
بعد از 12-18 ماه محیط را مجددا پاساژ دهید و اماده کنید.
 
  BLOGFA.COM